เคยได้รับฟอร์เวิร์ดอีเมลล์บ่อยมากเรื่องประโยชน์ของน้ำผึ้ง  แต่อ่านแล้วก็ลบทิ้งไป  ประเดี๋ยวก็ได้มาใหม่เรื่อยๆ  แต่ไม่ได้สนใจอะไรมากนัก  เพราะมีความมั่นใจในตัวเองมาก (เกินไป)  ว่า “ฉันรู้แล้วน่า   ไม่เห็นต้องมาบอกกันบ่อยๆเลย” 

จนระยะหลังๆ  เนื่องจากตนเองมีภาระหน้าที่มากขึ้น  มีความรับผิดชอบมากขึ้น  ไม่ว่าจะเป็นเรื่องงาน  เรื่องลูกที่เกิดอาการสมาธิสั้น   และยังมีรื่องหลานสาวทั้งสองที่กำลังอยู่ในช่วงวัยต่อต้านผู้ใหญ่และติดเพื่อน  เชื่อเพื่อนมากกว่า  จึงทำไห้สิ่งเหล่านี้เข้ามารบกวนจนทำไห้เกิดอาการเครียดทั้งทางประสาทและร่างกายทำไห้นอนไม่หลับเป็นเวลานาน  พยายามออกกำลังกายไห้มากแต่ก็ยังเครียด  ในที่สุดต้องเข้าไปอาศัย  วิถีนวดแบบแผนโบราณและสปา   แรกๆก็พอช่วยได้  แต่พอเป็นหนักๆเข้า  การนวดก็ไม่สามารถทำไห้อาการเครียดจนนอนไม่หลับหายไปได้จึงต้องอาศัยแพทย์

ไปถึงโรงพยาบาลตนเองจะขอแพทย์แอ็ทมิท  และขอไห้คุณหมอฉีดยานอนหลับไห้ช่วงเวลากลางคืนทุกครั้ง  ทั้งๆที่ไม่มีไข้  ความดันปกติ  หัวใจเต้นปกติ  แต่ตนเองรู้ดีว่า  ร่างกายจะทนไม่ไหวแล้ว  มันต้องการพักผ่อนเป็นอย่างมาก  คุณหมอท่านก็จะไห้ดิฉันแอทมิทแบบ   งง  งง   เหมือนกันว่า  มีแต่หมอสั่งไห้คนไข้แอ็ทมิท    แต่คนไข้รายนี้มาโรงพยาบาลทีไร  มาขอแอ็ทมิทเองทุกที   ดูจากประวัติคนไข้แล้วดิฉันเป็นคนสุขภาพดีมาก  มีเพียงเรื่องการหลับยากเพียงอย่างเดียวที่ดิฉันไปพบแพทย์  แรกๆจะเป็นเพียงปีละ 1 หน  และจะอยู่ในช่วงเวลาเพียง  1  เดือน เท่านั้น  แต่เมื่อกลางปี  2549  ที่ผ่านมาตนเองมีอาการเครียดมากขึ้น  และเครียดนานจนคุณหมอต้องเปลี่ยนจากการไห้ยานอนหลับที่มีฤทธิ์ไม่รุนแรงมากนัก  มาเป็นยาที่มีฤทธิ์แรงที่สุดคือ Dormicum   ซึ่งจากเดิมไห้ทาน   Sanax   ครั้งละครึ่งเม็ด   และไห้ใช้ร่วมกับยาคลายกล้ามเนื้อและคลายประสาทตัวอื่น 

วันรุ่งขึ้นหลังจากทาน  Dormicum  จะมีอาการทรมาณมาก  เกิดอาการมึง งง   จำอะไรไม่ค่อยได้  จัดระเบียบการทำงานไม่ค่อยได้   มึนศรีษะตลอดเวลา  ความรู้สึกเหมือนศรีษะถูกอัดและบีบไว้    อึดอัดมาก  แต่ก็ยังต้องทานยาเพราะถ้าไม่ทานก็นอนไม่หลับ  ยิ่งทำไห้ทรมาณมากกว่าเดิม

