คือการใช้สายดินเป็นตัวนำ   ทำให้เกิดการถ่ายเทประจุไฟฟ้า
ระหว่างวัตถุกับพื้นดินและมีผลทำให้วัตถุนั้นมีศักย์ไฟฟ้าเท่ากับพื้นดิน

ทำไมต้องมีการต่อลงดินและมีสายดิน 

• ป้องกันไม่ให้มีผู้ถูกไฟฟ้าดูดกรณีมีกระแสไฟฟ้ารั่วจากเครื่องใช้ไฟฟ้า
• ป้องกันเครื่องใช้ไฟฟ้าบางประเภท   เช่น  คอมพิวเตอร์   อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เป็นต้น   ไม่ให้ชำรุดเสียหายง่าย

สายดินป้องกันไฟฟ้าดูดได้อย่างไร

• กระแสไฟฟ้ารั่วจากเครื่องใช้ไฟฟ้าจะไหลลงดินทางสายดิน
  โดยไม่ผ่านร่างกายผู้สัมผัสเครื่องใช้ไฟฟ้านั้น

• อุปกรณ์ป้องกันไฟฟ้าช็อตและ /
  หรือไฟฟ้ารั่วจะตัดกระแสไฟฟ้าออกทันที

    เครื่องใช้ไฟฟ้าทุกชนิด รวมทั้งอุปกรณ์ติดตั้งทางไฟฟ้าที่มีโครง
    หรือเปลือกหุ้มโลหะซึ่งบุคคลมีโอกาสสัมผัสได้

• เครื่องใช้ไฟฟ้าที่มีเครื่องหมาย       แสดงว่าต้องมีสายดิน
  โดยมักจะแสดงไว้ในตำแหน่งหรือจุดที่จะต้องต่อสายดิน
• สีของสายไฟฟ้าเส้นที่แสดงว่าเป็นสายดิน   คือสีเขียว   หรือสีเขียวสลับเหลือง

เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ไม่ต้องมีสายดิน 

เครื่องใช้ไฟฟ้าประเภท 2 ซึ่งมีสัญลักษณ ์ดังนี้ อย่างใดอย่างหนึ่ง

• เครื่องใช้ไฟฟ้าที่ใช้กับแรงดันไฟฟ้าไม่เกิน   50 โวลต์   โดยต่อจากหม้อแปลงชนิดพิเศษที่ได้ออกแบบไว้เพื่อความปลอดภัย

• เครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่ว   ในระบบไฟที่ไม่มีสายดิน   กระแสไฟฟ้าที่รั่วออกจากเครื่องใช้ไฟฟ้าจะไหลลงดิน
  ไม่สะดวกทำให้เครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่วจะไม่ทำงาน   นอกเสียจากไฟที่รั่วนั้นไหลผ่านร่างกายผู้ใช้ไฟฟ้าลงดิน
  ในปริมาณที่มากพอเครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่วที่ดี
  ต้องมีความไวเพียงพอและสามารถตัดไฟฟ้าได้ภายใน
  ไม่เกิน   0.04 วินาที   ขณะเดียวกันจะต้องไม่ไวมากเกินไปด้วย   หากทำงานผิดพลาด   ผู้ใช้ไฟฟ้าจะไม่ได้รับประโยชน์
  จากเครื่องดังกล่าว
  
• สายดิน   สายดินจะช่วยให้กระแสไฟฟ้าที่รั่วไหลลงดิน   โดยไม่ผ่านร่างกายผู้ใช้ไฟฟ้า   และวงจรป้องกัน
  จะตัดไฟฟ้าออกเช่นเดียวกันในกรณีที่วงจรไฟฟ้านั้น
  มีเครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่วและมีระบบสายดินอยู่ด้วย
  จะช่วยให้ระบบป้องกันไฟฟ้าดูดสมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น   โดยจะทำงานเสริมซึ่งกันและกัน

