ในเรื่องของการสัมผัสในเรื่องของการเมืองของผู้เขียนเรื่องนี้มีไม่มาก เท่าที่จำความได้นายกรัฐมนตรีคนแรกที่รู้จักคือพลเอกเปรม นั่นคือจุดแรกที่พอรู้เรื่องการเมืองบ้าง คือรู้ว่านายกเป็นใคร ในบรรยากาศทางการเมืองระดับชาติของชุมพรช่างจืดชืดเพราะเท่าที่จำได้ที่เริ่มรู้ว่าใครสมัครเป็นผู้แทนในจังหวัด ก็มีแต่ สส. พรรคประชาธิปัตย์ที่ผ่านการเลือกตั้ง คุณจะเป็นใครมาจากไหนชื่ออะไรไม่สำคัญ ขอให้รู้แต่ว่าเบอร์อะไรที่อยู่พรรคประชาธิปัตย์คนก็จะเลือก ความยากง่ายในการได้เป็น สส.จึงอยู่ที่ทำยังไงที่จะได้เป็นผู้แทนในพรรคประชาธิปัตย์ ถ้าลงในนามพรรคประชาธิปัตย์ได้ก็เป็นอันได้เป็น สส.

คนชุมพรรักพลเอกเปรมรักนายชวน เหตุผลที่ทำให้รักประชาธิปัตย์ ใครจะว่าอย่างไร โจมตียังไงไม่มีผล ป๋าเปรมดีเสมอ นายชวนดีเสมอ สส.คนซื่อมือสะอาด ในการแจ้งบัญชีทรัพย์สินเท่าที่ทราบ นายชวนมีทรัพย์สินส่วนตัวทั้งหมดประมาณ ๑๐ล้านบาท คนเคยเป็นหัวหน้าพรรค เคยเป็นนายกรัฐมนตรี ผ่านการเป็น สส.มาหลายสิบปีมีเงินเท่านี้ไม่มีใครเชื่อว่าเป็นคนโกงกิน คนไต้ได้ชื่อว่าเป็นคนหัวหมอ(คำพื้นถิ่น)ก็เพราะเป็นคนเชื่อยากแต่ถ้าดีจริงเทให้หมดใจเลย

ในขณะเดียวกันคนที่ผ่านการเป็นนายกรัฐมนตรีหลายๆคน เป็นสส.ไม่กี่ปี เป็นรัฐมนตรีไม่กี่ปี มีเงินเป็นร้อยล้าน พันล้าน แสนล้าน ใครจะไปเชื่อว่าไม่โกง โกงตั้งแต่ที่ลงสมัครเป็นผู้แทนแล้ว เพราะเป็นนักการเมืองพร้อมไปกับการเป็นนักธุรกิจ มันผิดตั้งแต่เริ่มต้น

ในอีกด้านหนึ่งได้ยินคนพูดอยู่บ่อยๆว่า สส.ประชาธิปัตย์ไม่ได้เรื่องเลย เข้าไปไม่ค่อยมีบทบาท แม้ได้เป็นนายกรัฐมนตรีจังหวัดกลับไม่ได้รับการพัฒนาเป็นพิเศษเหมือนที่อื่น แต่นี่กลับกลายเป็นความน่าภาคภูมิใจ เพราะผู้แทนคนนั้นเป็นผู้แทนของจังหวัดก็จริงแต่เมื่อได้รับตำแหน่งก็ทำหน้าที่เป็นนายกของคนทั้งประเทศจริงๆ ไม่ใช่นายกของจังหวัดนั้นๆ (คนอื่นๆก็คิดต่างออกไปนี่เป็นความคิดเห็นส่วนตัว)