Born free, as free as the wind blows
As free as the grass grows
Born free to follow your heart

Live free and beauty surrounds you
The world still astounds you
Each time you look at a star

Stay free, where no walls divide you
You're free as the roaring tide
So there's no need to hide

Born free, and life is worth living
But only worth living
'cause you're born free

(Stay free, where no walls divide you)
You're free as the roaring tide
So there's no need to hide

Born free, and life is worth living
But only worth living
'cause you're born free

หลังจากที่กลับจากรร.บ้านองสิต (ในเอนทรีเรื่องห้วยแม่ขมิ้นตอน 1) เราก็มาคิดกันว่า กิจกรรมวันเด็กคราวที่ผ่านมา เราจัดหาจักรยานให้เด็กๆ ที่ จ.บุรีรัมย์ Theme ของงานคือ "โครงการณ์จักยานเพื่อน้อง"
ปีนี้จะเป็นTheme เกี่ยวกับการอนุรักษ์ธรรมชาติ และการช่วยสร้างอาคารให้เด็กอนุบาล ก็ช่วยกันคิดโดยกำหนดว่าต้องมีคำว่าป่า และ คำว่าเด็ก ใครคิดอะไรได้ก็จดๆ ไว้

-คืนป่าให้เด็ก
-รักษ์ป่าและเด็กน้อย
-เพื่อเด็กน้อยและผืนป่า
-เพื่อผืนป่าและเด็กน้อย
คิดไปคิดมา แดดก็ร้อน ถนนก็ไม่ดี ชักจะมึน กลายเป็น

"คืนเด็กให้ป่า" ซะงั้น

ในที่สุดก็ยังสรุปไม่ได้ เห็นทีจะต้องให้เพื่อนๆ ช่วยกันคิดมาได้มั้ยเอ่ย
ของใครได้รับเลือก มอบความภูมิใจให้เป็นรางวัล อิๆ ....
อ่ะน่า...มอบอะไรซักอย่างละกัน อาจจะเป็นภาพวาดน้ำตกแม่ขมิ้นก็ได้ ดีมั้ย ดีนะ ดีสิ

ดูรูปกันดีกว่า ว่ามีตัวอะไรบ้าง ที่เป็นเพื่อนร่วมโลกของเราเหมือนกัน พวกเราในโลกใหญ่ใบนี้ มีเนื้อที่ส่วนตัวกันคนละเล็กละน้อยพออยู่สบาย ถ้าเราเพียงแต่ยอมรับการมีตัวตนของผู้อื่น ไม่ว่าจะเป็นคนต่างชาติต่างภาษา เป็นสัตว์เล็ก สัตว์ใหญ่ หายนะก็จะค่อยๆ มาเยือนโลกของเราทีละน้อย

ชะนีตัวนี้ถูกเชือกล่ามมัดเอวไว้ มันจะคอบขยับเชือกอยู่ตลอดเวลา ไม่รู้ว่ามันเจ็บหรือยังไง มันร้องไม่หยุดเลย จะดีกว่ามั้ยถ้าจะให้มันอยู่ในป่ากับเพื่อนๆ ของมัน ให้มันได้ปีนป่าย ห้อยโหนโจนทะยานไปอย่างเสรี ธรรมชาติของมัน คงไม่ใช่นั่งอยู่บนหลังคาสังกะสีแบบนี้
มันอยู่ที่บริเวณร้านอาหารและแพพัก ใกล้แพขนานยนตร์ที่เราข้ามมาเพื่อเดินทางไปห้วยแม่ขมิ้น

ปลาจาระเม็ดน้ำจืด อยู่ใต้พื้นของร้านอาหาร คุณยายเจ้าของร้านเลี้ยงเอาไว้ ตัวใหญ่มาก มี 3 ตัว ถ้าเอาอาหารโยนให้มัน เช่นขนมปัง แต่มันชอบกินกล้วยมากว่า ก็จะมีปลาแรดที่อยู่ในน้ำนอกบริเวณกักกันนี้ มากินอาหาร ปลาแรดพวกนี้ก็ตัวใหญ่มาก ถามยายว่ากินไม่ได้เหรอ ยายบอกว่ากินไม่ได้ "ทำไมถึงกินไม่ได้จ๊ะ"

"ยายไม่ให้กิน"

แหงะ!!!

