พิมพ์หน้านี้
|
มิใช่การบังเอิญ หากแต่เคอะเขินแรกรู้จัก จีบปากช่างพูดนัก ส่งเสียงทายทักอยู่ทุกวันฯ . จะรามัญพม่ามอญ หรือหญิงสาวเร่ร่อนไร้ความฝัน จะเป็นใครไม่เป็นใครในสายวรรณ แต่เธอคือผู้ปลอบความฝันนิรันดร์กาลฯ . แจ้วแจ้ว-หุงข้าวแล้วหรือยังพี่ วันนี้สบายดีสนุกสนาน มีปัญหานิดหน่อยที่ทำงาน พี่อย่ารำคาญเสียงน้อยน้อยของ...เลยฯ . ปวดหูจังน้องสาว ปากยื่นปากยาวไม่อยู่เฉย เรื่องนั้นเรื่องนี้มีเหมือนเคย เรื่องนี้เฉลยเรื่องนั้นถามไปตามเพลงฯ . ข้าพเจ้าหลงรักหล่อน ในวันที่ข้าพเจ้าซ่อนความอ่อนไหว วันที่ถูกทอร้ายให้วายวัน จากผู้กระสันจ้องผลาญให้ปราณปลิวฯ . มิได้เสแสร้งแต่งเรื่อง ความจริงยังมิปลดเปลื้องเพียงพื้นผิว เธอเจ็บปวดรวดร้าวระราวทิว มีดกรีดใจเป็นริ้วจนเกิดรอยฯ . เฝ้าบอกเธอว่า นั้นคือกิเลสมายาโศกสร้อย ใยน้องเก็บจำมาช้ำร้อย นิ่งเงียบเสียรอคอยให้ผ่านพ้นฯ . รักเธอที่ความห่วงใย ที่เต็มพิสุทธิ์ใสในคืนหม่น อย่างน้อยก็มีเพียงหนึ่งซึ้งกมล เคียงข้างคนพ่ายมารที่ผลาญทรวงฯ . จะรามัญมอญพม่า เธอก็คือแววตาที่คอยห่วง ขอบคุณ-ความหวังดีที่ดาษดวง ที่เคียงข้างโชติช่วงความเข้าใจฯ . ก่องแก้ว กวีวรรณ. |
| << | พฤศจิกายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | ||||||
| 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |
| 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 |
| 16 | 17 | 18 | 19 | 20 | 21 | 22 |
| 23 | 24 | 25 | 26 | 27 | 28 | 29 |
| 30 | ||||||