บ้านไม้ชายน้ำ-ฅนคั่วชาและขลุ่ยผิว
กินอยู่อิ่ม-อดอย่างกวี ชาติหน้าก็ปรารถนาเพียงนี้นิรันตร์ไป
Permalink :
http://www.oknation.net/blog/250714
วันอังคาร ที่ 22 กรกฎาคม 2551
นางโคธาดารณีกับมหาดิรัจฉานฤษีทักษิณาฯ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 164
, 20:10:19 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
คิดถึงเธอเสมอ-ที่รัก
พิมพ์หน้านี้
|
๑.นางโคธาดารณีเป็นสัตว์เลื้อยคลานขนาดใหญ่ชนิด Varanus salvatorในวงศ์ Varanidaeเป็นสัตว์กุลเดียวกับตะกวดตัวอ้วนใหญ่สีดำมีลายดอกสีเหลืองพาดขวางหางยาว ชอบอาศัยและหากินริมน้ำ............นางโคธาดารณีเป็นโคธาที่มีหน้าตารูปร่างค่อนข้างอัปลักษณ์รวมไปถึงจิตใจของนางก็โสมมนางโคธาดารณีเป็นโคธาที่มักมากชอบเสพสังวาสไม่เลือกเผ่าวงศ์.............................นางโคธาดารณีหิวโหยแต่กามตัณหาล่วงเข้าสี่สิบห้าปีอายุข....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 27 มีนาคม 2551
หอกหัก
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 98
, 12:22:46 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
หอกเอย.....เอ๊ย..หอกหักเจ้ามาลุ่มมาหลังรักเจ้าหักหอกทุ่มเทกายใจใส่กระบอกมอบให้เจ้าหอก....เอย...เอ๊ย...เจ้าหอกหัก ฯรีรี...มาลิ่วลิ่วอย่าโกรธอย่ากริ้ว..เจ้าใบพัดเอย...เอ๊ย.....อย่าเคืองอย่าขัดกันเหนื่อยหนักเจ้าหอกใบพัด มาพัดเอย...ความรักเจ้าหอกเอย...เจ้าหอก..เจ้าหอกหัก ฯ.......................................เสียงทุ้มกระทั้น-แทกก็เออหนอช่างแปลก-จมปลักโชยมาพาชื่นในคืนรักโอบกอดสายลมตระหนักถึงตัวตนฯ.........
|
วันศุกร์ ที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551
จอกชาคว่ำแล้วค่ำนี้-ผ่านราตรีแห่งภาระ ฯ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 90
, 21:02:41 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
จำจรจำจากแล้ว หมู่สหายชาจอกนี้สุดท้าย ยกให้ชูจอกค่ำด่ำคล้าย ขมปร่า รสเฮยหนาวเหน็ดท่ามคนไร้ ร่วมร้างรังฝัน ฯจำจรจำจิตไห้ โหยหาผู้ร่วมชูจอกชา ค่ำเช้าผู้ดื่มด่ำดาษดา จอกหนึ่ง นานนา ฯชูจอกเย้ยจันทร์เจ้า ค่ำเช้าห่างหาย ฯผ่านกาย....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่ ๗๓; เรื่องของผู้หญิงคนนี้น่าสนใจกว่าเรื่อง"ทักษิณ"(จริงจริง)
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 80
, 20:05:16 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
โทรศัพท์ของเธอหาย๑.หญิงสาวผิวคล้ำดำขำแววตาเจ้าชู้ซ่อนลึกอยู่เป็นนิจหล่อนหุนดี เพรียว ชวนกระสันในใจข้าพเจ้าผ่านการสนิทสนมเข้าขวบปีที่สองสามีของหล่อนเป็นเพื่อนข้าพเจ้าหล่อนมีอาชีพค้าขายในยามค่ำคืนเมรัยและสาดเสียงเพลงกล่อม-หนวกหูช่วงกลางวันหล่อนมักแวบมาหาข้าพเจ้า(อวดถันเตาะเต้าเล็กน้อยพอแก้กระหาย)บางทีหล่อนก็หายไปเป็นวันๆย่ำค่ำจึงกลับเข้าบ้าน-เปิดร้านรวง๒.หล่อนเดินเข้ามาสั่งไอศกรีมรสช็อคโกแล็คละเลียดล....
