นามะ  อนิจจัง

เพียงเราลุ่มภวังค์ยถา

นามคือนามที่ตามมา

โดยจิตมุสาหลอกลวงฯ

.

กิเลสาสำเร็จ

สร้างจริงสร้างเท็จติดบ่วง

หลอมล่อโดยกามปวง

นามจึงจักช่วงในจิตจินต์ฯ

.

รูปัง  อนิจจัง

เพียงเราลุ่มภวังค์ถวิล

จากนามเกิดภาพให้ยลยิล

เป็นรูปร้ายมลทินประเทืองทรามฯ

.

เกิดนามย่อมตามเกิดรูป

กลิ่นเทียนควันธูปล้วนคำถาม

หลังม่านควันเกิดเงาอันเขลาคาม-

ความจริงถูกซ่อนตาม-ตามความจริงฯ

.

เงามืดอันหม่นมรณ์

นั้นย่อมซ่อนสรรพสิ่ง

เบื้องหน้าเงาเราช่วงชิง

เบื้องหลังเงาเรากลอกกลิ้งไปตามกันฯ

.

เมื่อจิตมิถูกชำระและชะจิต

ย่อมถูกผิดมิดบอดตลอดฝัน

ไม่เห็นเท็จจริงท่ามสิ่งนั้น

ที่เคลื่อนพร่าผ่านผันกระสันปรวน ฯ

.

เมื่อจิตมิอาจหยุดนิ่ง

จึงสรรพสิ่งจึงปั่นป่วน

เคลื่อนขับร้ายรับร่ายขบวน

จิตมิตระหนักควรว่าควรเป็นฯ

.

จิตมินิ่งก็ยืดเยื้อเถือวิญญาณ

จิตต่อจิตประหัตประหารฆ่าเข่น

มิได้เข่นฆ่ากิเลสาอันควรเป็น

หากแต่จ้องจิตเข่นโดยกลลวงฯ

.

วิญญาณจึงซ่านบ่วงช่วงชัด

หลอมกิเลสขนัดจนแน่นบ่วง

เป็นเนื้อเดียวจิตวิญญาณอันซ่านกลวง

สติปัญญาหรือจะช่วงชัย(ะ)ธรรม ฯ

.

ก่อนามย่อมตามให้เกิดรูป

เงาจิตวิญญาณสถูป ณ เถื่อนถ้ำ

ไม่เห็นแสงสว่างย่อมพร่างดำ

มืดมิดด้วยจิตกระทำทุกเรื่องราวฯ

.

โลกธรรมแปดสติตั้ง

มรรคแปดคือพลังอยู่เหนือหาว

อริยสัจจ์สี่ประเสริฐพราว

ศิลย่อมโน้มน้าวสันติชนฯ

.

หากเรายังเย่อเหยียด

คุ่นแค้นขึ้งเกลียดสับสน

มิปล่อยจิตให้จิตไร้จิตตน

โลก(ะ)ย่อมมืดหม่นทุกทิศทาง ฯ

.

นามรูป-สรรพสิ่งล้วนว่างเปล่า

หรือรอไทยเป็นเถ้าค่อยสะสาง

ไทยมิเป็นไทยเพราะไทยร้าง

มิร่วมมือถากถางกิเลสไทยฯ

.

ก่องแก้ว  กวีวรรณ.

ขึ้น ๑ ค่ำ เดือนแปด พุทธศักราช ๒๕๕๑