๕ ต้อง ๒ ไม่ของบันทึกนักเรียนผู้ประกาศฯ  จบวันแรก

ตอน.....ตรึงคนดูให้อยู่หมัด  ไม่มีทางลัด  นอกจากฝึกฝน ๆ ๆ ))))))

                    เมื่อวานลืมเล่า  ช่วงสายมีเปิดวีดีโอพรีเซนท์”นักข่าวในฝัน”  ที่สามารถออกไปทำข่าวภาคสนามคนเดียวได้ตั้งแต่ต้นจนจบ  ดูตื่นตาตื่นใจมาก  แม้โปรดัคชั่นยังไม่อลังมากนัก  แต่เนื้อหาดี....  เริ่มจากกระจิบข่าวสาว  ได้รับหมายข่าว  ทางSMS  ไปหาแหล่งข่าว  ระหว่างทางคิดประเด็น  หาข้อมูล  ติดตาม  แกะรอย  สัมภาษณ์  ใช้โทรศัพท์ปรึกษาจากภายนอก  เข้ามายังกองบก.  หรือ  หัวหน้าโต๊ะข่าว  ส่งข่าว  ด้วย SMS  โทรศัพท์  อีเมล์ บล็อก จนออกครบทุกสื่อ  เจ๋งเด็ด  ถ้าทุกคนทำได้หมดขนาดนี้  ไม่เพียงเป็น “นักข่าวในฝัน”ของท่านผู้ชม  ผู้อ่าน  ผู้ฟังแน่นอนเท่านั้น  นั่นมัน”สถานีข่าวเคลื่อนที่” ที่ครอบคลุมทุกสื่อเลยนะนั่น แว่วมาว่าท่านเจ้าสำนักฯอยากเห็นนักข่าวทุกคนเป็นแบบนี้มาตั้งแต่เมื่อห้าปีที่แล้ว  นี่กระมังที่เรียกว่า”วิสัยทัศน์” แต่ปัจจุบันก็ยังไม่มีใครถึงพร้อมขนาดนั้น

                    หลังจากลุยภาคทฤษฎีมาเกือบตลอดวัน  บ่ายแก่ๆวันนั้นโค้ชจอย  คุณชูชาติ  และคุณโมนัย  ก็เปิดเทปตัวอย่างให้ดู

                   “ ก็ข่าวสั้นๆ๒-๓ นาที  ที่รายงานจากที่เกิดเหตุ  อย่างเราเคยเห็นตามทีวีอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน  แล้วไงเหรอ...”  ...ความรู้สึกแรกของพวกเราเมื่อดูจบ

                   “ทุกคนลงมือทำเลยนะคะ  คิดประเด็นเอง  เขียนบทเอง  ที่เพิ่งเรียนกันมาเมื่อกี๊สดๆ  ที่เพิ่งดูกันจบไปแหม็บๆนี่แหละ    ใครอยากรายงานข่าวเศรษฐกิจ  บันเทิง  การเมือง  กีฬา  ต่างประเทศเชิญเลยค่ะ  ...ใครพร้อมแล้วเชิญหน้าห้องเลย  กล้องพร้อมอยู่แล้ว  รายงานเข้ามาเลยค่ะ”

                    เสียงใสๆของโค้ชจอย  ทำเอานักเรียนผู้ประกาศฯเงียบกริบพร้อมกันทั้งห้อง  ต่อด้วยเสียฮือฮาๆ ๆ  บางคนเริ่มอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมาแบบเฉียบพลัน  ....สำหรับผมความรู้ในหัวมีกี่เมมโมรี่  ประสบการณ์ในการดูข่าวที่ผ่านมากี่กิ๊ก  ทุกหน่วยความจำถูกเรียกขึ้นมาพร้อมกันทุกหน้าต่าง เพื่อประมวลผลออกมาพร้อมๆกัน

การเขียนข่าว  ต่างจากการเขียนบทความอย่างไร

เทคนิคการเขียนข่าว

-  สั้น  กระชับ 

-  นำเสนอเร็ว  ทันเวลา  (ข้อนี้สงสัยผมจะตก  เรียนมาตั้งสามอาทิตย์แล้ว  จะจำอะไรได้บ้างเนี่ย  แถมคนอื่นเขาเขียนขึ้นบล็อกไปถึงไหนๆแล้ว....แต่เอาเถอะ  แข่งเร็วไม่ได้  แต่แข่งลึก  แข่งคม  ผมว่าผมเอาอยู่  อิอิ)

-  เน้นเหตุการณ์ปัจจุบัน  หรือ  คนสนใจ

-  นำเสนอตรงไปตรงมา

เทคนิคการเขียนบทความ

-  สั้น  กระชับ  หรือยาวแบบรอบด้าน

-  มีเวลารวบรวมข้อมูล

-  เหตุการณ์ปัจจุบัน  หรือ  อดีตที่น่าสนใจ

-  สรุปความเห็น  บอกทิศทางได้

วิธีการเขียนรายงานเปิดหน้า  นี่ไง...เจอแล้ว  แต่ผมเรียบเรียงใหม่  ทันที

๕         ต้อง  ๒  ไม่  ที่จะหยุดคนดูให้ได้ภายในสิบวินาที 

 โอโฮ...คมซะ  ทำไมเก่งอย่างนี้วะเรา  เฮ้ยๆ...เขาให้เขียนข่าว  เดี๋ยวออกไปรายงาน  ไม่ใช่ให้มาสรุป  อีกเสียงแย้งในหูตัวเอง

