วิถีชีวิตของชาวบ้านชาวเมือง หนีไม่พ้นวัฏจักรของชีวิต  คือตื่นขึ้นมา กิน ทำงาน แล้วก็นอนพักผ่อน  เป็นอย่างนี้วันแล้ววันเล่า ปีแล้วปีเล่า จนกระทั่งสิ้นลมหายใจ

วิถีชีวิตของคนที่สำคัญมากคือเรื่องปากท้อง

ดังนั้นตลาดสดน้อยใหญ่จึงเป็นแหล่งเลือกหาของคนทั่วไป ไม่ว่ายากดีมีจน สามารถเดินเข้าตลาดสดเพื่อเลือกซื้ออาหารทั้งสดทั้งแห้งไปประกอบเป็นอาหารประทังชีวิตในแต่ละวัน

วันนี้ผมมีโอกาสเข้าไปจับจ่ายซื้อผักซื้อปลาที่ตลาดสดยามเย็น ชื่อว่าตลาดสดชุมชนวัดโสธร แปดริ้ว  ที่ตั้งอยู่นอกกำแพงวัดด้านหน้า  เป็นตลาดสดที่มีมาช้านานพร้อมๆกับกำเนิดชุมชน

ประเด็นวันนี้อยู่ที่ เรายังมองเห็นวิถีชีวิตของชาวบ้านริมแม่น้ำ  นำพืชผัก สัตว์น้ำ มาวางขายกันสด ๆ ให้ผู้คนได้เลือกซื้อในราคาที่ไม่แพงจนเกินไปนัก

ในสภาพที่ข้าวของราคาแพง  ถ้าเราเดินเข้าตลาดสด แล้วเลือกซื้ออาหารสดๆไปปรุงอาหารกินกันเอง  ผมว่าที่บ่นๆว่าซื้ออาหารสำเร็จได้ปริมาณน้อยกว่าเมื่อก่อนในราคาเดิม  หรือปริมาณเท่าเดิมแต่ราคาแพงขึ้น  อาจจะเลิกบ่นเพราะเราได้กินอาหารในปริมาณที่มากขึ้น........แต่เรื่องมันอยู่ที่ว่าหลายครอบครัวไม่มีเวลาทำ..ต้องอาศัยฝากท้องที่ร้านหน้าปากซอย... ก็คงไม่รู้ว่าจะว่าอย่างไรเหมือนกัน

ผมโชคดีที่มีแม่บ้านมีความสามารถในด้านทำกับข้าว... แม้ว่าราคาข้าวของจะแพงขึ้น  แต่เมื่อไปตลาดสดเลือกซื้อผักปลามาปรุงกินเอง... มันอร่อยจนเต็มอิ่มทุกมื้อเลยละครับ