• ทอรุ้ง
  • ranking : สมาชิกทั่วไป
  • email : [email protected]
  • วันที่สร้าง : 2008-10-03
  • จำนวนเรื่อง : 10
  • จำนวนผู้ชม : 85158
  • ส่ง msg :
  • โหวต 12 คน
ทอรุ้ง
ถักทอ ต่อฝัน เพื่อวัน รุ้งงาม
Permalink : http://www.oknation.net/blog/15155645151
วันศุกร์ ที่ 17 กรกฎาคม 2552
Posted by ทอรุ้ง , ผู้อ่าน : 4663 , 13:43:51 น.  
หมวด : ไดอารี่

พิมพ์หน้านี้
โหวต 0 คน

ใครตกงานยกมือขึ้น ....   

            

           กับภาวะบ้านเมืองและเศรษฐกิจเช่นนี้  หลากหลายปัญหาเข้ามารุมล้อมใครจะเจอเรื่องใด กระทบมากน้อยแค่ไหน มีวิธีรับมืออย่างไร ก้อล้วนแล้วแต่เราจะเลือกจัดการ แต่ที่แน่ๆปัญหามีไว้ให้แก้ ไม่มีสิ่งใดน่ากลัวเกินกว่าที่มนุษย์จะหาทางออกไม่ได้ ขอเพียงอยู่ด้วยสติ มีความศรัทธาเชื่อมั่นต่อตนเอง  ...

            ฉันก้อเป็นผู้หญิงธรรมดาทั่วไปที่ต้องเจอกับความยากลำบากของชีวิตบ้าง ปัญหาเก่าก้อยังอีรุงตุงนังปัญหาใหม่ก้อมาเรียงหน้ากันสลอน (ปัญหาจ๋าอย่าคิดถึงฉันมากก้อได้) ...

                          ใช่  ฉันพอรู้มาระยะหนึ่งแล้วว่าฉันต้อง ถูกเลิกจ้าง...

                     ฉันต้องกลายเป็นคนตกงานแล้วหรือนี่ !!! (ตามกระแสจังเลยนะ)  555

            ไม่กี่เดือนก่อนหน้านี้ ถูกเรียกกลับไปใหม่แต่ในฐานะ(ฟรีแลนด์) เริ่มแรกไม่ได้คิดว่า จะกลับไปทำต่อ เนื่องด้วยรู้งานตรงนี้แล้วว่าจะเป็นอย่างไรต่อไป คนละอย่างกับทางที่ฝันไว้ รวมถึงระบบและสังคมที่เจอะเจอ อึดอัดและไม่มีความสุขเลย...แต่งาน(ล่าสุด)ชิ้นนี้น่าสนใจเพราะไม่ต้องเข้า(สนง.) และระยะเวลาจ้างไม่กี่เดือน ทำเอาเงินติดก้นถุงไว้หน่อยก้อดี พอได้ต่อลมหายใจไปอีกช่วง...

           ทราบมาก่อนล่วงหน้าจึงได้เตรียมลู่ทางไว้บ้าง เพราะทางบ้านค้าขายยังพอมีธุรกิจรองรับแต่ต้องทำอย่างจริงจัง ถ้าได้ลงทุนแล้ว  จะกลับไปทำงานไม่ได้แล้วนะ จึงยังอยากทำในสิ่งที่เราชอบมากกว่า  แต่ก้ออีกแหละเลือกไม่ถูกว่าจะเอาอะไรดี ยอมรับว่ายังค้นหาตัวเองไม่เจอจริงๆ มันชอบหลายอย่าง พอเข้าไปคลุกคลีก้อทำได้นะ  เหมือนจะใช่ แต่พอทำไปทำมา ก้อไม่ใช่ (เป็นคนจับจดหรือเปล่า) ก้อไม่นะ ตั้งใจทำอยู่นะ แต่ถ้ารู้ว่าทำต่อไปไม่ดีขึ้นแน่ ก้อไม่อยากฝืนตัวเอง รีบถอยออกมาแล้วมองหาสิ่งใหม่ดีกว่า ไม่อยากเสียเวลาน่ะค่ะ พรุ่งนี้ก้อไม่รู้แล้วว่าจะเกิดอะไรขึ้นบ้าง ฉันชอบประโยคนี้มาก "หกล้มเพราะเดินไปข้างหน้า ก้อยังดีกว่ายืนเต๊ะท่าอยู่กับที่" โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ ๆ  เราหายใจลำบาก ใช่ไหมคะ ...