|
วันพุธ ที่ 27 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๗๒; เลิกใส่ใจทักษิณก็สิ้นเรื่อง-เก็บมาคิดเปลืองสมองหมา!(๒)
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 85
, 21:52:01 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
วุ่นวายกันไปทั้งประเทศ เหตุผลเดียวคืออะไร ? ข้าพเจ้าเองก็ตอบไมได้ ทักษิณจะกลับมาเมืองไทยพรุ่งนี้ ....ก็ช่างคนสนใจอะไรกับคนธรรมดาๆคนหนึ่ง มีกิเลสตัณหา มีโลภไม่รู้พอ ใฝ่ตัณหาราคะ บูชาวัตถุขยะเหมือนๆพวกเราทุกคน เนื้อในเต็มไปด้วยสารพัดขี้ มีหนังแค่เมล็ดพุทราหอหุ้มกันอุจาดไว้เท่านั้น ถามว่าคนๆหนึ่งถูกตั้งข้อหาว่าฉ้อฉลทุจริตคอรัปชั่น กินประเทศลูบเลือดเนื้อคนไทย มันมีดีตรงไหน ไม่ต้องตอบ ! ส....
|
ชาจอกที่ ๗๑; แค่พันธมิตรฯเคลื่อนไหว-พปช.ก็หัวใจจะสิ้นสมประดี!(๑)
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 88
, 12:29:48 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ทักษิณ ชินวัตรโอ้ อ่าองค์สวมจักรกลดกามกรง เปลือกขี้ชีพผันผ่านธุดงภ์ เทศทั่ว จักรวาลยิ่งใหญ่แต่ไร้ถี้ ภพพื้นซุกหัว ฯใครใคร่ค้า-ใคร่ค้า ค้าม้าเชิญเถิดค้าอาชา ห่อนห้ามใครใครใคร่ค้างา ช้างป่า ค้าเฮยใครใคร่ค้าชาติข้าม กี่เฟื้....
|
วันอังคาร ที่ 26 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่๗๐ ; ปะทุกวี-จากซีไร้ท์มาแล้วของอ้ายนิรันดร์ศักดิ์ บุญจันทร์
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 92
, 10:57:14 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
หรือเราต่างยังไม่เหงาพอ ?ไมเข้าใจว่าทำไม-กวีจึงแบ่งน้องพี่และพรรคผองเหนืออิสานใต้ออกตก-เนืองนองเกิดช่องว่างระหว่างใจกวี ฯไม่เข้าใจว่าทำไมหัวจิตหัวใจจึงใส่สีขาวดำเปรอะเปื้อนเช่นนี้ไมตรีที่แท้แค่คำคม ฯคมคำที่คิดค้น-มิได้มาจากกมลจึงขื่นขมร่ายรสบทกานต์เพียงผ่านลมเปล่งคำชมแต่ข้างใน-ใครจะรู้ ฯใครจะรู้ว่าเราเผ่ากวีที่เป็นอยู่เช่นนี้น่าอดสูมิได้ยิ่งใหญ่เกินใฝ่รู้ชั่วชีวิตหยัดอยู่อย่างเดียวดาย ฯหรือเราต่างเ....
