จังหวะชีวิตคนเรานั้นไม่เหมือนกันนะค่ะ หากเรามองดูรอบๆ ตัว จะมองเห็นหลากหลายผู้คนที่มีลักษณะการใช้ชีวิตที่ไม่เหมือนกัน  ซ้ายพ่อค้า แม่ค้า ขวาผู้คนที่มีงานทำเลี้ยงชีพดำรงตนได้อย่างไม่เดือดร้อน เมื่อเงยหน้ามองสูงก็เห็นคนระดับผู้บริหารเงินทองมหาศาลบนตึกสูงใหญ่ แต่เมื่อก้มมองต่ำ ก็จะเห็นคนระดับล่างมีสถานะแบบ...ขอทาน

     ตลอดช่วงเวลาของการเดินทางระหว่างบ้านถึงที่ทำงาน หรือไปไหนก็ตามที่ต้องขึ้นรถเมล์ เราจะมองเห็นผู้คนหลายรูปแบบ แต่สิ่งที่มองดูแล้วสลดใจทุกครั้ง นั่นก็คือ ภาพที่เห็นคนแก่มานั่งตากแดดตากลมขอทาน เป็นภาพที่น่าเวทนามาก เรากะจะให้เงินรึก็กลัวจะเป็นการสนับสนุน แต่ถ้าไม่ให้ก็เกรงว่าเขาจะได้กินอะไรไหม สิ่งที่เราคิดนั้นมันสามารถเกิดขึ้นได้ทั้งหมด เพราะมีสิ่งแอบแฟงในเงาน่าสงสารนี่เองที่เราก็ไม่อาจรู้ได้

     พวก ‘อมนุษย์’ คำนี้ดูเหมือนจะเหมาะทีสุดสำหรับคนที่ทำร้ายมนุษย์กันเอง ด้วยวิธีการต่างๆ เพื่อตนเองจะได้สบาย ที่เรียกอย่างนี้ก็เพราะว่า คงไม่มีมนุษย์คนไหนแล้วจะทำร้ายมนุษย์ด้วยกันเองแบบนี้  เพราะ ‘คน’ ถือเป็นสิ่งที่ประเสริฐและสูงส่งเกินคนในสังคมหนึ่งจะมากำหนดชีวิตให้

     ฉะนั้น การที่เราจะกระทำอะไรแต่ละอย่างจึงต้องคิดหน้า-หลังให้ดี ด้วยสังคมที่กำหนดให้ปัจจุบันต้องใช้ชีวิตโดยที่อย่าให้ใครมาเอาเปรียบ แล้วคนอย่างขอทานเหล่านั้นล่ะ คุณคิดว่า...เค้ากำลังถูกสังคมเอาเปรียบอยู่รึป่าว!!!  หรือนี่! เป็นเพราะสังคม หรือคุณๆ เลือกให้เขาเป็น