             เหมือนกับงานประจำที่ดิฉันทำอยู่ เป็นงานราชการแต่ดิฉันเป็นเพียงลูกจ้างชั่วคราว และอีกเป็นสิบๆคน ที่อยู่มานานกว่าดิฉันหลายปี ก้อเป็นลูกจ้างชั่วคราวเหมือนกัน โอกาสที่จะได้บรรจุยากสสส์ค่ะ  ลูกหลานท่านเจ้าตุณทั้งหลายยืนต่อคิวจนจะเหยียบกันตายอยู่แล้ว

                                งานที่ทำต้องออกไปข้างนอกแบบนี้ด้วยค่ะ

          งานที่ทำนี้ จะมีโครงการมาตลอด อาจจะพัก 1 เดือนบ้าง 3เดือนบ้าง 6เดือนบ้างน่ะค่ะ  แล้วมีโครงการมาเขาก้อจะเรียกกลับไป  ซึ่งดิฉันเข้าๆออกๆมา จะ 3ปี แล้วล่ะ เมื่อโครงการนี้เสร็จสิ้นก้อคงพอแล้ว ไม่รับอีก ทำๆหยุดๆ(มันเซ็ง) แต่ที่ผ่านมาเป็นเพราะไม่อยากจากบ้านเกิดไปไหน  ไม่อยากไปเริ่มสตาร์ทหรือแย่งงานกับเด็กจบใหม่ เพราะค่าตอบแทนของงานนี้ทั้งเงินเดือนรวมเบี้ยเลี้ยง ก้อพอสมควรอยู่ในระดับหนึ่ง บางช่วง มีโครงการมาเยอะก้อได้เพิ่ม

        ถือว่าอยู่ได้อย่างสบายในภูมิลำเนาของตน อีกอย่างฉันมีงานที่เป็นรายได้เสริม(ทำควบคู่กันไป) เลยไม่เดือดร้อน..... ซึ่งบางช่วงงานเสริมกับสร้างรายได้ให้มากกว่างานหลักอีก  แต่ให้ออกไปทำงานเสริมอย่างเต็มตัวก้อยังทำไม่ได้ ยังไม่โตพอทั้งความน่าเชื่อถือและเครดิตทางการเงิน (แฮ่ะๆ งานไรวุ้ย) !!และเหตุผลอีกอย่างคือ ยังอยากสนุกและหาประสบการณ์ในงานด้านอื่นอีก

       ใช้คันนี้แหละค่ะเดินทาง สงสารมันมาก ...

        และเรียนรู้เต็มที่แล้วกับงานตรงนี้ อยากทำงานที่เราได้สามารถแสดงถึงศักยภาพความเป็นตัวตนมากกว่านี้ คงสนุกกว่า  คิดสสสส  หาทางๆๆๆ  วิ่งสอบไปทั่ว แต่ก้อยังไม่สำเร็จน่ะนะ  แต่สู้ต่อไปค่ะ สำหรับงานนี้ คงต้องหันหลังจากไปอย่างถาวร เหตุผลก้ออย่างที่เกริ่นมาแหละค่ะระบบลูกหลาน และสิ่งที่ไม่ชอบอย่างมากก้อคือการต้องเอนเตอร์เทรนด์หัวหน้าด้วย ทำงานอย่างเดียวไม่พอหรอก ต้องรินเหล้าเก่งๆชนแก้วบ่อยๆ(ล้อเล่ง)..... ไม่ชอบเอาใจใครค่ะโดยเฉพาะหัวหน้า(รำคาญ)....

          ด้วยความเป็นตัวเองสูงพอสมควร(และมีความจริงใจสูงด้วย) ^_^  ถ้าเจออะไรไม่ถูกต้อง โวยและวีนบ้าง-มากที่สุด(ตามสถานะการณ์) แต่ตอนหลังนี้ใจเย็นขึ้นเยอะ (ตามอายุค่ะ) แต่ไม่เคยคิดจะเปลี่ยนนะ เพราะถ้าไม่มีไฟน้ำก้อไม่ได้แสดงบทบาทสิ ... เฮ่อะ ๆ  อย่างนี้จะไปทำงานราชการได้หรอ (เริ่มรู้มาอีกอย่างละว่าไม่ใช่) แต่หน่วยงานดีๆก้อมีเยอะ (ต้องไม่เหมารวม)

        งบเหลือ (บ่อยมาก)บางครั้งก้อน่าคิดนะ ว่าเอาเงินที่ไปเลี้ยง มาแบ่งให้เด็กด้อยโอกาส(ทุนการศึกษา) หรือช่วยเหลือคนที่ลำบากยากจน ที่มีให้เห็นกันอยู่มากในสังคมก้อน่าจะดีนะ... ไม่ใช่เหลือทีไร  ไปเที่ยวไหนดี ???