|
วันจันทร์ ที่ 25 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่๖๘;จำจิตจะคิดจร-สู่สิงขรและห้วงหานฯ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 72
, 12:01:31 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
จำจิตจะคิดจร กลอนกานท์ประสานกาพย์ซึมทราบประโลมสาส์นแจ่มจันทร์ประพันธ์จารวาบวับประดับวาวร้อยกรองสนองสนั่นนึกนั้นสะอื้นหนาวน้ำค้างสล้างคราวบุษบาสง่าบานนกเขาก็เฝ้าขันเช้าวันก็เหมือนวารโผผินก็บินผ่านสู่ฟ้าก็ราฝันแรมรอนจะจรร้างยามย่างจะยืนยันเกศแก้วจะแคล้วกันจำจิตจะคิดจรฯ ( อธิฎฐาน.)...........................................จำจิตจะคิดจรสุ่สิงขรทะเลหนาวสู่ทิศไร้เรื่องราวใต้เพิงผา-นภาพรรณ ฯ....
|
วันอาทิตย์ ที่ 24 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่๖๗: งามเมฆหมอกงามฝนและทุรนร้อน
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 90
, 07:02:01 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ครวญ(กลบท ตาเถรตกใต้ถุน)ฤดูฤดีจะพลีจะพร่างน้ำคาวน้ำค้างจะเกาะจะก่ายฝนจะพรมจะพรั่งจะพรายร้อนรุ่มทุรนทุราย-ฤดูฯคนผู้-ผู้คนจะค้นจะเข้มจะพร่องจะเต็มจะสมจะสู่จะเสพจะเสยจะเคยจะรู้จะก้องจะกู่มิเป็นผู้-คน ฯเมฆหมอกจะม่านจะมัวจะครอบจะคลุมจะทั่ว-หนโลกจะร้อนจะรุ่มจะสุม-ทุรนหนาวร้อนจะปะจะปนจะหม่นฤดีฯฤดูฤดีจะสับจะสนจะวนและวุ่นหมอกคว้างเป็นควันเป็นฝุ่น-ทุกที่โดยมือโดยเราที่ผลาญที่เผาโลกนี้เป็นเถ้ากลายธาตุธุลี-กอบโก....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 21 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๖๕: วันนี้มาฆบูชาสภาหมาปิดทำการ ๑ วัน
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 113
, 07:19:17 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ฑีฆาปุณณะ สาธุโว เสยยังพุทธะ ธัมมัง สังฆา ติเตฯหิริ โอตัปปะปา-กะเรสีเส ประติฎฐิโต มัยหัง -พุทโธธัมโม ทะวิโล จะเน ฯ......................................................ธรรมมาสถ์ธรรมมา-มาฆะสาธุสะน้อมจิตพิศห้วงหานกว้างใหญ่ว่ายวนอนันตกาลวัฏฏะสงสารห้วงแห่งธรรมฯธรรม-ธรรมดาสรรพชีวาทั้งสูงต่ำตามแต่ภพภูมิ-กระทำเวียนว่ายบ่วงกรรมเพียงตัวตน ฯรูปล้วนอนิจจัง(รูปังอนิจจัง)นามก็ล้วนมายาฝังไม่รู้หน (นามะอนิจจัง)เกิ....
|
วันอังคาร ที่ 19 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๖๔ : เมียข้าพเจ้าอายุ95ปี-ป้อนหมากคนดีทุกเช้าค่ำ(กลบทกระตุ้งกระติ้งกระเทยตกบันได)
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 73
, 13:56:56 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ความรักราวว่าจะท้าจะทายจะฟูมจะฟายจะครวญและคร่ำความรักใช่ว่าจะขาวจะมืดจะชืดและดำบางทีก็ชุ่มก็ฉ่ำเสียโชกนอง ฯเอวบางร่างน้อยก็ปานฉนี้เฉกฉนั้นจะพิศโหนกพิศหนั่นเต้าถันก็งามผ่องจะพิศผิวพิศพรรณก็ลำยองทั้งสุ้มทั้งเสียงก็ราวจะร้อง-สกุณาฯ (พลั่ก...!)แอบเมียงแอบมองนวลน้องนวลนางจะพิศปราง-ปรางก็เรื่อ-เนื้อจันทร์ผาจะพิศโอษฐ์-โอษฐ์ก็อิ่มก็อวบอาจะพิศทั้งหน้าก็คมก็คาย-ใฝ่ปอง ฯระทดระทวยดูอ้อนดูแอ้นเรียวขาเรียวแขน....
