มาเรียนเชิญ

เพื่อนผู้รักและรู้ในคุณค่าของศิลปะในแวดวง โอเค ไปร่วมแสดงความยินดีกับงานนิทรรศการภาพเขียน "เห็นดี เห็นงาม"  ซึ่งเป็นงานแสดงเดี่ยวครั้งแรกของ

"ภาณุภณ จันทรีศรี"

เพื่อนๆ คงได้เห็นหน้าค่าตา อ.ภาณุภณ กันแล้วจากเอนทรีเกี่ยวกับพู่กันสัญจรที่ผ่านมาในห้องน้อยนี้ ใครยังไม่เห็นย้อนกลับไปดูได้ค่ะ เอนทรีล่าสุดก็คนที่ประกอบหินเป็นไดโนเสาร์ ที่เกาะกูด ไงคะ
"ภาณุภณ" เป็นคนรักแมว ภาพแมวที่เธอวาดนั้น แขวนไว้ที่ไหน กระจกจะมัวขี้มือ เพราะมักจะมีคนเอามือไปลองลูบดู

วันเปิดงานคือ วันศุกร์ที่ 2 พค. 51 นี้ เวลา ประมาณหกโมงเย็น ที่หอศิลป์จามจุรี  ที่ตั้งอยู่ใกล้ๆ กับศูนย์การค้ามาบุญครอง รายละเอียดอยู่ในบัตรเชิญนะคะ

นอกจากไปร่วมแสดงความยินดี ไปชมผลงานภาพเขียนอันประณีตละเอียดลออ ตามสไตล์เธอแล้ว ดินขอแอบนินทาความประณีตของคุณศิลปิน ภาณุภณ

แม้แต่หนังสือสูจิบัตรที่บรรจุภาพเขียนบางส่วนที่แสดงไว้ในงานแล้ว บรรดาadvertisement ของ สปอนเซอร์ ที่พิมพ์ไว้ในหนังสือก็ยังเป็นงานศิลปะเพราะเธอไม่ยอมใช้ ad ของบริษัทเหล่านั้น ต้องใช้ภาพเขียนของเธอแทน เป็นอย่างไรนั้น ต้องไปที่งานแล้วรับด้วยตัวเองค่ะ

งานจะจัดแสดงระหว่าง 2 - 20 พค. 51

สูจิบัตร แจกฟรีเท่าที่พิมพ์ไว้ ไม่ขายค่ะ
แล้วก็.....ขอขอบคุณเพื่อนๆ ในโอเค 2 ท่าน ที่มีส่วนร่วม คือ

"คนกุลา" ผู้ประพันธ์กลอนแทนคำบรรยายให้ และ

"แม่มดขาว" ผู้ช่วยดินอย่างเต็มอกเต็มใจ สรรค์สร้าง Art Work  ของแผ่นป้ายแขวนหน้าอาคาร และ Roll Up ตั้งหน้างาน

ใครผ่านไปผ่านมาหน้าหอศิลป์จามจุรี ป่านนี้คงได้เห็นกันแล้ว ป้ายสีน้ำเงินตามรูปแรกนั่นแหละค่ะ

กุหลาบสองรูปนี้ ไม่เกี่ยวกะงานค่ะ แต่ดินชอบก็เลยเอามาลงให้ดูเล่นๆ เป็นภาพสีอคริลิก ที่วาดในแบบสีน้ำ ถ่ายมาจากข้างฝาร้านสปาของคุณนิภา ที่ลาดพร้าว ไปดูของจริงได้

เชิญทุกๆ ท่านนะคะ ในวันเปิดงานไม่ต้องมีบัตรเชิญ บอกว่ามาจากโอเคเนชั่นเลยเส้นใหญ่ใส่หมูสับด้วย...............เย็นวันศุกร์  6 โมงเย็น รถอาจจะติดสักหน่อย แต่ไปดูงานศิลปะ อิ่มอารมณ์ หายปวดใจ....ค่ะ.......................................

ปล. ไปอ่านเรื่องพู่กันสัญจรเกาะกูด ที่มินมินต์ยังอุตส่าห์ลงต่ออีก เห็นจดหมายฟ้อนท์ลายมือแล้วเลยมีเรื่องมาแถมอีก

คำว่า "เห็นดี เห็นงาม" ในอาร์ทเวอร์คนั้น อ.ภาณุภณ เจาะจงให้ใช้เป็นต้นฉบับลายมือเขียนของท่าน อ.อารี สุทธิพันธ์

อ.ภาณุภณ ไม่ใช้อยากฟ้อนท์ในซอฟท์แวร์ ซึ่งทำให้ต้องตัดมาวาง ทำให้ทำงานยากขึ้น 

ไอเดียของดินก็อยากให้แสดงชื่อของงานไว้ในกลอน โดยเนื้อหาในกลอนแทนคำบรรยาย ก็เลยวาน "คนกุลา" ช่วยแต่งให้ บอกว่า อ.ภาณุภณ เป็นคนรักแมว วาดแมวได้สวย และอธิบายที่ไปที่มาของคำว่า "เห็นดี เห็นงาม" โจทย์ ก็คือให้มีคำว่า "เห็นดี เห็นงาม" ไว้ตรงไหนก็ได้ของบทกลอน

ส่วนน้อง"แม่มดขาว" ซึ่งเป็นคนทำภาพส่วนนี้ ต้องตัดคำว่า "เห็นดี เห็นงาม" มาวางกลางกลอนที่ "คนกุลา" แต่งให้ โดยให้เด่นขึ้นมาเป็นชื่อของงาน น้องไม่ได้รู้เรื่องนี้มาก่อน ก็เลือกใช้ฟ้อนท์ที่เป็นลายมือ น้องบอกว่าไม่ชอบแบบพิมพ์ที่มันดูแข็ง

คืนนั้นช่วยกันทำ ประสานความเข้าใจกันทาง msn จนเสร็จตอนตีสาม แก้แล้วแก้อีกกว่าจะตรงตามที่ดินต้องการ น้องขอเพียงเสื้อพู่กันสัญจร 1 ตัว {(ที่ใช้แล้ว) และหลายคนในกลุ่มบอกว่าสีเหมือนคนตัดแต่งต้นไม้ริมถนนของเทศบาล (อย่าไปบอกเธอนะ)} เป็นที่ระลึก

นี่คืออารมณ์ละเมียดละไมของศิลปินแต่ละคน ที่.....ชาวไฮเท็คทั้งหลายอาจจะไม่เข้าใจและอาจจะคิดว่า....โอ๊ย....อะไรกันน้อ....ไอ้พวกนี้มันช่างทำให้ชีวิตยุ่งยากเหลือเกิน

ดินก็...อยู่ตรงกลางอ่ะนะ...เดินหน้าได้ 2-3 ก้าว ถอยหลังได้ 1-2 ก้าว บวกลบแล้วเท่ากับเดินช้าๆ ทีละก้าว

เราคงปฏิเสธโลกที่หมุนไปไม่หยุดยั้งไม่ได้ และปฏิเสธหัวใจอ่อนไหวของตัวเองไม่ได้เช่นกัน ถ้ามีวิธี และวิถี ที่ไม่มากและไม่น้อยเกินไป ให้เราเลือกใช้ เลือกเดิน เราก็คงจะได้หายใจอยู่ภายในร่างกายและอารมณ์ของเราอย่างเป็นสุข

***ห้ามพกอาวุธ ไม่ว่าจะเป็นมีด ปืน หรือ หอกที่หักแล้ว ก็ไม่ได้ค่ะ