          หัวหน้าจะมาอ่านเจอมั๊ยเนี่ย (หุ หุ)  แต่ก้อไม่เป็นไร  เพราะฉันคงไม่ได้อยู่ในสถานะที่ต้อง(ชนแก้ว)อีกแล้ว ฮะ ฮะ แต่เรื่องดีๆ(ก้อมีเหมือนกัน)ขอระลึกไว้ แต่มันคงน้อยกว่าสิ่งที่เจอมานิดนุงค่ะ หัวหน้าที่รัก...ฮะฮ่า

                  

บางครั้งก้อสงสัย  ฉันมาทำงานหรือมาเพื่อเอาใจหัวหน้ากันแน่...

สองอย่างนี้ต้องมาคู่กันในงานเช่นนี้ (จริงอย่างที่เค้าว่า)              

             ไม่มีเจตนามาต่อว่าหน่วยงานนะคะ  แต่อยากเล่าบางมุมให้ฟังน่ะค่ะ ว่ามันมีจริงๆ เป็นอย่างนั้นจริงๆ ... 

                               

   รู้สึกโล่งมาก ที่ได้ระบาย ....  ^_^

             (อาจขัดใจใคร ก้อไม่รู้จะว่าไง มันออกมาจากความรู้สึกนึกคิดจริงๆค่ะ) 

                     

                    

         อีกไม่กี่วันก้อจะได้รับเงินก้อนสุดท้ายของงานนี้แล้ว จะได้ไปเที่ยวในที่ๆอยากไปซักที และไปหาประสบการณ์ใหม่ๆ ที่อื่นดูบ้าง(ไม่เคยไปไหนนานๆไกลจากบ้านเกิดเลยค่ะ) งานนี้ก้อไป ตู้ดๆๆ เพื่อนๆญาติๆแหละค่ะ (โดยไม่บอกก่อนเด๋วมีหลบ) 555 แต่งัยก้อต้องประหยัดสุดๆ เจียมตัวว่าเราตกงานอยู่นะ   ฮะ ฮะ ฮะ ....

                ...................................................................................................

                

                 เจตนาของ Entry นี้คือ อยากมีส่วนเสนอแนวคิดเล็กๆ ถึงเพื่อนๆที่ตกงานอยู่หรือ(กำลังจะตก)ในอนาคตอันใกล้นี้ว่า เราควรรับมืออย่างไรดีกับช่วงนี้ เผื่อเป็นกำลังใจให้กันได้ค่ะ

          ลองใช้ช่วงเวลานี้ นั่งคิดทบทวนถึงสิ่งที่อยากทำแล้วยังไม่ได้ทำ ไปจัดการสะสางให้เรียบร้อย หรืออาจจะลองเขียนแผนที่ชีวิต ของตนเองดูว่า ในวันข้างหน้า อาจจะ 10 ปี 20 ปี อยากเห็นตนเองอยู่ตรงไหน มีชีวิตอย่างไร ทำอย่างไรให้ไปสู่เป้าหมายนั้น มีวิธีไหนที่จะสามารถลงมือได้ก่อนไม๊ ถ้าพลาดจากสิ่งนี้ จะไปไหนต่อ ลองวางโครงการระยะยาวดูค่ะ ไม่แน่นะคะโปรเจ็คใหม่ๆดี ๆอาจแล่นเข้ามาในวันว่างๆ นี้ก้อเป็นได้ (หรือจะเครียดมากกว่าเดิม) 555

         หรือไม่ก้อลองมองหางานใหม่ๆ ที่ไม่ใช่งานที่มีเงินเดือนประจำดูบ้าง... ค่ะ ฉันเข้าใจว่าใครหลายๆคน ไม่ชอบงานประเภทขายตรงที่สุด ฉันเป็นหนึ่งในนั้น  แต่มาคิดอีกที โลกทุกวันนี้มันไม่แน่นอนแล้วเราจะมาสร้างเงื่อนไขชีวิตมากไปทำไม ชอบไม่ชอบก้อต้องลองดูหน่อย เราต้องลองเปิดใจดูบ้าง... เป็นการให้โอกาสตนเอง

         ตัวอย่างจากดิฉันเองค่ะ มีคนชวนไปอบรม (ปฏิเสธอย่างเสียงแข็ง) และต่อต้านมาโดยตลอดไม่มีเงินเดือนจะไหวเหรอ ขายได้จริงเหรอ ไม่เอาหรอก ไม่ชอบต้องออกไปพบปะพูดคุยกับคน ต้องเข้าหาลูกค้า (ไม่ใช่แนวดิฉันเลยล่ะค่ะ) เกลียดจริงๆเลยงานขาย...

