เป็นนักบวชไม่ใช่นักกฎหมาย แต่เท่าที่รับฟังรับชมทางสื่อต่างๆ ในกรณีเรื่องเขาพระวิหารที่คุณนภดลอ้างว่าได้ปรึกษากับหลายฝ่ายแล้ว จึงได้ข้อสรุปว่าที่ได้เซ็นลงไปเป็นแถลงการณ์ร่วมไม่ใช่สนธิสัญญา

มีใครบ้างอยากจะรู้เหมือนกันที่บอกนพดลชึ่งถือเป็นผู้ที่มีความรู้เรื่องกฎหมายให้เชื่อว่าในการทำสนธิสัญญากับเขมรเป็นแถลงการณ์ร่วม เรื่องนี้โกหกชาวบ้านได้ แต่ก็โกหกศาลไม่ได้ อันนี้เป็นความเห็นส่วนตัวของอาตมา ยังไม่ใช่ข้อเท็จจริง ก็จะได้รู้กันในเวลาอันใกล้

ซึ่งหากเป็นแถลงการณ์ร่วมคงไม่ใช่ปัญหาอะไร แต่นี่เป็นสนธิสัญญาซึ่งศาลท่านได้วินิจฉัยแล้ว ซึ่งคุณนภดลก็ยังพูดในทำนองเลี่ยงบาลี คือไม่ได้ค้านคำวินิจฉัยของศาล แต่ที่ปรึกษาส่วนใหญ่ให้คำปรึกษาว่าเป็นแถลงการณ์ร่วม เข้าทำนองที่ว่าเมื่อมีเหตุที่นำไปสู่กระบวนการยุติธรรม ก็กลายเป็นไม่ได้เจตนาในการทำผิด เอาความเก่งกาสมาใช้ในทางที่ไม่ถูกต้อง ชาวบ้านตาสีตาสาอาจไม่รู้ทัน แต่คนที่มีความรู้ที่มีอยู่มากมายที่พอได้ยินคุณนภดลพูดก็รู้เจตนาอย่างชัดเจน

สนธิสัญญาจะต้องผ่านการพิจารณาของรัฐสภา และต้องจัดให้มีการรับฟังความคิดเห็นของประชาชน มีคำถามว่าเหตุใดจึงต้องทำอย่างนั้น เพราะเรื่องนี้เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับอธิปไตยและความรู้สึกของประชาชนอันมีผลกระทบทางจิตใจต่อคนไทยทั้งประเทศ

ซึ่งก็เห็นได้อย่างชัดเจนว่าเมื่อคุณนพดลฝ่าฝืนรัฐธรรมนูญมาตรานี้แล้ว ก็มีผลปรากฏอย่างที่ทราบกันอยู่ คือนอกจากจะทำร้ายจิตใจคนไทยแล้ว ยังอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งระหว่างประเทศมากขึ้น

เรื่องผ่านมาหลายสิบปีก็ไม่เห็นจะมีผลกระทบอะไร คุณนพดลเซ็นยอมรับในหนังสือสนธิสัญญาทีเดียว เขาพระวิหารกลายเป็นของเขมรโดยสมบูรณ์ แล้วยังมีหน้ามาบอกว่าตนทำให้ไทยไม่ต้องเสียดินแดน

กรรมใดใครก่อกรรมนั้นย่อมสนอง ทำดีได้รับรางวัล ทำผิดก็ได้รับโทษ

รัฐธรรมนูญ ปี 2550 มาตรา 190, 164, 174, 170 น่าจะเป็นสิ่งที่ตอบแทนสำหรับการเซ็นสนธิสัญญาของคุณนภดล และผู้ที่เกี่ยวข้อง

ทั้งหมดนี้เป็นความเห็นส่วนตัว เรื่องของอนาคตก็เป็นอีกเรื่องหนึ่งโปรดใช้วิจารณญาณ