ผมยังแปลกใจกับเรื่องตลาดสดทั้งหลาย ที่รู้ทั้งรู้ว่าผู้คนที่เดินเข้าไปจับจ่ายใช้สอยนั้นแต่ละคนก็อยากให้ตลาดมีความสะอาด ไม่ต้องสะอาดปิ๊งเหมือนกับในห้างค้าปลีกอะไรอย่างนั้นหรอก  เอาแค่พื้นไม่เป็นโคลนเวลามีฝนตก  มีระบบระบายอากาศที่ดีมากหน่อย  การตั้งร้านค้าให้เป็นระเบียบ  มิใช่วางขายกันแทบจะไม่มีทางเดิน

ผมไปจับจ่ายซื้อของในตลาดสดแถวบ้านผมทีไรผมก็เห็นภาพอย่างนี้ทุกครั้ง

ยังคิดว่าใครกันนะเป็นเจ้าของตลาดที่แท้จรีง  มีเหตุผลอะไรที่ปล่อยให้ตลาดสดเสื่อมโทรมอยู่อย่างนั้น  ถ้าจะบอกว่าอนุรักษ์ไว้เพราะมันเป็นตลาดเก่าแก่อายุเฉียดร้อยปี... ผมก็คิดว่ามันคงไม่ใช่เหตุผลที่ดี

เท่าที่รู้ปัจจัยหนึ่งคือผู้ค้าในตลาดสดส่วนหนึ่งไม่อยากให้ปรับปรุง เพราะความกลัวว่าถ้ามีการปรับปรุงแล้วค่าเช่าที่จะแพงขึ้น  หรือถ้าปรับพัฒนาใหม่หมดก็กลัวว่าจะหลุดจากการได้ขายในตลาดนั้น

น่าเห็นใจเหมือนกันนะครับ

ประเด็นที่นำมาพูดวันนี้เพราะเรากำลังมีคู่แข่ง เรียกว่าตลาดสดติดแอร์...ในห้างค้าปลีกนั่นเอง

จึงพบว่าลูกค้าที่ไม่อยากจะมาเดินตลาดสดตอนเช้าตอนเย็นเพราะเหตุต่างๆที่พูดมาตอนต้น หนีไปซื้อสินค้าในตลาดติดแอร์เสียมากต่อมาก  สนนราคาก็ใกล้เคียงกัน

ตลาดสดที่ว่าจึงเสียลูกค้าอีกระดับหนึ่งไปอย่างน่าเสียดาย

ตามข้อมูลของกระทรวงพาณิชย์ ปรากฏว่ามีผู้ประกอบการตลาดสด 2874 ราย มีมูลค่าการซื้อขายเพียง 50000-60000 ล้านบาท ในขณะที่อีกมากกว่า 3000 รายเป็นธุรกิจค้าปลีกค้าส่ง ห้างใหญ่ ๆ มีมูลค่าการซื้อขายมากกว่า 60000 ล้านบาท  รวมมูลค่าของทั้งหมดแล้วบอกว่ามีมูลค่ามากกว่า 1.2 ล้านล้านบาท

ผมว่าถ้าบรรดาเจ้าของตลาดสดในพื้นที่ต่างๆทั่วประเทศไม่คิดพัฒนาเป็นเครือข่ายร่วมมือกันจัดทำให้เป็นระบบตลาดสดแข่งขันกับธุรกิจที่กำลังรุกคืบของธุรกิจต่างชาติแล้ว  ผมก็มองว่าอนาคตของตลาดสดทั่วประเทศ จะมีอาการสะอึกเหมือนกับร้านโชห่วยที่กำลังตะเกียกตะกายเพื่อความอยู่รอดของธุรกิจครอบครัวไปตามยถากรรม

ดังนั้นหากเจ้าของตลาดสดจะตื่นขึ้นมาพบกับความจริงว่าวันนี้มีคนเดินเข้าตลาดของตนเองน้อยลง  ก็อย่าได้แปลกใจ  เพราะนี่คือความจริงทางธุรกิจ  และนี่คือความจริงของธรรมชาติของมนุษย์ที่จะต้องเดินไปสู่สิ่งที่ตัวเองคิดว่าดีกว่า สะดวกกว่าครับ...