         ในที่สุดก้อ จนมุมเข้าจนได้ ด้วยทนความตื๊อไม่ไหว  มาหาทู๊กวัน เข้าไปอาบน้ำถูจนสบู่จะหมดก้อน ออกมาก้อยังอยู่อีก(น่าตีจริงๆ)...555  เลยคิดว่าถ้าไม่ไปก้อคงไม่แล้ว ไปให้มันแล้วๆเถอะ ดีก้อทำไม่ชอบก้อบอกเขาไปตรงๆ   อย่างที่ว่าแหละค่ะ ถือว่าเปิดโอกาสตัวเราเองได้รู้จักงานหลายๆประเภท    ลองเปลี่ยนมุมมองบ้างก้อคงไม่เสียเวลามากนักหรอกค่ะ แต่ถ้าไม่เปลี่ยนอาจเสียเวลาทั้งชีวิตก้อได้ ...

         พอได้มาสัมผัสจริงๆ สิ่งที่ได้รับจากงานนี้  ก้อดีนะคะ เค้าจะมีคอร์สฝึกอบรมต่างๆ เยอะมาก เช่นการพูดโน้มน้าวใจ  จากคนพูดไม่เป็น ก้อทำให้เป็นคนช่างพูดขึ้น พัฒนาบุคลิกภาพ ให้เป็นคนดูดีมีความมั่นใจ ซึ่งสิ่งเหล่านี้ เราสามารถนำมาประยุกต์ใช้ในชีวตประจำวันได้ค่ะ และอีกอย่างได้รู้จักผู้คนหลากหลายสาขาอาชีพ ซึ่งที่ดิฉันเจอะเจอ มีแต่ผู้หลักผู้ใหญ่ทั้งนั้นค่ะ ก้อได้ประสบการณ์ที่หลากหลายดี ที่สำคัญไม่ต้องคอยเอาใจใคร ถ้าได้ขึ้นตำแหน่งก้อไม่ต้องกลัวใครจะเลื่อยขาเก้าอี้ด้วยค่ะ  ฮะ ฮะ ... 

         รายได้ก้อโอเคนะ  ขึ้นชื่อว่างานขาย ถ้าขายได้ รวยเร็วจริงๆค่ะ เพราะไม่มีเพดานรายได้   แต่งานขายเป็นงานที่ต้องใช้ศาสตร์อย่างหนึ่ง คือต้องมีศิลปะในการพูด   ไม่ใช่ใครมาทำก้อได้ ไม่ง่ายเลยค่ะ (เข้าง่ายแต่ทำให้ประสบความสำเร็จยาก) ... แต่จะขายอะไรนั้นลองศึกษาดูค่ะ

                 

           ดิฉันเชื่อว่า  ทุกๆคนเป็นคนเก่ง มีความสามารถอยู่ในตัว เพียงแต่ว่า อาจยังมองไม่เห็นว่าชอบสิ่งไหนหรืออยากทำอะไรกันแน่ เพราะโลกทุกวันนี้ มันมีสิ่งใหม่ๆมาให้เราได้เรียนรู้ได้วิ่งตามอย่างไม่มีหยุดหย่อน

          และอีกหนึ่งโปรแกรมที่น่าสนใจ คือการไปหาเรียนอะไรเพิ่มเติม เพื่อเพิ่มพูนความรู้ก้อดีนะคะ เช่น ไปฝึกฝนในส่วนที่คิดว่ายังไม่ชำนาญดีพอ หรือ เรียนรู้เพิ่มเติมในเรื่องของคอมพิวเตอร์การสร้างโปรแกรมตัดต่อต่างๆ หรือจะเป็นงานอดิเรก งานฝีมือ หรือฝึกอาชีพ เป็นต้น อย่างช่วงนี้มีการฝึกอบรมระยะสั้น เช่น โครงการต้นกล้าอาชีพ ก้อดีนะคะ  ดิฉันสนใจอยู่หลายครอส์เลยทีเดียว เช่น การทำอาหาร  ทำขนมเค้ก การจัดดอกไม้ การชงกาแฟโบราณ หลักสูตรการโรงแรม หลักสูตรเสริมทักษะต่างๆ  เป้นต้น 