๑  ต้องหาตัวละครเดินเรื่อง  เพื่อให้คนดูคล้อยตาม

๒  ต้องเปิด – ปิดหน้ากับบรรยากาศ  เหตุการณ์จริง  หรือสอดคล้องกับเนื้อเรื่อง  อารมณ์ต้องเข้ากับสถานการณ์

๓  ต้องพาดหัวข่าวให้น่าติดตาม  เล่นกับคนดังในข่าว  หรือเป็นเชิงตั้งคำถาม  พอเอาสามข้อรวมกัน  จึงออกมาเป็น....

นางสาวไทยปีนี้  แพรวพรรณ  เพชรชมพู  เคยเป็นนายหาญ  บุญมีเดช  มาก่อนจะแปลงเพศ  แล้วก้าวสู่เวทีประกวด....  อะไรเป็นสาเหตุให้ชีวิตของเขา  หรือเธอคนนี้พลิกผัน  ต้องติดตามจากรายงานชิ้นนี้..

๔  ต้องมีกราฟฟิคประกอบ.ถ้าเกี่ยวข้องกับตัวเลข

๕ ต้องทิ้งท้ายในลักษณะบอกทิศทางผู้ชม  อันนี้  เพื่อ มวลชนฮ่ะ

๑ไม่ควรปล่อยเสียงแหล่งข่าวคนเดียวเกินสองครั้ง

ไม่ยาวเกินไปในแต่ละย่อหน้า ถ้ายาวควรใช้เสียงคั่นพักอารมณ์ผู้ชม

                    อ่านให้ช้ากว่าปกติ  แล้วจะพอดี  พออ่านช้าก็จะชัด  ไม่รวบคำ  อ่านไม่ผิด  ชัดเจน  เน้นคำที่ควรเน้น  นิ่ง  ใจเย็น  ค่อยๆเล่า  ตั้งสติ แล้วรายงานไป .....สติลูกสติ

เพื่อลดความตื่นเต้น  หรือสร้างความกดดันก็ไม่แน่ใจ  จู่ๆพี่จอยก็มาชวนทั้งหมดขึ้นไปดูสตูดิโอ  ที่ชั้น ๑๒ A  อธิบายเครื่องมือ  การทำงาน  ฉาก  Prompter  กล้อง  eye contact 

                  “ ทำไมพวกNation ไม่กลัวกล้อง  ดูรายการของเราจะเห็น  เพราะทุกคนถูกฝึกมาแบบนี้  ใครกลัว  ใครตื่น  ให้มองไปที่กล้อง  แล้วคิดว่านั่นเป็นเพื่อน  เป็นแฟน  เป็นคุณแม่  แล้วเล่าเรื่องที่เราอยากบอกให้เขาฟัง  สื่อสารออกไปอย่างเป็นมิตร  หาสไตล์ของตัวเองให้เจอ...”

                 พอลงมาหลายคนทำได้ดี  แต่ไม่ใช่ผม ที่ได้เรียนรู้ว่า  ต้องการพาดหัวด้วยภาษาพูดธรรมดา  มีประธาน  กิริยา  กรรม 

        -  ไม่ใช่พาดหัวแบบนสพ.นั่นภาษาเขียน

        -   บางคนเหมาะจะเป็นผู้ประกาศ  บางคนเหมาะจะเป็นผู้สื่อข่าวภาคสนาม

                    " ขอให้ทุกคนกลับบ้านฝึกฝน  ( ผมเริ่มได้ยินคำนี้ครั้งแรกแถวๆนี้  และได้ยินต่อๆมาจากทุกคน  ในเวลาต่อมา )  ส่องกระจก  พูดกับคนในกระจก  พูดคนเดียวแล้วแก้ไข  พูดให้แม่หรือคนที่เรารักฟัง  ฝึกฝน ๆอ่านทุกข่าว  ดูผู้ประกาศทุกคน  ลองฟัง  ดูเขาทำ  แล้วรายงานซิ  เป็นเราจะรายงานอย่างไร

                    ยอมรับในความคิดเห็นที่ต่าง  ที่นี่เราจะบอกกันอย่างกัลยาณมิตร  กล้าติกันตรงๆ  จะได้ปรับปรุง

                    กลับไปเขียนบล็อก  ไว้เป็นที่ติดต่อสื่อสารกัน  แนะนำตัวเอง  ขึ้นรูป  แล้วพบกันพรุ่งนี้บ้านเราเปิดตั้งแต่เก้าโมงครึ่งค่ะ"

                     ผมจบการเรียนวันแรกมาแบบงงๆ  ....บอกแล้วไง  แค่เรียนวันแรกก็สนุกแล้ว 

" เพราะในสนามข่าว  เราคือตัวจริง "  เพิ่งเริ่มต้น เท่านั้น  หนทางข้างหน้ายังมีเรื่องสนุกๆรออยู่อีกเยอะ....