การต่อสายดินที่ถูกต้อง   จะต้องเป็นไปตามมาตรฐานที่การไฟฟ้านครหลวงกำหนด   โดยมีการต่อลงดินเพียงตำแหน่งเดียวที่ตู้เมนสวิตช์   เช่น  ใช้สายทองแดงขนาดไม่ต่ำกว่า   10  ตารางมิลลิเมตร   ต่อจากขั้วสายดินที่ตู้เมนสวิตช์แล้วต่อเชื่อมด้วยวิธีหลอมละลายกับแท่งทองแดงขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง   16 มม. ยาว 2.40 เมตร   ที่ฝังลึกจมลงไปในดิน เป็นต้น

กรณีที่มีการติดตั้งระบบสายดิน   ค่าใช้จ่ายจะสูงกว่าระบบไม่มีสายดินประมาณ   10% อย่างไรก็ตาม   หากไม่มีระบบสายดินแล้วต้องการแก้ไขให้มีสายดินภายหลัง   ค่าใช้จ่ายในส่วนอื่น ๆ จะเพิ่มสูงมาก และไม่อาจกระทำได้ง่าย ๆ ยกเว้นจะมีการติดตั้งเพียงบางจุดที่เห็นว่าสำคัญเท่านั้น

    1. จุดต่อลงดินของระบบต้องอยู่ด้านไฟเข้าของเครื่องตัดวงจรตัวแรกของตู้เมนสวิตช์
    2. ภายในอาคารหลังเดียวกัน   ไม่ควรมีจุดต่อลงดินมากกว่า 1 จุด
    3. สายดินและสายศูนย์สามารถต่อร่วมกันได้เพียงแห่งเดียวที่จุดต่อลงดินภายในตู้เมนสวิตช์  
        ห้ามต่อร่วมกันในที่  อื่น ๆ อีก เช่น ในแผงสวิตช์ย่อยจะต้องมีขั้วสายดินแยกจาก
        ขั้วต่อสายศูนย์และห้ามต่อถึงกัน  โดยมีฉนวนคั่นระหว่างขั้วต่อสายศูนย์กับตัวตู้    
         ซึ่งต่อกับขั้วต่อสายดิน
    4. ตู้เมนสวิตช์สำหรับห้องชุดของอาคารชุดและตู้แผงสวิตช์ประจำชั้นของอาคารสูง   
        ให้ถือว่าเป็นแผงสวิตช์ย่อย  จึงห้ามต่อสายศูนย์และสายดินร่วมกัน
    5. ไม่ควรต่อโครงโลหะของเครื่องใช้ไฟฟ้าลงดินโดยตรง   แต่ถ้าได้ดำเนินการไปแล้ว  
        ให้แก้ไขโดยมีการต่อลงดินที่เมนสวิตช์อย่างถูกต้อง
          แล้วเดินสายดินจากเมนสวิตช์มาต่อร่วมกับสายดินที่ใช้อยู่เดิม
    6. ไม่ควรใช้เซอร์กิตเบรกเกอร์ชนิด 120/240 V.
    7. การมีเครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่วด้วย   จะเสริมการป้องกันไฟฟ้าดูดให้สมบูรณ์แบบยิ่งขึ้น
         เช่น  กรณีที่มักจะมีน้ำท่วมขัง   หรือกรณีสายดินขาด  เป็นต้น
    8. ตู้เมนสวิตช์ไม่มีบัสบาร์ดินและบัสบาร์ศูนย์แยกออกจากกัน   เครื่องตัดกระแสไฟฟ้ารั่ว
        จะต่อใช้ได้เฉพาะวงจรย่อยเท่านั้น   จะใช้ตัวเดียวป้องกันทั้งระบบไม่ได้
    9. ขนาดและชนิดของอุปกรณ์ระบบสายดิน   ต้องเป็นไปตามมาตรฐานกฎการเดินสาย
        และติดตั้งอุปกรณ์ไฟฟ้าของการไฟฟ้านครหลวง