          ส่วนตัวดิฉันมีฝัน(เล็กๆ)อยากมีร้านดอกไม้ หรือร้านหนังสือเล็กๆ มีเน็ตไว้บริการและมีมุมกาแฟ&ขนม  หรือไม่ก้อร้านอาหารเล็กๆ บรรยากาศอบอุ่นเป็นกันเองจัดแต่งร้านในสไตล์ที่เป็นเรา เห็นมั๊ย (เยอะทีเดียว) ยังมีอีกเยอะเลยแหละ  แต่ไม่ผิดที่เราจะฝันนี่คะ ... กว่าจะเป็นร้านแบบนั้นได้ ต้องลงทุนไม่ใช่น้อยเลย ไหนจะต้องมีฝีมืออีก จึงต้องเก็บเกี่ยวประสบการณ์ให้ได้มากและเก็บตังค์ไปด้วย จึงอยากใช้ช่วงเวลานี้ ไปเรียนรู้หาสิ่งที่ชอบ ช่วงแรกอาจลองทำเป็นงานอดิเรกก่อน (เอาจริงค่อยว่ากันอีกที) ไม่แน่นะ  งานอดิเรกที่ทำ อาจกลายเป็นงานหลักที่สร้างรายได้ให้กับเราอย่างเป็นกอบเป็นกำก้อได้ค่ะ ที่สำคัญ หาความพร้อมของจิตใจให้ได้ซะก่อน เดี๋ยวอย่างอื่นตามมาเองค่ะ 

         สำหรับฉันก้อขอเวลาให้ตัวเองซักระยะ ในการท่องเที่ยวเพื่อเก็บเกี่ยวประสบการณ์ในช่วงตกงานนี้  แล้วถึงจะกลับมา เพราะฉันก้อมีภาระที่ต้องดูแล และสานต่อความฝันของตัวเองเหมือนกัน แต่ทางบ้านเข้าใจและให้เวลาค่ะ เราไม่ได้ร่ำรวยเลย แต่เราพออยู่พอกินตามประสาคนต่างจังหวัด และที่สำคัญ ฉันไม่เคยไปไหนเลย  ครั้งนี้ เป็นโอกาสอันดีแล้ว ไม่ติดงาน  ไม่มีพันธะใดๆ แจงเหตุผลให้ทางบ้านฟังเรียบร้อย ทุกคนไฟเขียว(อย่างจำใจ)เพราะห้ามไม่อยู่...  ฮะ ฮะ     แต่ทั้งนี้ทั้งนั้นต้องอยู่ภายใต้เงื่อนไขเวลาที่ได้กำหนดไว้แล้วค่ะ ....    

         บางคนใช้เวลาครึ่งชีวิตถึงรู้ว่าตนเองชอบอะไร เก่งด้านไหน แต่บางคนใช้เวลาเกือบทั้งชีวิตถึงค้นพบตนเอง และบางคนใช้เวลาไม่เท่าไหร่ ก้อเจอกับหนทางที่คิดว่าใช่ ก้อดีใจด้วย   เพราะพื้นฐานครอบครัว ต้นทุนทางจิตใจ หรือต้นทุนทางสังคม  แต่ละคนมันต่างกันค่ะ  ...   

        สิ่งที่สำคัญอย่าหมดไฟละกัน คนที่หมดไฟ ก้อไม่ต่างอะไร กับคนที่ตายแล้ว  มีดวงใจแต่เหมือนไร้วิญญาณ ทรมานใครเป็นเช่นฉัน (พี่แจ้มา) อ่ะ ฮะ ...  แม้จุดหมายอาจดูไกล ริบหรี่ เลือนลางออกไปบ้าง ก้อไม่เป็นไรหรอกค่ะ  สักวันมันก้อจะชัดเจนขึ้น หากเราหมั่นเติมไฟ(ฝัน)อยู่เสมอ มันก้อจะกลายเป็นเชื้อฟืนอย่างดี ให้ใจกลับมาลุกโชติช่วงมีพลังอีกครั้งค่ะ(คนเราอยู่กันได้ก้อด้วยฝัน) ..... เหนื่อยได้ ท้อได้แต่อย่าถอยค่ะ   

                                  เหมือนนายแพทย์ท่านหนึ่งได้กล่าวไว้ว่า

                                          " เสียทรัพย์   เสียบางอย่าง 

                                            เสียสุขภาพ   เสียหลายอย่าง

              แต่เสียกำลังใจ   เสียทุกอย่างค่ะ"      .. . *.0

      

                    "กำลังใจสร้างได้ด้วยตัวเราเอง"       ^_^      

การตกงานเป็นเพียงแค่วิกฤติเล็กๆของชีวิตช่วงหนึ่งที่อาจเกิดขึ้นได้เสมอ...

ไม่นานทุกอย่างจะดีขึ้น ... 