เรายังไม่มีความรู้เกี่ยวกับปลาจาระเม็ดน้ำจืดนี่เลย เมื่อตอนไปเขาค้อ เห็นปลาจาระเม็ดแดดเดียวเป็นสินค้าของไร่กำนันจุล ทราบมาว่ามีฟาร์มเลี้ยงอยู่ที่เพชรบูรณ์ ตอนแรกก็งงว่ามันมีด้วยเหรอ จาระเม็ดน้ำจืด

ตอนนี้ก็ยังงงอยู่ดี!!!

เอ่อ....ตัวอะไรน้า แหม ถ้าบรรยายอีกก็คงจะกลายเป็นว่าเราปัญญาอ่อนเป็นแน่แท้ ถ่ายจากริมน้ำอ่างเก็บน้ำเขื่อนศรีนครินทร์ตอนที่เพื่อนพยายามถอยรถขึ้นแพ ก็มันหวาดเสียวน่ะ เลยหลบมาถ่ายรูปเจ้าตัวนี่แหละ ภาพสัตว์ที่อยู่อย่างอิสระในที่ในทางของมันเห็นแล้วสวยงาม รื่นรมย์

จิ้งเหลนน้อยๆ เห็นกี่ตัวๆ ก็ตัวเท่านี้หมด ระหว่างเส้นทางเดินชมน้ำตกคงจะครอกเดียวกันเกิดพร้อมกันหมด

แมลง....น้องแม่มดขาวบอกว่ามันคือแมลงสาบแดง แต่เราไม่ยอมให้มันเป็นแมลงสาบเด็ดขาด
มันคือแมลงเต่าทองรุ่นใหม่ก็แล้วกัน ความหล่อของมันอยู่ที่ลายบนหลังมัน แม้จะหน้าบึ้งไปสักนิด

เจ้าสีแดงนี่มีเยอะเลยแถวลานกางเต็นท์ เราก็ก้มๆ เงยๆ ตามถ่ายมันอยู่นั่นแหละ มีสัก 20 รูปได้มั้ง

มันคงรำคาญเลยลงไปแอบในกอหญ้า สวยมั้ยละ สีแดงตัดสีเขียว เป็นความผิดพลาดของหลักการพรางตัวให้เข้ากับธรรมชาติอย่างยิ่ง พ่อแม่มันคงลืมสอน เออๆๆ ชั้นมองไม่เห็นแกหรอก

เจ้าชายน้อยตัวนี้อยู่ที่ต้นไม้ใน รร.บ้านองสิต มาแอบฟังการสัมภาษณ์

สีฟ้าเซลูลีนบลู

กระรอกป่าที่ยึดต้นไม้ใหญ่ต้นนี้อยู่กันเป็นตำบลเลย

แถมเต่าสีเหลืองอีกตัว ตัวนี้ทั้งสีและรูปร่างค่อยเป็นเต่าทองหน่อย

พรุ่งนี้จะไปเกาะกูดกันแล้ว วันนี้รีบมาอัพบล็อกอีก กลัวสัปดาห์หน้ากระแสเกาะกูดถมทับแม่ขมิ้นของเราจมธรณีไป

เพื่อนๆ ที่เพิ่งเข้ามา อย่าลืมย้อนไปดูแม่ขมิ้นตอนที่ 1-2 ก่อนนะคะ

กลับมาน่าจะมีรูปชุดแม่ขมิ้นอีกสักชุดหนึ่ง เป็นมุมที่ถ่ายแบบอาร์ทๆ หน่อย และน่าจะมีรูปที่ศิลปินวาดไว้ด้วย ถ้า.... นะ ถ้า..... ถ้าไม่ขี้เกียจมากๆ ซะก่อน