พิมพ์หน้านี้
|
ผมนั่งใคร่ครวญในสิ่งที่ผมคิด ผมเขียน เห็นว่าการตินั้นง่ายกว่าก่อจริงๆ เพราะเมื่อได้มองเรื่องต่างๆที่เกิดขึ้นแล้ว จะมองเห็นจุดด้อยก่อนจุดดีเสมอ และถ้าไม่ได้พิเคราะห์จริงๆแล้ว จะมองเห็นจุดด้อยกลบจุดดีจนหมด และยิ่งมามองการอภิปรายในภสาที่ดำเนินจบไปเมื่อคืนนี้แล้ว ยิ่งเห็นจริงที่ว่า ติง่ายกว่าก่อ คนก่อ จะก่อดีอย่างไร ก็จะต้องมีจุดที่ให้ใคร ๆ ติได้เสมอ จึงเป็นเรื่องธรรมดาเสียแล้วที่คนก่อจะต้องทำใจรับการติ ที่มีที่ติเบา ๆ แบบเกรงใจ จนถึงขั้นติแบบเอาเป็นเอาตายให้ทำลายสิ่งที่ก่อเสียเลย จึงมีคนมักพูดกันเสมอว่า ถ้าไม่ต้องการให้ใครติ ก็อย่าก่อมันเลย หมายความว่าอยู่เฉยๆซะจะได้ไม่มีคนติ ตามความจริงแล้วมีคำโบราณว่า ติเพื่อก่อ เป็นเรื่องที่น่ารักมาก เพราะถ้าติเพื่อก่อจะเป็นเรื่องที่สร้างสรรค์ แต่สิ่งที่เป็นปัญหาคือ ติเพื่อทำลาย เป็นเรื่องที่อาจทำให้ผู้ก่อเกิดความเสียหาย แม้ว่าสิ่งที่ผู้ก่อก่อนั้นจะดีแต่ยังไม่ค่อยสมบูรณ์ก็ตาม ผมซึ่งเป็นผู้เขียนคนหนึ่ง ก็มานั่งทบทวนตัวเองว่า อาตมานี้เป็นคนที่ติเพื่อก่อ หรือติเพื่อทำลายหรือเปล่า โดยนั่งอ่านงานเขียนของตนเอง อ่านทบทวนยังไม่หมดครับ แต่ต้องมานั่งทบทวนตัวเองว่าต่อไปนี้คงต้องระวังงานเขียนตัวเองให้มากยิ่งขึ้นเสียแล้ว |
| for-news | ||
สำหรับประกอบบทความ |
||
|
View All |
||