เสียงเรียกจาก…..เตาอบ

“บอย...บอย”   

เสียงกระซิบเบาๆดังขึ้นขณะบอยกำลังนั่งดื่มนมอยู่ในครัวเพียงลำพัง

“บอย...บอย”   

เสียงกระซิบนั้นดังขึ้นอีก   เขานั่งตัวตรงและเหลียวมองไปรอบๆครัวแต่ไม่เห็นมีใครแม้แต่คนเดียว   สิ่งที่เขามองเห็นตอนนั้นคือ   เตาอบ   เครื่องปั่นผลไม้   เตา   และตู้เย็น

เขาคิดในใจว่า  “อุปกรณ์เหล่านี้พูดไม่ได้หรอกน่า”   แล้วหันไปดื่มนมต่อ   คิดในใจว่ามันอาจจะเป็นจินตนาการของเขาเองเรื่องของเสียงที่ได้ยินนั่น   แล้วเริ่มคิดว่าหลังจากดื่มนมแล้วเขาจะทำอะไรต่อไป   แล้วเขาก็คิดว่าเขาจะปั่นจักรยานไปเล่นที่สวนสาธารณะ   บอยนั่งดื่มนมอยู่ในครัวต่อ   แล้วเขาก็ได้ยินเสียงเรียกนั้นอีกครั้ง   เสียงนั้นดังขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อย

“ใครน่ะ”   

บอยถามกลับไปด้วยเสียงอันสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว

“เธอรู้ดีว่าพวกเราเป็นใคร”   

เสียงลึกลับนั้นตอบกลับมา   บอยสังเกตุเห็นฝาของเตาอบถูกเปิดแง้มไว้   เขาเดินไปที่เตาอบใบนั้น    ก้มมองและจ้องเข้าไปในตู้แต่ไม่เห็นอะไรข้างใน

“บอย”  

เสียงเรียกนั้นดังขึ้นอีกและเริ่มดังขึ้นกว่าเดิม   เขารู้สึกเหมือนเสียงนั้นอยู่ใกล้ๆตัวเขานั่นเอง   และเสียงนั้นยังคงดังต่อไปเรื่อยๆ......

“เมื่อไหร่เธอจะเห็นเรา...บอย   พวกเรารอเธออยู่นานแล้ว”

“นั่นใคร”   

บอยพยายามบังคับตนเองไห้ถามกลับไปใหม่   พ่อกับแม่บอกเขาบ่อยๆว่าไม่ไห้พูดกับคนแปลกหน้า   แต่ท่านทั้งสองไม่เคยห้ามไม่ไห้พูดกับเสียงแปลกๆจากเตาอบในห้องครัวนี่นา.....บอยคิด

“เปิดหน่อย.....บอย”   

เสียงนั้นดังกังวานเข้มขึ้น   บ่งบอกถึงอารมณ์ของเจ้าของเสียง

“เปิดเดี๋ยวนี้   แล้วเธอจะมองเห็นพวกเรา”

“ผมไม่ต้องการพบพวกคุณ”   บอยพูดขึ้น

เสียงนั้นดังขึ้นอีก....อย่างไม่เป็นมิตรนัก…

“ผมหมายถึง   ผมไม่รู้จักพวกคุณด้วยซ้ำ”

“อย่าโง่หน่อยเลยบอย   เปิดเดี๋ยวนี้”  

เสียงนั้นเน้นหนักกว่าเดิม

“ไม่”   บอยตอบกลับไปขณะปิดฝาเตาอบอย่างแรง   แล้วกดปุ่มเปิดเตาอบนั้น   หมุนเข็มไปที่ปุ่มตั้งอุณหภูมิสูงสุดที่กำหนดไว้บนหน้าปัด   คิดในใจว่าอะไรก็ตามที่อยู่ในเตาอบนั่น...เขาจะเผามันด้วยความร้อนนี่แหละ

บอยตัดสินใจเดินออกมานอกครัว   เขามั่นใจว่านอกครัวนั่นปลอดภัยกว่าในครัวนี้แน่นอน   ทันทีที่เปิดประตูออกมา……

****

****

****

****

****

****

****

****

****

 “พ่อกับแม่เรียกตั้งนาน...ทำไมไม่เปิดประตูครัวบอย”  

แม่ตะคอกอย่างโกรธจัด

“ก็ผมไม่ได้ยินเสียงพ่อกับแม่นี่   ผมได้ยินแต่เสียงของเตาอบนั่น”  

เขาพูดอย่างเขินอาย.......

****

****

****

****

.

.

......................................

.