วันนี้ กับสถานการณ์บ้านเมืองล่าสุด

ที่ทำเอาพวกเรา “คนไทย” สลดหดหู่กันซ้ำซ้อน

ซ้ำเติมจากความซบเซาที่มีมาต่อเนื่องยาวนาน

นับเนื่องเป็นขวบ เป็นปีมาแล้ว

กับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นนั้น ดินก็ได้เฝ้ามองและรับรู้

ด้วยความรู้สึกเจ็บปวดและหมองเศร้า

ร่วมกับทุกๆ ท่านใน Ok Nation Blog

แต่ไม่อยากเพิ่มอุณหภูมิให้กับเพื่อนๆ

ด้วยการร่วมถาโถมอารมณ์ ความรู้สึก

เพราะมันอาจเป็นการเติมความเจ็บแค้น

เน้นความรุนแรงที่เกิดขึ้น

ซึ่งวันนี้ มันแรงพอ...มันมากพอ...และมันเจ็บช้ำ........เกินพอ

ดินคิดว่าการเสนอข่าวสาร รวมถึงความคิดเห็น

หากมันไม่ชัดเจนในข้อมูล

ทั้งไม่ได้สื่อหนทางแก้ไขใดๆ 

ข่าวสารและความคิดเห็นนั้น

ไม่เพียงแต่จะไร้ประโยชน์

หากยังเกิดผลเสียขึ้นอีกด้วย

วันนี้ข่าวที่ได้รับจากหลายกระแส

สลับสับเปลี่ยนไปตลอดเวลา

จากขาวเป็นดำ ดำเป็นขาว

แท้จริงแล้วมีใครรู้จริงบ้าง

ภาพที่เห็นคืออะไร ใครเป็นใคร

เมื่อด้อยปัญญาที่จะจำแนกข้อมูล ได้แต่บอกตัวเองว่า

ความไม่รู้ นี่เองคือคำตอบสุดท้าย

เมื่อไม่รู้ ก็ย่อมไม่รู้ว่าจะรู้สึกอย่างไร

ไม่รู้ว่า ที่รู้สึกไปแล้วถูกต้องหรือไม่

เมื่อไม่รู้ ก็ไม่คิดว่าการแสดงความคิดเห็นออกไป จะถูกต้อง จะเหมาะควร

หากหยุดนาทีตรงหน้าไม่ได้ คงเพียงหยุดนาทีในใจ เพื่อเฝ้าฟัง เฝ้าดู

หวังว่าจะเห็นอะไร คิดอะไรได้บ้างในโอกาสต่อไป

สิ่งที่พอจะทำได้ ก็คือการพยายามทำความเข้าใจในสิ่งที่เกิดขึ้น

โดยการสดับตรับฟังข่าวสาร กลั่นกรองและวิเคราะห์อย่างใช้เหตุผล

เพื่อให้มีความเป็นธรรมเกิดขึ้น อย่างน้อยก็ในความรู้สึกของเราเอง

เพื่อยอมรับความจริงว่า...เราไม่อาจหาความสมบูรณ์แบบได้

จากอะไร จากใคร ก็ตาม.......รวมทั้งตัวของเราเอง.....