|
วันเสาร์ ที่ 16 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่ ๖๓ :กลบทกระตุ้งกระติ้งกระเทยหาบครุตกคันนา
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 78
, 20:27:15 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
บักขี้คากครองเมือง ... ลาบหรือผัดเผ็ดดีน้ออ้าย !(กลบทกระตุ้งกระติ้งกระเทยหาบครุตกคันนา)กระตุกกระติกระริกระรี้กระเปร่ากระปรี้เสลาสลวยข้ามเขินข้ามเนินเพลิดเพลินระรวยสู่ห้วยสู่หานสู่ธาร-ทิวา ฯคืนวันวะวกวะวนวะเวียน-ว่ายจุดมุ่งจุดหมายคละคล้ายหมด-แสวงหา กระพริบกระปริบกระปรอย-เปลือกตาพะพริ้มพะเพริศหล้า : มิรู้-มิโรย ฯจะหิวจะหาจะพาจะพล่านจะเสี้ยนจะซ่านจะแห้งจะโหยตะกละตะกรามจะกอบและโกยจะได้จะโดยจะด้วย-ทางใด ฯ....
|
วันศุกร์ ที่ 15 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่ ๖๒:ค่ำนี้คิดถึงคนเขียนโคลง ฯ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 88
, 21:13:12 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
โคลงนิราศสุพรรณ-สุนทรภู่๕๗.รอนรอนอ่อนอกโอ้ อัศดงเลี้ยวเหลี่ยมพระเมรุลง ลับฟ้ามืดคลุ้มพุ่มไผ่พง พี่เปลี่ยว เดียวเอยเสียงพึ่งหึ่งหึ่งหน้า นึกคร้ามหวามถวิล ฯ๕๘.ทางเปลี่ยวเลี้ยวล่องคุ้ง เขตค้นย่อมย่านบ้านกระจันจรร กจ่างฟ้าเงียบเหงาเปล่าทรวงกระสัน โศกสอื้น อกเอยจรรอื่นชื่....
|
วันพุธ ที่ 13 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๕๙: อวลอุ่นหากเรามิเศร้าเหงาเกินไป(ชูจอกชาเชิญใจ)
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 65
, 21:25:05 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
นับวันจากวันแห่งความรักของหนุ่มสาวผู้หลงวัฒนธรรม เดินเขยิบซ้ายเขยิบขวา หน้าสองก้าว ถอยหลังสามก้าว ตั้งสติให้มั่น เดินหน้าหนึ่งก้าว ถอยหลังสองก้าวครึ่ง โซเซจะล้มมิล้มแหล่ ....คงถึงปลายทางอยู่หรอกไอ้เวร ! นับใหม่ ตั้งใจหน่อยซิจ้ะ นายเง่าเอ๋ย นั่น..นั่น เดินก้าวหน้าไปสาวก้าว สี่ก้าว นั่น...นั่น ดีแล้ว อ้าวหยุดทำไม หือ...หันหลังกลับ แล้วก้าวฉับๆเจ็ดก้าว ...คงถึงปลายทางอยู่หรอกไอ้เวร....
|
วันอังคาร ที่ 12 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๕๘: จากบทกวีกองกับดินของพนม นันทพฤกษ์ ถึงเรื่องสั้นคัดสรรในกระบะของจำลอง ฝั่งชลจิตร
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 76
, 12:55:46 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
เมื่อวานข้าพเจ้ารู้สึกเปลี่ยวร่ำไร เดินทอดถนนค้นหาทาง ตั้งแต่เก้าโมงเช้าจนถึงสี่โมงเย็น ตัวเมืองระยอง-ท่ามกลางผู้คนแปลกเปลี่ยน นักเรียนนักศึกษาสาว-เด็ก ตัดผมทรงเกาหลี กระโปรงบานสวยกลีบ สั้นแค่สองคืบ (นั่งกินก๋วยเตี๋ยว-พลันตุ้ยออกมาทักทาย-สวัสดี! ...เออ-สวัสดี สบายดีเหรอ?) ชาติพันธุ์ผสมข้ามรุ่นข้ามกอ จึงออกมนุษย์พันธุ์ใหม่ขึ้นมา ข้าพเจ้านั่งจิบชาเติมน้ำแข็งอยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยว ครุ่นคิ....