ทาน  Dormicum  อยู่ประมาณ  2  อาทิตย์  จึงเริ่มคิดว่าเราคงทำเช่นนี้ต่อไปไม่ได้แล้วนะ  หลายๆคนบอกไห้นั่งสมาธิ  และทำตัวไห้ผ่อนคลายแต่  ณ  วินาทีนั้น  จะนั่งสมาธิอย่างไรก็ทำไม่ได้   ทำแล้วทำอีกก็ไม่ได้ผล  จึงมาคิดว่า  ถ้าตนเองขืนปล่อยไห้เป็นเช่นนี้ต่อไป  ร่างกายและสุขภาพจะแย่  แล้วก็มานึกห่วงเด็กๆ  กลัวว่าฤทธิ์ของยาอาจจะทำไห้ตนเองเกิดอาการเพี้ยนขึ้นมาสักวัน

ขณะเดินไป  เดินมา  ในห้องรับแขกกลางดึกคืนหนึ่งเนื่องจากนอนไม่หลับ  หันไปเห็นขวดน้ำผึ้งขวดเล็กที่เพื่อนอุตส่าห์ซื้อมาฝากจากออสเตรเลียเป็นเวลานานแล้วแต่ไม่ได้สนใจมัน   เห็นมั้นถูกตั้งอยู่บนชั้น   จึงนึกถึง ฟอร์เวิอร์ดอีเมล์เรื่องประโยชน์ของน้ำผึ้งขึ้นมาทันที    ลองหยิบมันมาเทลงใส่ช้อนโต๊ะและจะเทใส่ปาก   แต่ก็ลังเลอีก  เพราะไม่ ชอบไห้อะไรที่หวานมากผ่านคอลงไป  จึงตัดสินใจผสมน้ำอุ่นแล้วก็ดื่มลงไป  

ผลปรากฎว่าไม่นานก็เกิดอาการง่วงนอน    จึงได้เข้าไปนอนและหลับสนิทจนถึงสว่าง  พอรุ่งขึ้นตนเองรู้สึกได้ทันทีว่า  เช้าวันนั้นมีความรู้สึกเปลี่ยนไป  แม้จะยังมีอาการเพลียอยู่มากเพราะนอนดึก  และนอนน้อยมาหลายคืนแม้ใช้ยานอนหลับก็ตาม   อาการมึน งง  และ  เหมือนศรีษะถูกบีบนั้นหายไป  ตนเองรู้สึกผ่อนคลายอย่างบอกไม่ถูก  รู้ได้ทันทีว่าเราหาทางออกที่จะไม่ต้องใช้ยานอนหลับได้แล้ว   เราไม่ต้องทุกทรมาณกับผลข้างเคียงของยานอนหลับแล้ว     คิดในใจว่า  ความอวดดีและมั่นใจในตัวเองมากไปหน่อยเช่นเรานี่แหละที่กลายเป็นความฉลาดน้อยของเรา  อีเมล์ต่างๆที่ได้มาอ่านแล้วก็แล้วไป  ไม่เคยใส่ใจเลยจริงๆ  ถ้าเราเริ่มสนใจตั้งแต่เริ่มแรกที่เกิดอาการนอนไม่หลับ  ก็คงไม่ต้องมานั่งทรมาณกับผลข้างเคียงของยาแบบนี้  จากนั้นไม่นานก็มีงานโอท็อปที่เมืองทองธานี  ตัดสินใจทันทีว่าต้องไปซื้อน้ำผึ้งมาตุนไว้  จะได้ไม่ต้องหันไปใช้ยานอนหลับอีก

ทุกวันนี้จะนำน้ำผึ้ง   1  ช้อนโต๊ะ  ผสมกับน้ำอุ่น ๆ  แล้วดื่มก่อนนอนเป็นประจำและหลังจากนั้นก็หลับได้สนิทมาตลอด 

.

ก่อนเขียนเอ็นทรี่นี้ก็เลยกลับไปหาอีเมล์เก่าๆเพื่อหาข้อมูลที่เกี่ยวกับประโชน์ของน้ำผึ้งมาไห้ทุกท่านได้อ่านและนำไปใช้กัน  เผื่อบางท่านมีอาการเช่นเดียวกัน  จะได้ไม่ต้องหันไปพึ่งยานอนหลับซึ่งหากใช้นานไปก็มีผลเสียต่อสุขภาพ

______________________________________________________________

.