ถือว่า.....เป็นแบบทดสอบอย่างหนึ่งของการใช้ชีวิตค่ะ

         อีกหนึ่งงานอดิเรกตอนนี้ ท่องเว็ป หาความรู้ต่างๆในโลกไซเบอร์ ซึ่งเป็นเหมือนห้องสมุดโลก และยังได้แชร์เรื่องราวต่างๆ ทั้งในแง่บวกและลบ อย่างน้อยก้อได้ระบายจะได้ไม่เก็บกดงัยและเป็นการเตือนสติตนเองไม่ให้เครียดไปกับภาวะเช่นนี้ด้วย (ไม่งั้นเดี๋ยวได้ไปศรีธัญญา) 555 ที่สำคัญได้รู้จักเพื่อนใหม่ ในบ้านหลังนี้ ได้มุมมองดีๆมากมายอีกด้วยค่ะ

ดิฉันต้องขอตัวไปเติมใจ...ใส่ไฟฝัน

ด้วยการวางโปรแกรมเดินทางเพื่อใช้ช่วงตกงานนี้ให้มีความสุข.....

 

ใครจะไป...ยกมือขึ้น   โย่  ๆ   ๆ   

                                                                                 

*** แล้วคุณล่ะคะ  หากต้อง(ตกงาน)จะใช้ชีวิตอย่างไรให้มีความสุข ???               

         

"ฝากเพลงนี้เป็นกำลังใจแด่...ทุกปัญหาที่พานพบ"


MusicPlaylist
MySpace Music Playlist at MixPod.com

                    

                                                      แล้วพบกันใหม่   ......    ^_^

                                                   บล็อกเกอร์ที่รัก


ขอบคุณข้อมูลบางส่วนจาก  Google     

ภาพสวยๆ จาก...  วินทร์  เลียววาริณ       




อ่านความคิดเห็น

ความคิดเห็นที่ 19 (0)
เด็ดสารตี่ วันที่ : 27/10/2009 เวลา : 08.38 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/srikho


เข้าไปอ่านเรื่องคุณเอกภาพเลยอยากรู้จักคุณทอรุ้ง มาแสดงความดีใจกับข่าวดีดี ความสุขของคนเราง่ายๆ อยู่ที่เข้าใจกัน ขอให้มีความสุข แล้วอย่าลืมเอาเรื่องดีๆมาเล่าสู่กันฟังนะ

ความคิดเห็นที่ 18 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 31/07/2009 เวลา : 16.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

เอกภาพ---ใช่ค่ะเราเป็นผู้เลือก แต่น้อยคนนะคะที่สามารถนำความฝันกับความจริงเป็นสิ่งเดียวกันได้ ผู้นั้นคือผู้ที่มีความสุขที่สุด สิ่งที่ดิฉันกำลังค้นหาคือ ต้องการทั้งความมั่นคงปลอดภัยแต่มีอิสรภาพได้ด้วยเช่นกัน(พูดง่ายทำยาก)แต่ก้อมีทางเป็นไปได้
ขอบคุณมากค่ะ ดิฉันรู้แล้วว่าจะทำอย่างไรต่อไป...
บางครั้งคนเราก้อเส้นผมบังภูเขานะคะ
ขอบคุณ คุณเอกภาพมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 17 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 31/07/2009 เวลา : 15.52 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

ไทบ้าน--- ค่ะ คุณเสี่ยวไทบ้าน ใช่ค่ะ เป็นการใช้ชีวิตอย่างปกติ

ความคิดเห็นที่ 16 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 31/07/2009 เวลา : 15.51 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

ลูกสาวตาสูน--- คุณยังโชคดีมีไร่นา เห็นแล้วยังอยากไปอยู่เลย ใช้ชีวิตอย่างพอเพียง แต่ฉันต้องเริ่มต้นใหม่หลายอย่าง ขอบคุณค่ะสำหรับกำลังใจ เทใจช่วยเช่นกันจ้า
อยู่ต่างบ้านต่างแดน ดูแลตนเองให้ดีนะ

ความคิดเห็นที่ 15 (0)
เอกภาพ วันที่ : 31/07/2009 เวลา : 11.53 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/akapap
เดินทาง บันทึก ตกผลึก และแบ่งปัน

ตกงาน.. ออกเดินทาง.. และเผชิญความไม่แน่นอนของชีวิต มีอิสรภาพ..

ได้งาน.. อยู่กับที่.. รู้สึกชีวิตมั่นคงและปลอดภัย แต่ไร้อิสรภาพ..
สองขั้วชีวิตที่แตกต่าง.. เหมือนความมืดและสว่าง
ที่คอยให้เราปรับสมดุล จนเหมาะสมกับตัวเรามากที่สุด..
ไม่มีใครบอกได้ครับ เราเท่านั้นเป็นผู้เลือก
บางทีวิกฤตนี้อาจเป็นโอกาสก็ได้..
เป็นกำลังใจให้ครับ..