|
วันจันทร์ ที่ 11 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงชลุ่ยผิวที่ ๕๗ : สัตว์ที่จ้องกัดกินแผ่นดินเกิดมาเปลืองธาตุ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 67
, 20:27:30 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ดินน้ำลมไฟผสานเกิดร่างสังขารเคลื่อนไหวจิตวิญาณขับเคลื่อนไปสู่ทิศทางใด-ธรรมดา ฯปั้นดินปั้นน้ำลมไฟปั้นก้อนเนื้อหัวใจ-คุณค่าปั้นหนึ่งปากสองหูสองตาปั้นมุสาและความจริงฯปั้นอารีอารอบปั้นขอบปั้นรู้สู่สิงปั้นโลภปั้นหลง-ประวิงปั้นเย่อหยิ่งปั้นเจียมตัว ฯปั้นอาหารทานด้วยปากปั้นกระหายอยากเจาะกินหัวปั้นอิทธิพลอำนาจปั้นขลาดกลัวปั้นดีปั้นชั่ว-มือเทวดา ฯจะปั้นด้วยโดยสุจริตบรรจงจิตบรรเจิดเกิดคุณค่าหรือจะปั้นโดยทรามอั....
|
วันอาทิตย์ ที่ 10 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๕๖ : จอกชาเดียวดายจอกนี้ชูแด่สัตว์สถุลชื่อไชยา/เยาวชนไม่ควรอ่าน หากฝืนอ่านควรมีผู้ปกครองแนะนำ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 92
, 20:04:02 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
โคลงนิราศสุพรรณ๕.เลี้ยวลัดวัดษเกษก้ม คมลากุฏศพนบมานดา เกิดเกล้าเดชะพระกุศลภา พ้นโลก โอกฆเอยเสวยศุกทุกค่ำเช้า ช่องชั้นสวรรยางค ฯ๖.เชิงเลนเปนตลาดสล้าง หลักเรือโอ่งอ่างบ้างอิดเกลือ เกลื่อนกลุ้มหลีกล่องช่องเล็กเหลือ ลำบาก ยากแฮออกแม่น้ำย่ำถุ้ม ถี่ฆ้องสองยาม ฯ (สุนทรภู่)................................
|
ชาจอกที่ ๕๕ :อานุภาพแห่งรัก เสกสร้างโลกสวยแม้เพียงแค่คิดถึง
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 87
, 14:20:56 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
โคลงนิราศสุพรรณ๓.ขอฝากซากสวาดิสร้อย สุรธร ไว้ที่ท่าสาคร เขตนี้ ศาลาน่าวัดภร พี่ฝาก มากเอย ใครที่พี่เป็นผี้ พี่ให้อไภยเจริญ ฯ๔.จำร้างห่างน้องนึก น่าสวน สองฝ่ายชายหญิงยวน ยั่วเย้า หวังชายฝ่ายหญิงชวน ชื่นเช่น เหนเอย กลเช่นเล่นซักเสร้า เสพเผื้อนเฟือนเกษม ฯ ....
|
วันเสาร์ ที่ 9 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงชลุ่ยผิวที่ ๕๔ : เดือนแห่งความรัก I am falling in love with you.
