ใครรู้...ช่วยตอบที ...

เวลา 22.30 น.  ในคืนจันทร์เพ็ญหลังฝนตกกระหน่ำลงมาอย่างหนักในตอนกลางวัน  ณ ไร่ข้าวโพดอันกว้างไกล  แสงสว่างแห่งจันทร์สาดส่องลงมากลางไร่แทบไม่ต้องอาศัยแสงไฟ   สามสาวพี่น้องกำลังเดินออกจากกระท่อมหลังเล็กเพื่อมุ่งหน้าไปยังลำธารกลางไร่  สุนัขส่งเสียงเห่าหอนอย่างโหยหวนมาแต่ไกลอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน  พี่น้องมองหน้ากันอย่างแปลกใจ  แต่ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกจากปากของทั้งสาม

ฉันนึกในใจว่าสุนัขตัวนี้มาจากไหน  กระท่อมของเราไม่มีสัตว์เลี้ยงแม้ตัวเดียว  นอกจากพื้นที่จำนวนเกือบสองร้อยไร่ของครอบครัวเราแล้ว  ยังมีพื้นที่ของชาวบ้านล้อมรอบอีกไกลเป็นกิโลกว่าจะถึงหมู่บ้าน  และนอกจากกระท่อมของเราแล้ว  ไม่มีกระท่อมของชาวบ้านคนใดปลูกใกล้ๆพอที่เราจะได้ยินเสียงสุนัขได้เลยแม้แต่น้อย

นั่นคงเป็นสุนัขของคนในหมู่บ้านที่ยังไม่ตามเจ้าของกลับไป  ฉันคิด  และคิดต่อไปว่า  ปกติสุนัขจะหอนเป็นฤดูนี่นา  นี่เป็นช่วงต้นฤดูฝน  ต้นเดือนมิถุนายนเช่นนี้   ไม่น่าจะมีสุนัขตัวใดหอนขึ้นมาในช่วงฤดูนี้ 

ฉันครุ่นคิดและก้าวตามน้องสาวไปเงียบๆ  น้องสาวเดินนำหน้า  ฉันเดินตามน้องไป   และพี่สาวเดินตามหลังฉันมาติดๆ  เราทั้งสามเดินตามกันไปไม่พูดจา   มุ่งหน้าไปยังลำธารข้างหน้าเพื่ออาบน้ำชำระร่างกายหลังจากเหน็ดเหนื่อยจากงานในไร่มาทั้งวัน

ทันใดนั้น  ทั้งสามสาวพี่น้องต้องหยุดนิ่งอยู่กับที่ชั่วขณะ  ทั้งสามยืนมองหน้ากัน  แสงจันทร์สีขาวนวลส่องสว่างไปทั่วอาณาบริเวณ  แสงนั้นสว่างพอที่จะทำไห้ทั้งสามมองเห็นสิ่งๆหนึ่งเหมือนมีชีวิต  ตัวเล็กสีขาวกระโดดขึ้นๆ ลงๆ บริเวณลำธารที่ทั้งสามกำลังจะไปอาบน้ำนั่น

ไม่มีคำพูดใดๆหลุดออกจากปาก   ทั้งสามตัดสินใจเดินหน้าต่อไปยังจุดหมาย   ดวงตาทั้งสามคู่ยังคงจ้องมองไปยังจุดที่กำลังเดินมุ่งหน้าไป

“จ๋อม”   เสียงเท้าของฉันสำผัสน้ำหลังจากเดินตกคูเนื่องด้วยสายตามัวแต่เพ่งมองไปยังสิ่งที่สะกดไห้เราทั้งสามต้องเงียบงันไปเป็นครู่   น้องสาวและพี่สาวหันมาทางฉันตามเสียงตกน้ำนั้น   แล้วเราก็หันหน้ากลับไป   ณ   จุดเดิม   แต่....สิ่งๆนั้นหายไป   เราทั้งสามหันมามองหน้ากัน    ไม่ได้พูดอะไรอีก   จากนั้นก็เดินต่อไปยังจุดหมายข้างหน้า

เมื่อถึงลำธารที่เราตั้งใจมาอาบน้ำ   พี่สาวของฉันสาดส่องไฟฉายไปรอบๆบริเวณที่เรามองเห็นเหมือนสิ่งมีชีวิตกระโดดขึ้นลงลำธารก่อนหน้านั้น   เราทั้งสามเห็นว่าสิ่งนั้นเหมือนเด็กเล็กวัย 3 ขวบ  หรือไม่ก็กระต่ายสีขาวตัวใหญ่กระโดดขึ้นลงเล่นน้ำอยู่ที่นั่น เรามองเห็นสิ่งนั้นในระยะเพียง 200  เมตร  แต่ไม่มีเหตุผลใดที่จะคิดว่านั่นคือเด็กเล็กวัย  3  ขวบ  เพราะคงเป็นไปไม่ได้   เนื่องจากไม่มีบ้านของชาวบ้านคนใดปลูกกระท่อมใกล้ไร่ของเราเลยแม้แต่น้อย  และดึกดื่นเช่นนี้ใครที่ใหนจะปล่อยไห้ลูกเล็กออกมาเล่นน้ำตามลำพังกลางป่าข้าวโพดที่อยู่ห่างไกลหมู่บ้านเช่นนี้

แต่เมื่อสำรวจพื้นที่รอบๆโดยละเอียดแล้ว  ทำไห้เราทั้งสามต้องมองหน้ากันอีก  นี่มันอะไรกัน......  ฝนเพิ่งหยุดลงเม็ดไปไม่นาน  หยดน้ำฝนจึงเกาะอยู่บนยอดหญ้าทั่วบริเวณนั้น  สามพี่น้องเริ่มมองหน้ากันอีก  แล้วพี่สาวของฉันก็ส่องไฟฉายไปยังลำธาร   อีกแล้วหรือ  น้ำในลำธารยังใสสะอาด  ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตกระโดดขึ้นลงเหมือนที่พวกเราทั้งสามมองเห็นตั้งแต่ต้น  น้ำไม่ขุ่น  หยดน้ำฝนยังเกาะบนยอดหญ้าทั่วทั้งบริเวณ  ไม่มีร่องรอยของสิ่งมีชีวิตเหยียบย่ำพื้นที่แห่งนั้นแม้แต่น้อย

และแล้วเราก็เพิ่งสังเกตุว่า  เสียงเห่าหอนของสุนัขนั้นเงียบหายไปด้วยเช่นเดียวกัน  ในที่สุด  ทั้งสามสาวก็ตัดสินใจอาบน้ำที่ลำธารนั้นอย่างเงียบๆ  ก่อนกลับมายังกระท่อม  ไม่พูดจากันแม้แต่น้อย  หากสิ่งที่เราเห็นเป็นสิ่งมีชีวิต  สภาพแวดล้อมโดยรอบคงไม่อยู่เป็นปกติดีเช่นนั้น  แล้วสิ่งที่เรามองเห็นเป็นอะไร........

ใครรู้.....ช่วยตอบที ......