ในโลกนี้ไม่มีความสมบูรณ์แบบ

แต่มีหนทางที่ดีที่สุดเฉพาะในสถานการณ์หนึ่ง

ที่เราในฐานะ “ส่วนรวม” พึงทำใจว่าพอจะยอมรับได้

                                                           
ในแต่ละขณะนาที ซึ่งไม่มีอะไรอยู่คงทน

นั่นหมายความว่าจะมีตัวแปรอยู่ตลอดเวลา

ทำอย่างไรจึงจะมีการเตรียมใจ เตรียมกายให้พร้อมยอมรับ

ในสิ่งที่อาจจะเกิดขึ้น ในขณะที่รู้ตัว

มีสติ สงบกับนาทีปัจจุบันพร้อมกันไปด้วย

ผู้คนใน 3 จังหวัดภาคใต้ยังบาดเจ็บล้มตายกันอยู่

น้ำท่วมที่จังหวัดลพบุรีและในอีกหลายๆ จังหวัดลดลงแล้ว

ทิ้งเกษตรกรที่ไร่นาล่มสลายไป ให้อดอยากหิวโหยในปีนี้

จากนี้ไปเศรษฐกิจโลกจะถดถอยลงไปอีก คนไทยหรือจะไม่โดนไปด้วย

 หลายคนอาจจะถึงกับตกงาน เงินทองร่อยหรอ ชีวิตครอบครัวไร้อนาคต

ความเดือดร้อนจากภัยพิบัติที่เกิดไปแล้ว และยังจะเกิดต่อไปอีก

หนาวปีนี้ ชาวเขา ชาวดอย จะตายกันกี่คน...?

หรือนี่เป็นความสูญเสียที่เจ็บปวดน้อยกว่า...?

นี่เป็นความเดือดร้อนที่น้อยกว่าหรือไม่...?

เพื่อนๆ ที่กำลัง “อยู่ใน” ความเชี่ยวกราก กลางกระแสการเมืองบ้านเรา

ลองถอยหลังออกมาสักนิด

เพื่อนๆ อาจจะได้เห็นว่า นี่เป็นเพียง “ส่วนหนึ่ง” ของภาพรวมในสังคมโลก

เพื่อนๆ อาจจะเห็นภาพที่ชัดเจนขึ้นว่า เราเป็นเพียงจุดเล็กๆ ในโลกใบนี้

ที่ยังมีความทุกข์เทวศของเพื่อนร่วมโลกในอีกหลายๆ จุด

ที่ร้ายแรงกว่า...เจ็บปวดยิ่งกว่า...

ในขณะที่ก็ยังมี สิ่งดีๆ...จากคนดีๆ ....

ยังมีความสุข...ยังมีความหวัง....ให้ได้พบเจออีกเช่นกัน

เพียงเราช่วยกันชี้ชวนหนทางนั้นให้กันดู

และช่วยกันลืมตาเปิดใจมองหาความงดงามนั้น

เพื่อเป็นกำลังใจในยามทุกข์ท้อเช่นนี้

นี่ไม่ใช่เป็นวิธีคิดทั้งแบบ “สุขนิยม”  หรือ “มองโลกในแง่ร้าย” 

เป็นเพียงการยอมรับความจริงที่เป็นอยู่ มีอยู่

ภาพความรุนแรงที่เห็น เลือดสีแดงที่สาดเต็มหน้าจอ ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ใช่หรือไม่ว่า เสมือนหนึ่ง เหตุการณ์นั้นเกิดขึ้น ซ้ำแล้วซ้ำเล่า

ในเชิงจิตวิทยาภาพเช่นนี้ ย่อมไม่ใช่การเยียวยาบาดแผลกันแน่นอน

ดินอยากจะขอเชิญชวนให้ผู้ที่มีกำลังใจเข้มแข็งกว่า 

ได้โปรดช่วยกันอ้าแขน ปลอบประโลม ชโลมหัวใจ

ปลอบขวัญเพื่อนที่ล้มลงไปของเรากันเถิด

ส่งมือฉุดเขาขึ้นมา เพื่อร่วมต่อสู้ต่อไป

แต่....ไม่ใช่หันหน้าไปเพื่อต่อสู้กับใคร

หรือเพื่อใครคนใดคนหนึ่ง เพื่อกลุ่มใดกลุ่มหนึ่ง

แต่เป็นการยืนอยู่ข้างเดียวกัน

ต่อสู้กับปัญหาเดียวกัน

ต่อสู้เพื่อชีวิตที่ดีกว่า

ร่วมกัน...กับทุกชีวิตในโลกใบนี้...ด้วยกัน...นะคะ

ขอบคุณเพลง "กล่อมขวัญ" จากคุณกุ้ง กิตติคุณ

และขอบคุณ Ijigg.com

 บันทึกภาพจากบริเวณทางเดินสู่ป่าชายเลน

เขตวัดอโศการาม บางปู