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 94
, 21:08:09 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
คัดบทอัญเชิญครู-โคลงนิราศสุพรรณ๑ เดือนช่วงดวงเด่นฟ้า ดาดาวจรูญจรัดรัศมีพราว พร่างพร้อยยามดึกนึกหนาวหนาว เขนยแนบ แอบเอยเยนฉ่ำน้ำค้างย้อย เยือกฟ้าพาหนาว ฯ๒ มหานากฉวากวุ้ง คุ้งคลองชุ่มชื่นรื่นรุกขีสอง ฝั่งน้ำคุกคิดมิศหมายครอง สัจสวาดิ ซาดเอยกล้าดกตกเรื้อซ้ำ โศกทั้งหมางสมร ฯ (สุนทรภู่- กล่าวกันว่าท่านเขียนโคลงเพียงเรื่องเดีย....
|
วันศุกร์ ที่ 8 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๕๓ หากเราเป็นกวีต้องมีครู อย่าสู่รู้สอดแทรกให้แปลกเปล่า !
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 100
, 13:19:00 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้ค่อนข้างเหงาใจแปลกป่วน น้องที่ทำงานศิลปะปั้น มาสู่แต่ยังไม่แปดโมง เลยชวนไปธนาคารโอนค่าหนังสือให้ ธาร ธรรมโฆษณ์ เสียงกวีนุ่มไพเราะเสมอ เพราะเจือด้วยความอ่อนน้อม และถ่อมคารวะ ข้าพเจ้าจึงชอบฟังเสียงกวี น้องบางคนอาจเขียนงานโดยใช้ภาษาหนักหน่วง (อย่างน้อยก็เจ้าสิงหา สัตยนนท์ คนหนึ่งละ) แต่หากการได้ฟังเสียง กลับนุ่มอวลไปด้วยมิตรภาพ ข้าพเจ้ามีน้องชายอีกคนหนึ่งอยู่พัทลุง ชื่อวิจิตร พานิช ....
|
วันพฤหัสบดี ที่ 7 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๕๒ : ก็เมื่อหัวใจเราต่างเศร้าหมอง-แม้เสียงนกร้องก็น่ารำคาญ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 98
, 19:25:24 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
อยากมีแหวนสวมก้อยบางทีชีวิตก็เท่านั้นผูกขาดความฝันสิเหน่หาบางทีชีวิตเพียงมายาภาพที่เห็นข้างหน้าล้วนเปลี่ยวดาย ฯค่ำเยือน-เพื่อนร่ำเมรารัยกวี-เหงาใจร้อยถ้อย-หายเปลี่ยวเหงาใช่เปลี่ยวฝัน-งมงายสุดธารสุดท้ายยังมีเธอ ฯเธอคือจินตภาพที่อิ่มอาบความหวังเอ่อเธอคือภาพหวัง-หวังภาพเธอที่ซ่อนลึกเกินค้นเจอในความจริง ฯอยากได้แหวนสักวงวาดที่เติมขาดในบางสิ่งอยากได้แหวนใจใช่แหวนจริงที่แนบนิ่งสวมใจใช่ก้อยนาง ฯหากแต....
|
วันพุธ ที่ 6 กุมภาพันธ์ 2551
เพลงขลุ่ยผิวที่ ๕๑ ; เฮ้ย ! รินชาให้หน่อยอ้ายสมุนหมู...กูเป็นขี้ข้าประชาชนฯ
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 65
, 20:05:42 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
กรึ่มกริ่มยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ตำแหน่งกินไทยแบ่งถ้วนหน้าใครตะกละตะกาม -เอ้า-หามมาเรียงแถวแอ๊คท่าถ่ายภาพรวม ฯข้าพเจ้าอิจฉาเหลือเกินอยากห้อมล้อมสรรเสริญอยากอยู่ร่วมรองนายใหญ่ยิ้มร่าจนหน้าบวมมวยคาดเชือกใส่นวมคงนุ่มเนียน ฯเนียนนุ่มเป็นกลุ่มก้อนล้วนเล่ห์เลิศซุกซ่อน-บังเหียรสารถีขับไทยกระอักอาเจียรหอมฟุ้งกลิ่นเวียนเทียนประเทศไทยเฮ้ย ! เฒ่า อย่านั่งเศร้ามา-มาชำเราประเทศให้-มา-มาชำแรกแดกกันไปเถลิงชะชัยชะไชย-ชะไช....
|
ชาจอกที่ ๕๐ ; เช้านี้รำคาญเสียงประทัด....ชิบหาย!
