พิมพ์หน้านี้
|
แค่บังเอิญพบผ่านการรู้จัก เธอเข้ามาทักในคืนเหงา ว่า ณ เวลานี้มีเพียงเรา ผู้คนจมเศร้าเมานิทราฯ . ฟังเธอเล่า ชีวิตเธอเศร้าสะสา แววเจ็บร้าวยังผ่าวตา ชีวิตไร้คุณค่าสำหรับใครฯ . เธอถามฉันว่า ฉันพลัดมาจากหนไหน มีเรื่องเจ็บร้าวเรื่องราวใด เจ็บปวดเหมือนเธอไหมคนเปลี่ยวดายฯ . เราเดินเคียงข้าง-เมื่อคืน ฝากรอยเท้าบนผืนความหมาย น้ำซัดถาโถมที่โลมทราย เธอร่ำไห้ในกอดฉันจนรุ่งเช้าฯ . แค่บังเอิญพบผ่านการรู้จัก เธอเข้ามาทักในคืนเหงา ว่า ณ เวลานี้มีเพียงเรา ผู้คนจมเศร้าเมานิทราฯ . ก่องแก้ว กวีวรรณ |
| << | สิงหาคม 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | |||||
| 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 |
| 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 |
| 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 | 23 |
| 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 | 30 |
| 31 | ||||||