พิมพ์หน้านี้
|
วิญญาณหนังสือพิมพ์ นั้นลุกโรจน์กระพือฮือ หลอมลนด้วยเปลวบือ จนเหลือคนที่ทนไฟ ใครคนหนังสือพิมพ์ ที่ทรนงในนามไทย มวลชนย่อมชมใจ และชมชื่นในผลงาน ใครคนหนังสือพิมพ์ ที่ทรยศอุดมการ เสียงแช่งจะยาวนาน เป็นเดนปากของปวงชน ใครคนหนังสือพิมพ์ ที่ทรนงในนามคน ชื่อเสียงจะคงทน ดั่งรุ้งทาบนภา.........บา ! ใครคนหนังสือพิมพ์ ที่ขายตัวเพื่อเงินตรา จารึกบนหนังหมา ประจานนานถึงหลานเหลน อาสูพวกกาฝาก จะตายทรากเป็นกากเดน พื้นฐานนั้นโงนเงน จะพังพับอยู่นับวัน อาเพื่อน (ยังเรียกเพื่อน) จะขอเตือนอีกครั้งครัน อย่าด้านและดึงดัน อย่าดื้อดึงจนเกินไกล "เจ้าซื่อต่อคนคด แต่ทรยศต่อคนไทย ลูกหลานจะอายใจ ที่มีพ่อเป็นคนทราม" สูเอยประวัติศาสตร์ จะจารึกประจานนาม ตัวอย่างแสดงความ สกุลถ่อยแห่งกรุงไทย ครั้งนี้เป็นครั้งสุดท้าย ถ้าไร้อายก็ตามใจ อย่ารอจนสายไป จะครางอา.......นิจจากู ! ด้วยความปรารถนาดีจากเพื่อนเก่า ! "กวี ศรีสยาม" "ประชาธิปไตย" (จิตร ภูมิศักดิ์) 9 , 11 , 12 , 14 , 15 สิงหาคม 2507 |
| wellcome | ||
wellcome |
||
|
View All |
||