วันนี้วันครู ขอน้อมรำลึกถึงพระคุณครูบาอาจารย์ทุก ๆท่าน มอบหญ้าแพรก ดอกมะเขือและดอกเข็ม ปาเจรา จริยา โหนติ คุณุตรานุสาสกา ข้าขอประณตน้อมสักการ บูรพคณาจารย์ ผู้กอปรเกิดประโยชน์ศึกษา ทั้งท่านผู้ประสาทวิชา อบรมจริยา แก่ข้าในกาลปัจจุบัน

หญ้าแพรกหมายขยายแพร่แน่ความรู้
มะเขื่อคู่อ่อนน้อมพร้อมศึกษา
ดอกเข็มแหลมดั่งเช่นเน้นปัญญา
ไหว้ครูบาอาจารย์ท่านมีคุณ

รูปในอดีต หอธรรม โรงเรียนกรุงเทพคริสเตียนวิทยาลัย BCC

จากรูปในอดีต มาถึงข่าวคราว การแบ่งเค้กผลประโยชน์ทางการเมือง 6 พรรค รวมทั้งพาดหัวข่าวหนังสือพิมพ์ แบ่งเค้กลงตัวทีวีสาธารณะ ไม่เข้าใจจริง ๆ ทำไมขนมแสนอร่อยถึงไปเกี่ยวพันกับเรื่องที่ส่อไปในทำนองไม่ดี

เข้าเรื่องของเรากันดีกว่า วันนั้นไม่ได้พกพายานพาหนะส่วนตัวมาทำงานจึงต้อง เดินทางโดยสารขนส่งมวลชน สาธารณะ และไม่ลืมว่าก่อนออกจากบ้านต้องร่ำลาเพื่อนซี้ตัวนี้

ลาบราดอร์รีทรีฟเวอร์ ผสม 'บราวนี่' Browny ใกล้ 2 ขวบ (เทียบกับคนอายุ21 ปี)

จากนั้นก็เดินออกมาขึ้นรถเมล์ ที่ตามปกติแล้ว จะต้องขึ้นแค่ 1 สายเพื่อไปต่อเรือ แต่ด้วยความที่ไม่คุ้นชิน ทำให้ต้องขึ้นรถเมล์ถึง 3 สายกว่าจะมาได้ ระหว่างยืนรอรถมีคุณลุงคนหนึ่งเดินรี่เข้ามา (เอ จะมาไม้ไหนเนี่ย) แกถามทางว่าจะต้องขึ้นรถสาย 89 หรือ 149 เพื่อไปเทคนิคกรุงเทพ (ตอบไม่ได้) ชั่วครู่ได้สติจึงโทร.ถามแม่ ได้ความจะเอาไปบอกพอดีแกก็โทรศัพท์สาธารณะถาม ผลตรงกันคือ สาย 89 ในมือแกถือเงินเตรียมไว้พร้อมกับบัตรประชาชน อายุเกิน 60 ปี คงได้รับตั๋วลดราคาครึ่งหนึ่ง พูดคุยอีกพัก ก็ต้องจากกัน

ระหว่างที่อยู่บนรถเมล์ เสียงเพลงลูกทุ่ง ที่คุณพี่โชเฟอร์ เปิดให้ฟัง คือ เพลง หิ้วกระเป๋า...หิ้วกระเป๋าก้าวลงบันได เดินก้มหน้าร้องไห้ ไม่รู้จะไปไหนดี ไม่มัวลังเลเดินขึ้นรถเมล์ทันที ตัดใจจากบ้านวันนี้ ไม่มีจุดหมายปลายทาง...ช่างเข้ากับบรรยากาศของคนหลงทางจริง ๆ  ถึงป้ายเป้าหมายก็ลงรถ เดิน ๆ ๆ ตรงมาขึ้นเรือที่ท่าเป๊ปซี่

กว่าจะถึงท่า ผ่านด่านคุณป้าหน้างวงช้าง คุณลุงสีซอ และคุณน้าเป่าเม้าท์ออแกน ก็ให้กำลังใจสู้ชีวิตกันไปคนละหลายเหรียญ ก้าวลงเรือแล้ว ก็ต้องรอผู้โดยสารท่านอื่น ๆ รอเรือลำอื่นเทียบท่าก่อน อากาศก็หมองมัว

