อัมพวา อำเภอน่ารักแห่งจ.สมุทรสงคราม ใครไม่รู้จักก็ต้องขอชมว่าเชยค่ะ

เพื่อนๆ ที่เคยไปเที่ยวอัมพวา สังเกตไหมคะว่าอัมพวามีเรื่องราวของศิลปะ แทรกซึมอยู่ในทุกๆ ด้าน ไม่ว่าจะเป็นที่พัก อาหาร หรือสินค้าต่างๆ ที่วางจำหน่าย
ทั้งนี้ เพราะอัมพวาเป็นถิ่นที่ได้ชื่อว่าเป็นมาตุภูมิราชศิลปิน เป็นสถานที่แห่งพระราชสมภพของพระบาทสมเด็จพระพุทธเลิศหล้านภาลัย (รัชกาลที่ 2)
นับเนื่องเป็นต้นสกุล "ณ บางช้าง" ซึ่งมีศิลปินที่เรารู้จักกันดีหลายท่านในตระกูลนี้

ศิลปินแทบทุกท่านต้องเคยมาเขียนภาพที่อัมพวา เชื่อว่าหลายๆ คนที่ไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวา ต้องได้พบเห็นศิลปินและลูกศิษย์ศิลปินอย่างเช่น ดิน เป็นต้น นั่งเขียนรูปกันอยู่แถวๆ ริมคลองอัมพวาหน้าเรือนแถวไม้แบบโบราณที่มีประตูบานเฟี้ยมช่วงหนึ่ง จำนวนสิบแปดห้อง ซึ่ง ณ วันนี้ได้รับการซ่อมแซมปรับปรุง สวยงาม อย่างไร..จะมาขยายความ

ช่วงนี้ดินต้องไปอัมพวาบ่อยครั้ง ทั้งนี้เนื่องจาก ที่ว่างด้านหลังเรือนแถวริมน้ำจะเปิดเป็นลานเอนกประสงค์ร้านขายของและห้องแสดงและจำหน่ายงานศิลปะ ในโครงการณ์ของมูลนิธิชัยพัฒนา ที่เพื่อนกลุ่มศิลปินถูกชวนไปร่วมงานด้วย

สำหรับวันนี้ขอฝากภาพและเรื่องราวสั้นๆ ไว้ก่อน

ภาพแรก
...พระบารมีปกเกล้า ปกกระหม่อม....ทุกหย่อม ทุกเหย้า ชาวไทย

นี่คือสำนักงานเทศบาลเมืองอัมพวา เป็นเรือนไม้ประดับลายฉลุละเอียดอ่อนสวยงาม ที่นี่มีการจัดการเพื่อให้อนุรักษ์ให้อัมพวา...น่ารัก...ทำได้อย่างมีประสิทธิภาพ ทางเดินตามตลาดร้านค้าที่มีผู้คนเนืองแน่นนั้นสอาดเสมอ ธุรกิจทั้งหมดมีการอนุรักษ์เพื่อให้เป็นของชาวบ้านดั้งเดิม น่าจะรับประกันได้ว่าอัมพวาจะไม่เติบโตอย่างไร้เอกลักษณ์ กลายเป็นพัทยา 2 หรือสมุย 3 ไป

นับว่าเป็นความร่วมมืออย่างน่ารักขององค์กรที่เป็นสัญลักษณ์ของความเจริญ Happy Dtac เพื่อให้ อัมพวา...น่ารัก... นี่คือเรือสำหรับบริการเติมเงินบัตรโทรศัพท์ค่ายดีแท็ก เรือเล็กๆ กับบุคคลากรเพียงคนเดียว มีเสียงเพลงที่คุ้นหู
ทำให้ต้องเหลียวไปมอง ไม่ทราบเหมือนกันว่าได้ผลเชิงธุรกิจแค่ไหน แต่...ได้ความประทับใจไปเต็มๆ ค่ะ แฮปปี้กลางสายน้ำ....อัมพวา

ไหนๆ ก็ไปถึงถิ่นดินแดนศิลปะกันแล้ว มีหรือศิลปินจะอดใจได้ อ.พรชัย ตั้งสแตนด์ร่างภาพแล้วค่ะ

