ยามสาย...
|
 ยามสาย...ย่อมยากที่จะมองหาหยาดน้ำค้าง บางเรื่องราวอย่ารอจนสายแล้วค่อยตระหนักรู้ถึงคุณค่า เพราะเมื่อถึงเวลานั้น ...เราอาจได้ดื่มกินความเศร้า เจ็บปวดแทนความรื่นรมย์ ชีวิตเมื่อจ่อมจมอยู่กับความคิดฝัน หรือตกอยู่ในภวังค์ของอดีต โดยไม่มิได้ใส่ใจมองว่าเวลาเคลื่อนผ่านไปนานเท่าใด และสรรพสิ่งเคลื่อนไหว เปลี่ยนแปลงไปอย่างไรบ้าง ปล่อยให่ช่วงขณะที่ควรจะได้เก็บเกี่ยว สร้างคุณค่าที่ดีงามเลยผ่านไป เหมือนการกวาดสายตา....
|