สวัสดีค่ะ

ปูแมวกะว่าจะกลับไปเป็นนางซินฯ เก็บกวาดห้องพักต่อ แต่ก็อดเขียนอีกนิดไม่ได้ เมื่อเหลือบไปเห็นข่าว "แจ้งจับพ่อตุ๋ยลูกชายวัย5ขวบระบมไข้ขึ้น" ใน http://www.komchadluek.net/2008/04/29/x_main_a001_200438.php?news_id=200438  เข้า

เคยบอกไปแล้วว่า ปูแมวเคยจัดสัมมนาเกี่ยวกับ "เปลื้องสื่อ ปลดเซ็กส์ ของเด็กไทย" ได้รับความร่วมมือจากครูหยุย องค์กรแพท และ พี่อี้ แทนคุณ ในการให้สัมภาษณ์ เป็นวิทยากร และสนับสนุนสื่อและเอกสารในการจัดสัมมนา ... ประเด็นที่สำคัญคือ "สื่อลามกอนาจาร" ส่งผลให้เกิด "คดีข่มขืน" ไม่น้อย  ... ครูหยุยบอกว่า "สิ่งที่ตามมาอีกก็คือ ปัญหา ท้อง แท้ง ทิ้ง" ... ใช่ค่ะ ... เป็นปัญหาใหญ่ของสังคมไทยทั้งนั้น

และจากการค้นคว้าข้อมูล พบว่า "ผู้ใกล้ชิด และคนในครอบครัว ก่อเหตุกระทำชำเราเด็กมากที่สุด" ... ถ้าในทางจิตวิทยาก็ต้องบอกตรง ๆ ว่า เป็นพวก "วิตถาร" ที่แม้แต่ลูกในไส้ก็ยังข่มขืนได้ แต่นักสังคมและนักสังคมสงเคราะห์ มองลึกกว่านั้นว่า "ผู้ที่ก่อเหตุ เป็นบุพการีของเด็กจริง ๆ หรือไม่" ... แต่ก็น่าสลดใจไม่น้อย ที่หลายกรณี บุคคลที่ก่อเหตุเป็น "พ่อแท้ ๆ" ของเด็ก

พี่อี้ แทนคุณ พูดในฐานะเป็นนักจิตวิทยาคนหนึ่งว่า "ในสภาพสังคมที่บางบ้านเป็นบ้านชั้นเดียว และมีห้องลักษณะเป็นห้องโถงห้องเดียว เมื่อพ่อแม่มีกิจกรรมทางเพศ ลูกชายในวัยรุ่นก็ได้รับรู้สิ่งเหล่านี้โดยไม่ตั้งใจ เมื่อเกิดอารมณ์และไม่สามารถหาวิธีระบายอารมณ์ได้ ... เหตุข่มขืนจึงเกิดขึ้น"

ปูแมวเคยถามตัวเองว่า ข่าวแบบนี้ให้อะไรกับตัวปูแมวเองและสังคมบ้าง คำตอบที่ได้คือ ช่วยให้เราระวังลูกเล็กเด็กแดงของเราได้ แต่ "การระวัง" จะกลายเป็น "การระแวง" หรือเปล่า ยังเป็นข้อสงสัย และปัญหาต่อมาคือ  โอกาสที่จะไม่เห็นข่าวแบบนี้บนหน้าหนังสือพิมพ์มีหรือไม่?

ตามลักษณะของเด็กวัยรุ่นทั่วไป เป็นวัยหัวเลี้ยวหัวต่อที่ต้องการค้นหาความเป็นตัวเอง การเลียนแบบเป็นเอกลักษณ์ของเด็กวัยนี้ และเพื่อนเป็นคนสำคัญที่สุดสำหรับพวกเขา ...

ในความเห็นของปูแมว กรณีที่นำเสนอข่าวออกไปแล้วเด็กเลียนแบบ มีเปอร์เซ็นต์สูงมาก ... แต่ก็เป็นเพียงเด็กจำนวนหนึ่งที่ค่อนข้างน้อยในสังคม ... แต่การให้น้ำหนักความสำคัญของข่าวมากไป ก็สามารถดึงดูดความสนใจได้ไม่น้อย ... ปูแมวไม่ได้โทษการนำเสนอข่าวของสื่อ เพราะองค์ประกอบที่จะทำให้เด็กหรือแม้แต่ผู้ใหญ่ก่อคดีลักษณะนี้ขึ้น เป็นเรื่องของสภาพแวดล้อม การอบรมเลี้ยงดู สภาพจิตใจของเขาเอง เพื่อน และปัจจัยอื่น ๆ อีกมากมายที่ทำให้เกิดความคิดและการกระทำเช่นนั้น ...

แต่มุมมองของปูแมวเป็นมุมมองที่อยากเห็นการนำเสนอทางแก้ไขและการป้องกันมากกว่า เพราะไม่ว่าจะกี่วัน กี่เดือน หรือกี่ปี ก็มีข่าวและเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้น แต่คนในสังคมตระหนักและพร้อมที่จะแก้ไขปัญหาร่วมกันหรือเปล่า เป็นคำถามสำคัญที่คนในสังคมต้องถามตัวเอง ... ใช่หรือไม่ ... สมาชิกในสังคม ทั้งคุณและปูแมวต้องเป็นผู้หาคำตอบค่ะ

ปูแมว