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 102
, 08:30:57 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
พลีสังเวยสวรรค์ด้วยชีวิตเหล่าเทพจุมพิตวิญญาณเศร้าควันเทียนควันธูปบางเบาเทพวันนี้มิดื่มเหล้า-เมาน้ำชา ฯชื่อจอกชา "ปรารถนาสุข"เซ่นไหว้ความทุกข์กันถ้วนหน้าพลีสังเวยแลกไว้ด้วยชีวาหมูไก่ปลาและหมาปู ฯกระแทกตื่นรุ่งสางเสียงประทุเปรี้ยงปร้างประทัดกู่ยังพริ้มตาพับนอนหลับคู้เสียงหมาเห่าหมูบนถาดวางพลีสังเวยสวรรค์ด้วยชีวิตมวลเทพจุมพิตวิญญาณว่างสังขารทอดกอดถาดดูอ้างว้างควันธูปเลือนลางดูลิบลอย ฯจุดธูปกรา....
|
วันอังคาร ที่ 5 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๔๙; กาแฟสักถ้วยไหมเฒ่า...เช้าแล้ว
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 87
, 09:20:40 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
หมอกกรุ่นกำจายพร่างหายเมื่อสางพัดคนให้พ้นทางไขว่คว้าเคว้งคว้างเลื่อนลอยฯฝนพรมเมื่อค่ำร่ายรำปลดปล่อยคนผู้มิรู้คอยว่าวันคืนมิตื่นตน ฯแดดผ่าวเมื่อเช้าผ่านเร่าดวงมาลย์สับสนฤดูฤดีที่แปลกปนทุกข์-หม่น-พ้น : ลำพัง ฯฟังเสียงเพลงบรรเลงผ่านถักตำนานความหวังชีพกรุ่นคุใกล้ผุพังหลากเรื่องประดัง-ประดับประดาฯกาแฟสักถ้วยไหมคั่วหอมด้วยใจ-แสวงหาบรรจงจิบมรรคาเพียงมิหมายรู้ว่ารสชาดใด ฯเช้าอีกแล้วหรือเฒ่า ?ความเหงาจึงถามไถ....
|
วันจันทร์ ที่ 4 กุมภาพันธ์ 2551
ชาจอกที่ ๔๘; ถนนมิตรภาพสายนั้นคุกรุ่นด้วยมวลมายา
Posted by
ก่องแก้วกวีวรรณ
,
ผู้อ่าน : 82
, 20:45:44 น.
| หมวดหมู่ :
เรื่องเล่าใต้จอกชา-จิตวิญญาณที่ผ่านการคั่วบด
พิมพ์หน้านี้
|
ข้าพเจ้าค่อยข้างจริงจังกับความรู้สึกของตัวเองและผู้คน โดยบุคคลิกที่เงียบขรึม บางคนว่าข้าพเจ้าถอดแบบมาจากครู-ครูคมทวน คันธนู หากแต่ความเป็นจริงเรื่องราวชีวิตของข้าพเจ้า บังเอิญพ้องกับครูเท่านั้น ครูตามหาข้าพเจ้าเมื่อหลายปีก่อนในงานนิทรรศการเกี่ยวกับท่านปรีดี พนมยงค์ที่จังหวัดระยองจัดขึ้นมา ข้าพเจ้าตามอ่านงานของครูตั้งแต่เรียนอยู่ชั้นม.ศ.๑ พร้อมๆกับงานของพี่ไพฑูรย์ ธัญญา ข้าพเจ้าตามหาคร....
|