พิมพ์หน้านี้
|
ได้รับ Tag รักครั้งแรกจากพี่หนอนน้อย กลอยใจ อันหลังนี่แอบเติมให้พี่เขาเอง พี่หนอนบอกว่าห้ามปฏิเสธนะ และจากที่พี่หนอนให้สัญญาว่าจะเป็นคนถีบดิฉันให้ลงมาจากคาน ดิฉันจึงขอเขียน Tag รักครั้งแรกของดิฉันตามสัญญา http://www.oknation.net/blog/stayingalive/2007/12/04/entry-1 link นี้เป็นรักครั้งแรกของเจ๊หนอน อ่านไปก็แอบเศร้าไปกับเขาด้วย ทั้งๆที่ตัวเองยังเอาตัวไม่รอด ดิฉันเป็นผู้หญิงแข็งๆเฉยๆ แบบที่ผู้ชายปกติไม่ค่อยชอบ แต่ถ้าผู้ชายที่ชอบของแปลกก็คงชอบเรา สาเหตุที่มีนิสัยแบบนี้เพราะสนิทกับพี่ชายมากๆ เรียนคณะที่มีแต่ผู้ชายดังนั้นจึงมีเพื่อนเป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง นิสัยก็ออกจะเป็นผู้ชายมากกว่าผู้หญิง ตอนวัยรุ่นมีชายหนุ่มเข้ามาจีบเยอะมาก ประมาณสวยเลือกได้ (อันนี้แบบว่าเข้าข้างตัวเอง) ก็เลือกอยู่นั่นแหละ คนนั้นไม่ดี คนนี้ไม่ใช่ จนเวลาล่วงเลยไปไวเหมือนโกหก ดิฉันอยู่ในวัยทำงานแล้วก็สนุกกับงาน ไฟแรงแซงทางโค้ง ทำงานไม่พอเรียนเข้าไปอีก ก็ไม่รู้จะเรียนให้สูงอะไรหนักหนาแต่เนื่องจากชีวิตว่างจัด ผู้ชายก็ยังไม่มีผ่านเข้ามาเลย ถึงมีก็แค่ขับผ่านแล้วเลยไป หรือไม่ก็ประเภทใส่เกียร์ถอยหลังซะงั้น ไอ้ที่เคยเลือก สเปกสูงๆระดับพรีเมี่ยมก็เริ่มลดลงมาอยู่ที่ standard ไม่ต้องแพตตินั่มหรือไททาเนี่ยม ดิฉันขอแค่คลาสิกพอ ในที่สุดพระเจ้าก็ส่งชายหนุ่มแบบคลาสิกตามที่ขอมาให้ เป็นผู้ชายที่เหมือนผู้ชายทั่วไป คือ ก็เหมือนผู้ชายทั่วไปนั่นแหละไม่รู้จะอธิบายยังไง เจอกันเขาปิ๊งเราทันที เห็นมั้ยมีคนชอบของแปลก ดิฉันก็ดี้ด้า ในที่สุดรถไฟขบวนสุดท้ายก็ผ่านมาแล้ว รีบกระโดดขึ้นทันทีไม่รอช้ากลัวตกรถ อันนี้เป็นความประมาทอย่างแรงของวัยรุ่นตอนปลาย ผู้ปกครองควรชี้แนะ ความรักไม่ใช่จบแค่แล้วเราก็เป็นแฟนกัน แล้วเราก็ครองรักกันตราบนานเท่านานเหมือนในนิยาย เราสองคนเริ่มที่จะเรียนรู้กันและกัน นิสัยเขา นิสัยเรา ค่อยๆจูนกัน ดิฉันเคยเป็นผู้หญิงขี้วีน ก็เริ่มอ่อนลง ความรักทำให้ภูมิต้านทานลดน้อยลงจริงๆ จากคนแข็งนอกอ่อนในก็กลายเป็นอ่อนแอไปเลย จากคนที่ร้องไห้ยากๆ กลับกลายเป็นคนร้องไห้บ่อยๆ จากคนที่ไม่ยอมใครแต่ขอยอมเขาคนเดียว คนเราสามารถเปลี่ยนได้ถ้าได้รักใครสักคน เรื่องน่าจะจบด้วยการแจกการด์ ประธานขึ้นไปอวยพรบนเวที คล้องพวงมาลัย แล้วร้องไชโยสามครั้ง พร้อมกับชนแก้ว เพราะสองเราเป็นคู่หวานที่สุดในหลายปีที่ผ่านมา หวานขนาดมดยังอาเจียนและแอบเอียนในความหวานของเรา หวานขนาดไหนไม่อยากเล่าเพราะเดี๋ยวเพื่อนๆจะอ๊วกคาคอมพิวเตอร์ แต่ .