คอลัมน์ ทีวีบันเทิง
โดย  "แจ๋วริมจอ"

จะเป็นประชาธิปไตยอย่างที่ผู้รับผิดชอบโอ้อวดคุยกันไว้หรือไม่ คำตอบตอนนี้ยังไม่ ปรากฏชัดนัก

แต่ที่เห็นชัดคือสื่อโทรทัศน์ทุกช่องถูก "ครอบงำ" จากอำนาจเรียบร้อย

ไม่กล้าหือกับ คมช.-ไม่กล้าต่อรองกับรัฐบาล เหมือนขอนไม้ล่องลอยไปกับกระแสน้ำที่เชี่ยวกราก

จะบอกว่าสื่อโทรทัศน์ถูกปิดหู-ปิดตาก็เข้าทำนองนั้น ไม่ผิดจากนี้แน่นอน

"ข่าวม็อบ" คือข้อพิสูจน์ที่กล้าพูดได้ว่า ทีวีก็ไม่ต่างจากตู้เลี้ยงปลา จะหาข้อเท็จจริงมา นำเสนอต่อประชาชนแทบไม่ได้เลย

ถูกตัดหัว-ตัดท้ายข่าวม็อบประชาธิปไตยไล่เผด็จการ จึงไม่ต่างจากข่าวราชการข่าวหนึ่ง

สื่อทีวีพร้อมใจกันเป็นกระบอกเสียงให้รัฐบาลและ คมช. ซึ่งก็ไม่ผิดความคาดหมาย และรู้อยู่แล้วว่าเรากำลังอยู่ในยุคใด

แต่การ "ปิดกั้น" เสรีภาพในการเสนอข่าวม็อบนั้น คนที่รับกรรมคือประชาชนที่บริโภคสื่อโทรทัศน์

สมัยอดีตนายกรัฐมนตรีคนก่อนเรืองอำนาจ เคยถูกวิจารณ์ว่าเข้าไปแทรกแซงสื่อทุกแขนง ไม่เว้นแม้แต่สื่อโทรทัศน์

แต่ยุคนั้นเสรีภาพของสื่อทีวีก็ยังไม่ถูกลิดรอนมากเท่ายุคนี้ ซึ่งกลายเป็นทีวีเพื่อความมั่นคงไปแล้ว

ประชาชนจะหวังพึ่งพิงเพื่อพิจารณาข้อมูลข่าวสารความเป็นไปของบ้านเมืองบ้าง ก็กลับถูกครอบงำด้วยข้อมูลเพียงด้านเดียว

และเป็นด้านที่เอื้อประโยชน์ให้แก่ฝ่ายกุมอำนาจ

ทีอย่างนี้ไม่เห็นนักวิชาการสื่อหน้าไหน ออกมาแสดงความคิดเห็น หรือประณามผู้ที่เข้าไปแทรกแซงสื่อโทรทัศน์

บอกแล้วไงว่าผมไม่คาดหวังอะไรจากข่าวทีวียุคนี้ เสียดายก็แต่คนดูทีวีที่ต้องสูญเสียผลประโยชน์จากการรับรู้ข่าวสารที่ไม่เป็นธรรม

เราจะอยู่กันไปอย่างนี้นานเท่าไหร่ ไม่ทราบครับ!!

///////////////////////////

ที่มา หนังสือพิมพ์ไทยรัฐ วันอังคารที่ 19 มิถุนายน 2550