วันเสาร์ ที่ 17 พฤษภาคม 2551
ข้าวแฉะ หมูไม่สุก
Posted by
เด็กโดม
,
ผู้อ่าน : 54
, 22:16:38 น.
| หมวดหมู่ :
สนุกสนาน
ส่วนตัว
พิมพ์หน้านี้
|
ใจจริงอยากพิมพ์บล็อกใหม่ๆ ฝากเอาไว้แต่ไม่มีเวลาจริงๆ วันนี้พี่จอยยิ่งมากระตุ้นยิ่งรู้สึกว่า เอาละคืนนี้น้าจะซักบล็อกนึงเลยขออนุญาตเอาบทความเก่าๆที่เคยพิมพ์เก็บเอาไว้มาลง ถึงจะไม่สด ไม่ใหม่ แต่ยังคงความเป็นเอมครับ ว่างๆก็อ่านกันนะครับ เผื่อใครที่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยเคยไปค่ายอาสาพัฒนาชนบท ไปสร้างโรงเรียน ไปขุดดิน หวังว่าบล็อกนี้จะช่วยย้อนความทรงจำกลับมาได้บ้างนะครับ -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- ยินดีต้อนรับสู่ค่าย บีบีเอ ครั้งที่สี่ครับ...
ขอต้อนรับสู่การเดินทางในค่ายครั้งนี้
พี่เชื่อว่าสมาชิกค่ายหลายๆคนคงคาดหวังอะไร จากการมาค่ายในครั้งนี้ บ้างก็คงอยากมาทำให้สังคมที่เป็นอยู่ดีขึ้น บ้างก็มาเพราะสโลแกนสวยหรูของมหาวิทยาลัยของเรา บ้างอยากมาหาแฟน หลายๆคนมั่นใจว่านี่เป็นประสบการณ์ที่ดีที่สุดในมหาวิทยาลัย อีกหลายๆคนก็แค่เกาะๆเพื่อนมา
จะด้วยเหตุผลอะไรก็ตาม พวกเราก็ได้มาใช้ชีวิตอยู่ด้วยกันที่ค่ายนาไหม้ครั้งนี้แล้ว ในฐานะคนที่เคยมีประสบการณ์ย่ำรอยเท้าทางเดินบนค่ายทั้งสามครั้งก่อนหน้านี้ ขอถือวิสาสะมาเล่าประสบการณ์ที่ผ่านมาหน่อยละกันครับ
Camp Logo By Jennifer Uy & Noppajak Attanon หลายๆคน เกรงว่าการมาค่ายในครั้งนี้จะลำบาก ไหนจะต้องมาเจออากาศที่หนาวเหน็บ ไหนจะต้องห่างแฟน ไหนจะต้องมาอยู่กับคนที่ไม่รู้จัก ข้าวปลาอาหารก็ไม่คุ้นปาก เอางี้พี่ขอบอกผ่านเรื่องราวจากประสบการณ์ของพี่ซักนิด เอาไว้เป็นภูมิต้านทานความลำบาก ซักหน่อยละกัน
พี่เกิดมาโชคดีครับ ฐานะที่บ้านไม่ได้ร่ำรวย เด็กๆอยากกินอะไรก็ใช่ว่าจะได้กิน แต่ก็มักจะได้ทานอาหารอย่างมีความสุขเสมอๆเพราะได้แวดล้อมอยู่กับคนที่พี่รัก พอโตมาหน่อยเลยได้หลักคิดง่ายๆอย่างหนึ่งว่าชีวิตเนี้ยมันไม่สำคัญหรอกว่าเรากินอะไรอยู่ สำคัญแค่ว่าเรากินอยู่กับใคร และกำลังนั่งคุยเรื่องอะไรกันอยู่ต่างหาก
วันนี้ถ้าน้องๆอยู่ที่ค่ายแล้วได้อ่านบทความนี้ ตอนมื้อเย็นลองสังเกตุดูสิครับ พี่ว่าอาหารที่เราทานๆกันที่ค่ายเนี้ย เอาเข้ามาขายในกรุงเทพ จานละ 30 ยังไม่มีคนซื้อเลยมั้ง แต่ทำไมมันอร่อยและมีความสุขอย่างบอกไม่ถูกเลยทีเดียว แถมเรื่องราวที่พูดคุยกันมันก็จะมีแต่เรื่องดีๆ สนุกสนานอบอวลไปด้วยความรู้สึกที่ดีดี
ถึงข้าวจะแฉะ หมูจะไม่สุก... แต่ใจนะเป็นสุข ชุ่มฉ่ำเหลือหลาย ใช่มั้ยครับ
พอได้ภูมิต้านทานนี้ไปแล้วจงใช้มันอย่างคุ้มค่าละกันครับ ถึงเวลาขุดก็เอาให้จอบหักไปข้าง สอนก็สอนราวกับเด็กที่นั่นจะได้เป็นดอกเตอร์ สันท์ก็เอาให้หัวเราะแบบสุดๆ แน่นอนเมื่อมีเรื่องแย่ก็จงเรียนรู้มันอย่างสุดซึ้ง ขัดแย้งมีปัญหากันก็เถียงกันให้สุดๆแล้วก็หาคำตอบออกมาให้ได้ รับรองว่าในแต่ละวันถ้าได้ลองทำตามคำแนะนำพี่แล้ว ต่อให้นามันไหม้ อาหารจะเน่า พี่เชื่อว่าถึงตอนเย็นกินข้าวเราจะมีความสุขยิ่งกว่าได้กินเป็ดปักกิ่งตามโรงแรมชื่อดังอีกครับ
ใช้เวลาในค่ายให้มีความสุขครับ สารภาพว่าอิจฉาน้องๆทุกคนที่ได้อยู่ค่ายกันนานๆ เอม บีบีเอสิบสอง หนึ่งในผู้เริ่มทำค่าย BBA First Camp
(ตีพิมพ์ในหนังสือค่ายBBA Thammasat ครั้งที่สี่ )
|