โทร......ผิดเบอร์

เคยมั้ย....ที่คุณตั้งใจจะโทรหาเพื่อนแต่กลับกลายเป็นว่าคุณโทรหาคนอื่น

ทั้งๆที่เบอร์เพื่อนก็อยู่ในโทรศัพท์ของคุณและคุณก็ไม่ได้กดเบอร์ผิดแน่นอน

เคยมั้ยที่มีคนโทรมาหาคุณแล้วก็บอกว่าโทรผิด

.

แล้วเคยมั้ยที่คุณโทรหาใครซักคน  ซึ่งคุณไม่ได้ติดต่อเขามานานมากจนจำเสียงของเขาไม่ได้แล้ว  แต่กลายเป็นว่าคุณโทรหาคื่นอื่น  คุยกับเขาเป็นนานสองนาน  แต่อีกฝ่ายก็ไม่ได้เอ่ยแม้แต่น้อยว่าคุณโทรผิด  แถมยังโทรกลับมาหาคุณอีกหลังจากวางหูไปแล้ว

.

เรื่องนี้เกิดขึ้นวันหนึ่งเมื่อลูกอายุ  7  ขวบ  ขณะที่ลูกไปพักอยู่กับอยู่คุณยายที่ต่างจังหวัดระหว่างปิดเทอม  และแม่ก็ง่วนงานอยู่ในเืมืองใหญ่  จนถึงวันหนึ่งเมื่อแม่กลับมาบ้านเยี่ยมครอบครัว

“แม่จ๋า....โอ๊ตได้โทรศัพท์คุุยกับพ่อ   ด้วยหละ”

“อะไรนะลูก...ป๊าโทรมาเหรอลูก”

ฉันถามลูกอย่างแคลงใจว่า  หลังจากตัดขาดจากแม่ไปพ่อไม่เคยโทรและมาเยี่ยมลูกตั้งแต่ลูกเพิ่งพูดเป็นประโยคได้  แล้วนี่นึกยังไงถึงโทรมาหาลูก

“เปล่าแม่   โอ๊ตโทรไปเองแหละ”

“เอ่ออ.....แล้วป๊าพูดภาษาไทยได้เหรอลูก”

ฉันเริ่มสงสัยว่าลูกไปเอาเบอร์โทรศัพท์ของพ่อมาจากใหน  และที่สำคัญพ่อพูดภาษาไทยไม่ได้เลย   สำเนียงภาษาอังกฤษของพ่อก็ฟังยากใช่เล่น แล้วลูกก็พูดภาษาอังกฤษแบบ งู งู ปลา ปลา  แล้วรู้เรื่องกันได้อย่างไร

“โอ๊ตพูดจริงนะแม่   ก็โอ๊ตโทรหาแม่แล้วก็มีผู้ชายคนหนึ่งรับสาย   โอ๊ตคุยตั้งนาน   เห็นพ่อบอกว่าอยู่ชลบุรี   เอ....แต่โอ๊ตก็สงสัยนะแม่   ทำไมพ่อพูดภาษาไทย   แล้วแม่กับพ่อไปเที่ยวพัทยากันเหรอ   ทำไมไม่ชวนโอ๊ตไปด้วย”

ฉันเริ่มแปลกใจ  ที่บ้านย่านถนนแจ้งวัฒนะไม่มีใครนอกจากฉันกับหลานสาวคนโตนี่นา  ที่ออฟฟิสและที่ทำงานก็ไม่มีใครเข้ามายุ่งแน่นอน  แล้วใครรับโทรศัพท์ฉันล่ะ  ฉันหันไปถามแม่  แม่ก็บอกว่า

“ก็เห็นเขาพูดกันเกือบชั่วโมง   แม่ก็ไม่รู้   พอโอ๊ตวางหู   ฝ่ายโน้นก็โทรกลับมาอีก”

ในที่สุดฉันก็เลยเดินไปหยิบบิลค่าโทรศัพท์ที่วางอยู่บนโต๊ะเขียนหนังสือของลูกชาย  เพื่อดูว่าลูกโทรไปหาใครกันแน่  และแล้วก็เห็นเบอร์โทรศัพท์ที่ใช้เวลาในการโทรออกในวันและเวลาที่ลูกพูดถึง  เวลาในการโทรออกครึ่งชั่วโมง  ฉันไล่ดูว่าเป็นเบอร์ของใคร  แต่....เอ๊ะ  นี่มันเบอร์ของฉันนี่นา  แล้วฉันเผลอไห้ใครรับโทรศัพท์แทนฉันได้อย่างไรเป็นนานสองนาน

ฉันคิดกลับไปกลับมาก็คิดว่าใครเล่นตลกกับฉันล่ะนี่  แล้วหันไปดูบิลค่าโทรศัพท์อย่างพินิจพิจารณาอีกครั้ง

.

อ้อ.... ตัวเลข 7 ตัวหลังน่ะ  มันเบอร์ของฉันเอง  แต่ข้างหน้านี่ซิมันไม่ใช่เบอร์ของฉันนี่นา..............

เบอร์โทรของฉัน  09-191-XXXX 

ส่วนเบอร์ที่ว่าน่ะมันคือ  01-191-XXXX

.

โธ่ถัง   ใครกันนะเป็นเจ้าของเบอร์   ช่างปล่อยไห้ลูกของฉันเข้าใจผิดอยู่ได้เป็นนานสองนาน   แล้วยังโทรมาคุยกับลูกของฉันอีก   สรุปแล้วคุยกันเกือบชั่วโมงโดยไม่แก้ตัวเลยว่า   ตนเองไม่ใช่พ่อของลูกชายฉันสักหน่อย....

เฮ้ออออออ.......ลูกหนอลูก  .........โทรศัพท์บ้านเราก็มีหน้าจอไห้ตรวจสอบเบอร์โทรออก  จะโทรหาแม่ก็ไม่ได้ดูเลยว่าตัวเองกดเบอร์ถูกหรือผิด

.