พอเทียบท่าอีกฟาก ระหว่างรอขึ้นเรืออดนึกถึงเหตุเรือล่มขณะเทียบท่า ที่บรรดาพ่อแม่พี่น้องลุงป้าน้าอา มายืนออกันอยู่กราบเรือแย่งกันขึ้น ราวกับจะวิ่งเข้าเส้นชัยที่หนึ่งยังงั้น รอดมาได้แล้ว ขึ้นBTS สถานีสะพานตากสิน...ต่อรถเมล์อีก 1 สาย ก็ถึงจุดหมายที่ทำงาน

ที่นี้พอขากลับ กว่ารถขนส่งสาธารณะจะมา เฝ้าชะเง้อรอหา อยากรีบกลับบ้าน พอราชรถของมวลชนมา ก็กรูกันขึ้น พอขึ้นมาได้ก็ผ่านพบเหตุการณ์ม้าหนุ่มเข้าฮอร์ส ผู้ชายขึ้นรถเมล์ตอนค่ำ คงเหนื่อยหรืออาจถือของหนัก เอาก้นสะโพกพิงราวจับมือ สายตามุ่งมั่นเข้า  วิน กว่าครึ่งที่นั่งเป็นผู้ชาย...ภาพที่เห็นผู้คนไม่น้อยเสียบเจ้าหูฟังติดหนึบ ไม่รู้ว่าเสียงเพลงหรือเสียงเครื่องยนต์จะดังกว่ากัน แต่ก็เอาหล่ะเป็นความสุข

ผ่านป้ายถนนบางรัก ค่อยชื่นใจขึ้นมานิด นึกถึงช่วงเวลาที่จะเกิดขึ้นในอีกไม่นาน สำนักงานเขตที่นี่ ก็จะจัดงานที่คู่รักประทับใจ เรา ๆท่าน ๆก็คงชอบกัน จดทะเบียนสมรสที่เขตบางรัก โดยชื่อที่เป็นมงคล

" แกจะเที่ยวอยู่นอกบ้าน ไปนอนบ้านไอ้แจงมันอีกแล้ว เรียนไม่เรียนริจะมีผัว จะเรียนหรือเปล่า ถ้าเที่ยวทำตัวแบบนี้ก็ไม่ต้องเรียน เลิก ๆ ๆ " เสียงของผู้เป็นแม่ กรอกผ่านเครื่องโทรศัพท์มือถือไปยังลูกสาว ...$%*#@&()_+| ...ทั้งบ่นทั้งสบถตามมาอีกมาก

นึกในใจว่า ทำไมพวกเรา ไม่สร้างโรงหมอความรัก ขึ้นมาเพื่อช่วยซ่อมสุขภาพรักของกันและกันบ้าง คุณลุงมีลูกหลานมารับไปเทคนิตกรุงเทพ // คุณป้าหน้างวงช้าง มีคนดูแลไม่ต้องมาบากหน้า อาศัยความเจ็บป่วยประทังชีวิต // คุณพี่โชเฟอร์รถเมล์ - คุณอาขับเรือไม่ต้องทำงานโหม มีเงินเพียงพอ วุฒิภาวะที่จะรับผิดชอบชีวิตนับร้อย // โปรดเอื้อเฟื้อแก่เด็กสตรีและคนชรา ยังอยู่ในจิตสำนึก // แม่-ลูก คุยภาษาดอกไม้ ช่วยกันแก้ไขปัญหาที่เกิดขึ้น

ใจนะใจ เธอไร้ซึ่งความเมตตาปราณี
ไม่คิดว่าเธอจะหลีกหนี เพียงชั่วปี เธอก็หนีไกล
 ช้ำเพราะเธอลวงอย่างนี้ อกหักทั้งปี ดีกว่ารักไม่เป็น

ขอขอบพระคุณ
sanook 'ปาเจรา'
th.wikipedia.org 'หอธรรม บีซีซี'
แสงสุรีย์ รุ่งโรจน์ / ก็อต จักรพรรณ์ เพลง'หิ้วกระเป๋า'
www.thaitransport-photo.net 'ท่าเรือสาทร'
เพลง 'รักไม่เป็น' ชาตรี