เปล่าเรื่องไม่ได้เป็นเช่นนั้น จะเศร้าแล้วนะคะท่านผู้ชม เตรียมทิชชู่ได้เลย ในยุคของกิ๊กเริ่มมาแรง คนรักของดิฉันคงกลัวตกเทรน์ซะงั้น เลยขอมีกิ๊กด้วยคน แล้วด้วยความสามารถที่ต่ำและประเมินดิฉันต่ำเกินไปดิฉันก็เลยจับได้ แบบว่าถึงจะเก่งยังไงตรูก็เก่งกว่า เอาล่ะซิจะทำไงดี ความรักคือการให้อภัย ครั้งที่ 1 จดใส่บัญชีหนังหมาไว้ เราให้อภัยกันพร้อมกับเข้าใจกันและกันมากขึ้น คุณแฟนไม่จบแค่นี้ ยังมีคนนั้น คนโน้น คนนี้อย่างต่อเนื่อง ดิฉันเองทำตัวเปรียบเสมือน สายลับจับบ้านเล็ก ยังไง ยังงั้น จริงๆ ไม่คิดจะสนุกด้วยแต่คิดว่าถ้ารักแล้วต้องอดทน เพิ่งรู้ว่ามันผิด เพราะความอดทนมีลิมิต ในที่สุดความอดทนของเราสิ้นสุด เราจากกันด้วยดีโดยยังคงความเป็นเพื่อนไว้ ระยะเวลาเกือบ 2 ปีที่ห่างกับเขาและเราเรียนรู้การอยู่คนเดียวแบบไม่มีใคร ก็สบายดี แต่แล้วเขาก็โทรมาลาไปอยู่ต่างประเทศ เราได้ติดต่อกันอีกครั้ง ครั้งนี้แหละทำให้ถ่านไฟเก่าคุขึ้นอีก จากที่เราไม่มีใครและเขาบอกว่าเค้าไม่มีใคร เราสองคนจึงกลับมาคบกันอีกครั้ง ครั้งนี้เราตกลงคบกันแบบผู้ใหญ่ที่มีความรับผิดชอบ และเขาเองก็สัญญาว่าจะหยุดแล้ว แต่ไม่นานก็มีผู้หญิงโทรมาหาดิฉันแล้วกล่าวหาว่าแย่งแฟนเขา จากเคยเป็นบ้านใหญ่ งานนี้ได้ชื่อว่าเป็นบ้านเล็ก เพราะเขาคบกันมาเกือบสองปีแล้ว ดิฉันเล่าเรื่อราวให้คุณแฟนฟัง และฟังเหตุผลทั้งหมดของเขา และบอกถึงการตัดสินใจของดิฉัน เรื่องที่เกิดขึ้นซ้ำแล้ว ซ้ำอีก เขาอาจสนุกแต่ดิฉันไม่สนุกด้วย ความรักไม่จำเป็นต้องเป็นเจ้าของ แต่ความรักต้องอยู่บนพื้นฐานของการเข้าใจ ซึ่งตรงนี้ดิฉันไม่มีเหลืออยู่แล้ว โอกาสที่เคยให้หมดลงไปพร้อมๆกับความเชื่อใจ ดิฉันจึงขอถอยออกมา เมื่อก่อนเคยไม่มีเขาเราอยู่ได้ วันนี้ถ้าไม่มีเขาอีกเราก็สมควรที่จะอยู่ได้ ทั้งหมดนี่แหละคือ รักครั้งแรก อาจไม่สมหวัง แต่แค่ให้ได้เรียนรู้ในรัก และรักให้เป็น แค่นี้ก็เพียงพอแล้ว อยากส่ง TAG รักครั้งแรกให้กับเจ๊แมวเหมียว คอเที่ยวคอเดียวกัน เจ๊ห้ามปฏิเสธนะจ๊ะ
|