อุ๊ปสสส์ เธอลืมกระป๋องน้ำคู่ใจค่ะ เลยไปมองหาแถวเอาใต้ถุน เจอชามก๋วยเตี๋ยวเก่าๆ ที่ทิ้งอยู่ใต้ถุนบ้านแถวนั้นมาตักน้ำในคลองนี่แหละ คลองที่อยู่บริเวณที่มีเรือสัญจรไปมาตลอดเวลา น้ำยังใสแจ๋วอย่างน่าอัศจรรย์

เรื่องน้ำในคลองนี้ อยากเล่าเรื่องน่ารักอีกเรื่องหนึ่ง เมื่อวันที่ดินไปนั่งวาดรูปอยู่ตรงนั้น แล้วมีเด็กน้อยกลุ่มหนึ่งมุงอยู่ด้านหลัง การวาดและลงสีนั้น ดินก็วาดภาพและลงสีบ้านเรือน เรือ และอื่นๆ ทั้งหมดเว้นส่วนที่เป็นคลองไว้ สุดท้ายจึงผสมสีที่ติดอยู่ในจานทั้งหมดกับน้ำ แล้วจึงมาแต่งแต้มให้เป็นน้ำในคลองเพื่อให้เกิดสีของบรรยากาศทั้งหมด อันเป็นวิธีการ ทันใดนั้น ก็มีเสียงเด็กน้อยคนหนึ่งอุทานขึ้นมาอย่างตกอกตกใจว่า 

"แย่แล้ว เค้าทำน้ำในคลองบ้านเราสกปรกหมดเลย....."

แหง่ววววว..........ทีแรกก็ใจเสียไปด้วยแล้วก็ขำกลิ้ง พร้อมกับรู้สึกขึ้นมาทันทีว่านี่คือการอบรมอย่างดีให้เด็กๆ ของอัมพวารู้จักรักและรักษาคลองให้สอาดอยู่เช่นนี้

วันนี้จะมีขบวนแห่ทางน้ำหลวงพ่อเขาตะเคราแห่งวัดพระยาญาติพอดีค่ะ อ.พรชัย ก็เตรียมร่างภาพลงสีบ้านเรือนทั้งหมดไว้เป็นพื้นฐาน รอขบวนเรือแห่ผ่านมาแล้วก็จะลงรูปเรือในขบวนตอนนั้น

ส่วนอ.โอ๋ จตุพร จะถนัดสีน้ำมัน วันนี้ใช้สีอครีลิก ซึ่งมีวิธีการคล้ายกันเริ่มจัดอุปกรณ์หน้าบ้านไม้สีม่วง แต่วันนี้ โอ๋ บิ๊วอารมณ์ไม่ขึ้น วาดไปบ่นไปแล้วก็เลิกซะเฉยเลย เลยไม่มีรูปสำเร็จมาให้ดูกัน

ถ้าคุณขับรถข้ามสะพานเพื่อมายังอัมพวา มองมาทางขวามือด้านล่างริมคลอง คงเห็นมีบ้านไม้สีม่วง ม้วง ม่วงสะใจไปหมดทุกชิ้นส่วนนะคะ ดินได้เข้าไปสอบถามหลังจากที่ข้องใจมานานว่าที่นี่เป็นอะไร เพราะผ่านมาทีไรปิดอยู่ทุกที พี่เค้าก็ใจดีพาขึ้นไปชม ปรากฎว่าเป็นโฮมสเตย์นะคะ สอาดเรียบร้อยและราคาไม่แพง ว่าแล้วก็ยืนถ่ายรูปเป็นพรีเซนเตอร์ซะเลย ก็ใส่เสื้อสีม่วงมาพอดีนี่คะ พร้อมกับขออาศัยหน้าบ้านพี่เค้าเป็นสถานีที่ทำการด้วย
 

เราปล่อยศิลปินไว้ตรงนี้ก่อนเถอะนะ ดินจะพาคุณไปเดินเล่นก่อน
วิธีติดตลาดอัมพวาตอนแรกเริ่มนั้น เค้าจ้างให้พ่อค้าแม่ค้าเอาเรือมาจอดขายของกัน ตอนนี้ไม่ต้องจ้างแล้วค่ะ แน่นขนัดกันเลยทีเดียว แต่มีการควบคุมดูแลความสอาด ควบคุมราคาสินค้าไม่ให้มีการฉวยโอกาส รวมทั้งส่งเสริมให้คนในท้องถิ่นหรือเชื้อสายเท่านั้น เป็นผู้ทำธุรกิจในอัมพวา

