พิมพ์หน้านี้
|
2. แต่หากจะมองถึงหลักการมากกว่านั้น ก็อธิบายได้ตามมาตรฐานการบัญชี ในมาตรฐานการบัญชีฉบับที่ 40 เรื่องการบัญชีสำหรับเงินลงทุนในตราสารหนี้และตราสารทุนมีการกำหนดคำนิยาม โดยเฉพาะดังนี้ เงินลงทุน หมายถึง สินทรัพย์ที่กิจการมีไว้เพื่อเพิ่มความมั่งคั่งให้กับกิจการไม่ว่าจะอยู่ในรูปของส่วน แบ่งที่จะได้รับ (เช่น ประโยชน์ที่ได้รับจากความสัมพันธ์ทางการค้า) รายการต่อไปนี้ไม่ถือเป็นเงินลงทุน ก) สินค้าคงเหลือ ตามที่นิยามไว้ในมาตรฐานการบัญชีเรื่อง สินค้าคงเหลือ ข) ที่ดิน อาคารและอุปกรณ์ที่ไม่เป็นเงินลงทุนในอสังหาริมทรัพย์ตามที่นิยาม ไว้ในมาตรฐานการบัญชี เรื่อง ที่ดิน อาคารและอุปกรณ์ เงินลงทุนชั่วคราว หมายถึง เงินลงทุนที่กิจการตั้งใจจะถือไว้ไม่เกิน 1 ปี เงินลงทุนชั่วคราวรวมถึง หลักทรัพย์เพื่อค้า หลักทรัพย์เผื่อขาย เงินลงทุนทั่วไป และตราสารหนี้ที่จะครบกำหนดภายใน 1 ปี ความเห็น เพราะฉะนั้นชัดเจนครับว่า หุ้นไม่ใช่สินค้าคงเหลือ โดยไม่ต้องตีความใดๆทั้งสิ้น มาตรฐานยกเว้นไว้ชัดเจน ต้องเป็นเงินลงทุนถ้าไม่ถึง 1 ปีก็เป็นเงินลงทุนชั่วคราว 3.หากมาพิจารณาต่อว่าวัตถุประสงค์ในการซื้อมาเพื่อทำกำไรแต่แรก จะทำอย่างที่ว่าได้หรือเปล่า ดูในมาตรฐานฉบับเดิม เรื่องการจัดประเภทเงินลงทุน ข้อ10 ระบุว่า ณ.วันที่กิจการได้มาซึ่งเงินลงทุน กิจการต้องปฎิบัติดังต่อไปนี้ 10.1 จัดประเภทตราสารหนี้ทุกชนิดและตราสารทุนในความต้องการของตลาด ดังต่อไปนี้ 10.1.1 หลักทรัพย์เพื่อค้า 10.1.2 หลักทรัพย์เผื่อขาย 10.1.3 ตราสารหนี้ที่จะถือจนครบกำหนด 10.2 จัดประเภทตราสารทุนที่ไม่อยู่ในความต้องการของตลาดเป็นเงินลงทุนทั่วไป ณ.วันที่ในงบดุล กิจการต้องทบทวนความเหมาะสมในการจัดประเภทเงินลงทุนที่แสดงไว้แต่เดิม ..... ข้อ 12 ตามปกติการค้าหลักทรัพย์เป็นการที่กิจการเข้าทำการซื้อขายหลักทรัพย์ที่มีสภาพ ซื้อง่ายขายคล่องและสามารถเปลี่ยนมือได้บ่อย ดังนั้นหลักทรัพย์เพื่อค้าจึงหมายถึง หลักทรัพย์ที่กิจการถือไว้เพื่อวัตถุประสงค์ในการหากำไรจากการขึ้นลงของราคาใน ช่วงเวลาสั้นๆ โดยจัดรวมเป็นกลุ่มหลักทรัพย์ซึ่งกิจการเจาะจงถือไว้เพื่อค้า ทำให้หลักทรัพย์ในกลุ่มนี้มีการหมุนเวียนอย่างต่อเนื่อง หลักฐานที่แสดงให้เห็นว่าหลักทรัพย์ที่กิจการได้มาเป็นหลักทรัพย์เพื่อค้า ได้แก่ การที่กิจการทำการซื้อขายกลุ่มหลักทรัพย์อย่างสม่ำเสมอจนมีรูปแบบที่ชัดเจนว่า หลักทรัพย์ในกลุ่มมีการหมุนเวียนเพื่อทำกำไรช่วงสั้นอย่างแน่นอน หลักทรัพย์ดังกล่าวแตกต่างจากหลักทรัพย์เผื่อขาย ซึ่งเป็นหลักทรัพย์ ที่กิจการถือไว้เพื่อการอื่นโดยมิได้มีวัตถุประสงค์หลักที่จะค้าหลักทรัพย์นั้น แม้ว่ากิจการจะเต็มใจขายหลักทรัพย์ดังกล่าวทันทีที่มีโอกาสอำนวย ดังนั้นหลักทรัพย์ที่กิจการได้มาโดยไม่มีวัตถุประสงค์ที่แน่นอนต้องจัดประเภท เป็นหลักทรัพย์เผื่อขายในทันที " ความเห็น ชัดเจนไม่ต้องตีความครับว่าหุ้นที่ถือไว้ไม่ครบหนึ่งปี เป็นเงินลงทุนชั่วคราวแน่นอน เพียงแต่ว่าจะเป็นหลักทรัพย์เพื่อค้า หรือ หลักทรัพย์เผื่อขายเท่านั้น เพื่อเป็นการไม่ให้สับสน ในภาคผนวกของมาตรฐานดังกล่าว ยังแสดงตัวอย่างในรูปหมายเหตุประกอบงบการเงินไว้อย่างชัดเจน ยากรู้รายละเอียดของมาตรฐานดังกล่าว ลองหาดูจากเวปไซต์ของสภานักบัญชีได้(น่าจะมี) |