ความคิดเห็นที่ 14 (0)
ไทบ้าน วันที่ : 31/07/2009 เวลา : 09.20 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/thaibaan
อีสานมั่นคง เมืองไทยมั่นคง OKnature 

มาให้กำลังใจเด้อครับ
เขาเรียกว่าใช้ชิวิตตามปกติ

ความคิดเห็นที่ 13 (0)
ลูกสาวตาสูน วันที่ : 30/07/2009 เวลา : 02.16 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/saothaibaan
เดินทางบ่สุดเส้น อย่าถอยหลังให้เขาเหยียบ

หัวอกคนตกงานเหมือนกัน
เข้ามาส่งใจเป็นกำลังใจให้อีกใจนะคะ

ความคิดเห็นที่ 12 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 25/07/2009 เวลา : 02.26 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

ทิวสน--- ก้อพยายามค้นคว้าหลายๆทางค่ะ
ความฝันเยอะไปหน่อย อยากเร่งหา(มันนี่) เนี่ยขนาดเร่งแล้วนะ (หุ หุ)

*** ขอบคุณทุกท่าน ที่แวะมาเยี่ยมชมค่ะ

ความคิดเห็นที่ 11 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 25/07/2009 เวลา : 02.12 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

รอยยิ้มจางๆ--- ค่ะ ไม่ว่าจะเจอกับอะไร เรื่องดีหรือเรื่องร้าย เราก้อต้องเรียนรู้และอยู่กับมันให้ได้ แล้วค่อยหาวิธีจัดการ ไปทีละเรื่อง(อย่างมีสติค่ะ)

ความคิดเห็นที่ 10 (0)
ทิวสน วันที่ : 23/07/2009 เวลา : 15.15 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/tewson
ทิวสน ชลนรา

น่าชื่นชม ที่ใช้เวลาว่าง ยามว่าง (ชั่วคราว)จากงานหลัก หมดไปอย่างมีสาระ และเป็นประโยชน์

ความคิดเห็นที่ 9 (0)
รอยยิ้มจางๆ วันที่ : 23/07/2009 เวลา : 10.59 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/wana22
บ้าน ของ หัวใจ

เขียนได้น่าอ่าน และมีรายละเอียด และมุมมอง
ที่น่าสนใจ

ชอบนะค่ะ แนวคิดวิธีนี้

ไม่ทำให้เราทุกข์ และอยู่กับมันได้

ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น

บ้านสี สดใสค่ะ

ความคิดเห็นที่ 8 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 14.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

ผีเสื้อพเนจร --- สู้แน่นอนค่ะ ขอบคุณมากค่ะ

ความคิดเห็นที่ 7 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 14.31 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

จ่าจินต์--- ขอไปทำในสิ่งที่ชอบก่อน
แล้วค่อยกลับมาค้าขายค่ะ
เอ่อ...สวยไปหมดค่ะ

ความคิดเห็นที่ 6 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 14.28 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

shuchi --- ขอบคุณค่ะ
แล้วจะแวะไปเยี่ยมบ่อยๆนะคะ

ความคิดเห็นที่ 5 (0)
ทอรุ้ง วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 14.27 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/15155645151
สิ่งละอัน...พันละน้อย  เพียงรอยยิ้ม...สักครั้ง  ของใคร...ซักคน  

วิตามินบี--- ยอมรับการเปลี่ยนแปลงเพื่อสู่สิ่งที่ดีกว่า

ความคิดเห็นที่ 4 (0)
ผีเสื้อพเนจร วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 08.34 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/ontheway
บอกเล่าเรื่องราวผ่านภาพถ่าย http://www.oknation.net/blog/vagrant

สู้ๆนะ ขอรับ

ความคิดเห็นที่ 3 (0)
จ่าจินต์ วันที่ : 22/07/2009 เวลา : 00.58 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/jawee
@..จ่าจินต์...ตำรวจบ้าบุญ..เล่ม 2...คลอดแล้วครับ..พิมพ์จำนวนจำกัด[email protected]


ค้าขายดีที่สุด..
และหากมั่นใจว่าสวย..
ไปสมัครเป็นดาราครับผม..