มองลงไปใกล้ๆ อีกนิด ข้าวเหนียวมะม่วง ผัดไทย กุ้งเผา หมึกเผา อาหารทะเลสดๆ ที่มาจากปากน้ำแม่กลอง น่าสนุกนักทั้งคนขายและคนหม่ำ

นี่อะไร ปลาทูนึ่งแบบฉบับชาวแม่กลองที่เค้าบอกว่า ต้อง "หน้างอ คอหัก"

อ้าวแล้วนั่นอะไร? พวงกุญแจ แม่เหล็กติดตู้เย็นเป็นของที่ระลึก โอ้....เหมือนกันเปี๊ยบเลย หน้างอ คอหัก มีแบบเปรียบเทียบกันว่าปลาทูที่อื่นที่หน้าไม่งอ คอไม่หักนั้น ต่างกันยังไงด้วย แล้วก็กุ้งเผา หมึกเผา จิ๋วๆ นี่สำหรับคนที่กำลังต้องการลดน้ำหนักนะคะ  (ไว้มอง) เป็นของที่ระลึกที่น่ารักเหลือหลาย

มีการเขียนบอกไว้ว่าไม่ใช่ลูกชิด....แต่ไม่บอกว่าลูกใคร เอ๊ย ลูกอะไร เป็นการทดสอบสมองลองภูมิมั้งคะ
 ลูกจาก...ถูกต้องแล้วค้าาาา.....ฉลาดนะเนี่ย.....คุณ

ไอติมกะทิค่ะ มีอะไรอยู่ข้างล่างนั่น ใครรู้บ้าง ขนมไข่ค่ะ

นั่นเครื่องแบบเด็กๆ อัมพวาหรือไรนั่น

 อย่างนี้เรียกว่าไอติมนะคะ ไม่ใช่ ไอศครีมค่ะ

ขนม ขนม แล้วก็ขนม ต้องขอออกตัวก่อนนะคะ ว่าภาพไม่ค่อยชัดเจนนัก เพราะว่าดินขี้เกรงใจ ไม่กล้ายืนเล็งนาน รีบยกกล้อง รีบกดชัทเตอร์

ขนมวุ้นในเปลือกไข่ สวยๆ ใสๆ ถือเป็นการใช้วัสดุแบบ reuse ได้นะคะ

ดินขอพากลับมาตรวจงานศิลปินของเรากันหน่อยนะคะ นั่นเรือของ อ.พรชัย ลอยล่วงหน้าก่อนขบวนจริงมาหลายลำแล้วนะคะ ดีมาก ทำไปก่อนนะนักเรียนเอ๊ย อาจารย์

ขบวนแห่จริงๆ ก็กำลังจะมาถึงแล้ว

ทุกคนที่ไปเที่ยวตลาดน้ำอัมพวาในเย็นวันศุกร์-เสาร์-อาทิตย์ จะได้ยินเสียงเพลงยุคโบราณ เช่น เพลงสุนทราภรณ์ (บ้านเกิดครูเอื้ออยู่ที่นี่ค่ะ) เพลงประมาณ ยุคสุเทพ-ชรินทร์  เรื่องนี้ได้ความรู้มาว่า เค้ามีชมรมคาราโอเกะค่ะ เสียค่าบำรุงกันคนละ 100 บาท แล้วใครอยากมาร้องก็มาร้อง แต่ต้องเป็นเพลงยุคนี้เท่านั้นนะคะ พวกโฟร์มด เอเอฟ รึว่า เดอะสตาร์ ต้องบ่มไว้ในถังไม้โอกอีก 100 ปี นะคะ จึงจะเก่าได้ที่

ดินพาคุณมาเดินอีกด้านหนึ่งของตลาดอัมพวานะคะ ดูเสื้อยืดที่พิมพ์ว่า "ซื้อมาจากอัมพวา"  นั่นสิ มีบางตัว พิมพ์ว่า "โขมยมาจากอัมพวา" ด้วยนะ

กางเกงที่ดัดแปลงมาจากผ้าถุง สวยค่ะ แต่หรูไปนิด สำหรับดินขอเป็นผ้าถุงจริงๆ ดีกว่า