ความคิดเห็นที่ 2 (0)
shuchi วันที่ : 21/07/2009 เวลา : 21.13 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/khunnarin

เป็นกำลังใจให้นะค่ะ

ฟ้าหลังฝนย่อมสดใสเสมอค่ะ

ความคิดเห็นที่ 1 (0)
วิตามินบี วันที่ : 21/07/2009 เวลา : 13.48 น.
http://oknation.nationtv.tv/blog/babymind
VitaMin B @ OK Nature  Save Nature Save Life  


ทุกชีวิต
ล้วนดำเนินสู่
การเปลี่ยนแปลง

แสดงความคิดเห็น


ถึง บล็อกเกอร์ ทุกท่าน โปรดอ่าน
   ด้วยทาง บริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ จำกัด (มหาชน) ได้ติดต่อขอความร่วมมือ มายังเว็บไซต์และเว็บบล็อกต่าง ๆ รวมไปถึงเว็บบล็อก OKnation ห้ามให้มีการเผยแพร่ผลงานอันมีลิขสิทธิ์ ของบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ บนเว็บ blog โดยกำหนดขอบเขตของสิ่งที่ห้ามทำ และสามารถทำได้ ดังนี้
ห้ามทำ
- การใส่ผลงานเพลงต้นฉบับให้ฟัง ทั้งแบบควบคุมเพลงได้ หรือซ่อนเป็นพื้นหลัง และทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือ copy code คนอื่นมาใช้
- การเผยแพร่ file ให้ download ทั้งที่อยู่ใน server ของคุณเอง หรือฝากไว้ server คนอื่น
สามารถทำได้
- เผยแพร่เนื้อเพลง ต้องระบุชื่อเพลงและชื่อผู้ร้องให้ชัดเจน
- การใส่เพลงที่ร้องไว้เอง ต้องระบุชื่อผู้ร้องต้นฉบับให้ชัดเจน
จึงเรียนมาเพื่อโปรดปฎิบัติตาม มิเช่นนั้นทางบริษัท จีเอ็มเอ็ม แกรมมี่ฯ จะให้ฝ่ายดูแลลิขสิทธิ์ ดำเนินการเอาผิดกับท่านตามกฎหมายละเมิดลิขสิทธิ์
OKNATION



กฎกติกาการเขียนเรื่องและแสดงความคิดเห็น
1 การเขียน หรือแสดงความคิดเห็นใด ๆ ต้องไม่หมิ่นเหม่ หรือกระทบต่อสถาบันชาติ ศาสนา และพระมหากษัตริย์ หรือกระทบต่อความมั่นคงของชาติ
2. ไม่ใช้ถ้อยคำหยาบคาย ดูหมิ่น ส่อเสียด ให้ร้ายผู้อื่นในทางเสียหาย หรือสร้างความแตกแยกในสังคม กับทั้งไม่มีภาพ วิดีโอคลิป หรือถ้อยคำลามก อนาจาร
3. ความขัดแย้งส่วนตัวที่เกิดจากการเขียนเรื่อง แสดงความคิดเห็น หรือในกล่องรับส่งข้อความ (หลังไมค์) ต้องไม่นำมาโพสหรือขยายความต่อในบล็อก และการโพสเรื่องส่วนตัว และการแสดงความคิดเห็น ต้องใช้ภาษาที่สุภาพเท่านั้น
4. พิจารณาเนื้อหาที่จะโพสก่อนเผยแพร่ให้รอบคอบ ว่าจะไม่เป็นการละเมิดกฎหมายใดใด และปิดคอมเมนต์หากจำเป็นโดยเฉพาะเรื่องที่มีเนื้อหาพาดพิงสถาบัน
5.การนำเรื่อง ภาพ หรือคลิปวิดีโอ ที่มิใช่ของตนเองมาลงในบล็อก ควรอ้างอิงแหล่งที่มา และ หลีกเลี่ยงการเผยแพร่สิ่งที่ละเมิดลิขสิทธิ์ ไม่ว่าจะเป็นรูปแบบหรือวิธีการใดก็ตาม 6. เนื้อหาและความคิดเห็นในบล็อก ไม่เกี่ยวข้องกับทีมงานผู้ดำเนินการจัดทำเว็บไซต์ โดยถือเป็นความรับผิดชอบทางกฎหมายเป็นการส่วนตัวของสมาชิก
คลิ้กอ่านเงื่อนไขทั้งหมดที่นี่"
OKnation ขอสงวนสิทธิ์ในการปิดบล็อก ลบเนื้อหาและความคิดเห็น ที่ขัดต่อความดังกล่าวข้างต้น โดยไม่ต้องชี้แจงเหตุผลใดๆ ต่อเจ้าของบล็อกและเจ้าของความคิดเห็นนั้นๆ
   

กลับไปหน้าที่แล้ว กลับด้านบน