ในช่วงสองสามวันนี้เราคงได้ยินชื่อของอดีตประธานาธิบดีของอินโดนีเซียที่กำลังป่วยหนักที่มีนามว่าซูฮาร์โตกันมาบ้างนะครับ  ตอนนี้หลายๆคนคงจะลืมเขาผู้นี้ไปแล้วแต่สำหรับคนอินโดนีเซียคงจะลืมเขาได้ยากมาก  ประเทศอินโดนีเซียที่เป็นปัจจุบันก็เนื่องมาจากการบริหารของเขานั้นเอง มีทั้งช่วงที่เจริญสุดๆ และขาลงสุดๆจนมาถึงปัจจุบันก็เป็นผลพวงของอดีตที่ผู้นำคนนี้ได้สร้างไว้ครับ

ผมมีเพื่อนๆที่เป็นชาวอินโดนีเซียอยู่หลายท่านครับ  ครั้งหนึ่งเคยพาพวกเขามาเที่ยวเมืองไทยเขาเห็นสวนยางก็ถามว่าเป็นของใคร  ผมก็งงๆทำไมถามอย่างนั้นผมจะไปรู้ได้ไง  ผมเลยตอบไปว่าเป็นของชาวบ้าน พอผมตอบไปอย่างนั้นเขาก็ทำท่าประหลาดใจ และถามกลับมาว่าชาวบ้านเป็นเจ้าของสิ่งเหล่านี้ได้ด้วยหรือ ผมก็ถามว่าทำไมจะเป็นไม่ได้ ก็เขามีเงินเขาก็ซื้อมาทำสิ  ตอนหลังเพื่อนก็เล่าให้ฟังว่าทำไมถึงถามอย่างนั้น ในที่สุดผมก็เข้าใจ

มีคำกล่าวเล่นๆของชาวอินโดกันว่าเมื่อไปถึงอินโดนีเซียเมื่อถามว่าไอ้นั้นของใคร ไอ้นี่ของใคร คำตอบที่ได้ก็จะเป็นว่าของซูฮาร์โต ไม่ว่าจะเป็น เครื่องบิน สนามบิน รถเท็กซี่ หรืออื่นๆ ทุกอย่างเป็นของซูฮาร์โตหมด ประเทศนี้ก็เป็นของเขาด้วย เพื่อนแซวครับ

เรามาดูกันว่าซูฮาร์โตผู้นี้เป็นใครกันนะครับ  เขาถือกำเหนิดที่เมืองโกเดียง ในยอกยาการ์ตา ในช่วงที่อินโดนีเซียตกอยู่ภายใต้อาณานิคมฮอนแลนด์ เขาเป็นผู้นำของประเทศอินโดนีเซียคนที่สองครับ  เข้าบริหารประเทศตั้งแต่ 12 มีนาคมปี 1967 และต้องลงจากอำนาจไปเมื่อวันที่  21 เมษายน 1998 จะเห็นว่าเขาบริหารประเทศนี้นานมากตั้งสามทศวรรษ และชนะการเลือกตั้งทั้งเจ็ดครั้ง

การเดินทางเข้าสู่สายอำนาจเริ่มจากการเป็นทหารของฮอนอลนด์  ในช่วงนั้นฮอนแลนดยัง์ยึดครองพื้นที่ที่เป็นประเทศอินโดนีเซียในปัจจุบัน เมื่อเกิดสงครามโลกครั้งที่สองญี่ปุ่นสามารถขับไล่ฮอนแลนด์และเข้ายึดพื้นที่ส่วนใหญ่ของอินโดนีเซียได้  เขาก็ได้เข้าเป็นสายลับให้กับญี่ปุ่นระยะหนึ่ง และได้เข้าฝึกกับญี่ปุ่นในเรื่องการต่อต้านฮอนแลนด์และด้านชาตินิยมรวมถึงด้านการทหารที่ได้มีอิทธิพลต่อแนวความคิดของเขาในการบริหารประเทศของซูฮาร์โตในเวลาต่อมา

ต่อมาเมื่อญี่ปุ่นได้แพ้สงครามต่อฝ่ายสัมพันธ์มิตร ทำให้เหล่าผู้นำชาตินิยมอินโดนีเซียได้ประกาศเอกราชให้กับอินโดนีเซีย ผู้นำในตอนนั้นคือซูการ์โน และ มูฮัมมัด ฮัตตา จึงได้เกิดกลุ่มปฏิวัติแห่งชาติอินโดนีเซียขึ้นมา  และในช่วงนี้เองซูฮาร์โตได้สร้างชื่อให้ตนโดยได้เป็นผู้นำกองกำลังเข้าจัดการกับกองทัพญี่ปุ่นที่หลงเหลืออยู่ในอินโดนีเซีย และเตรียมตัวให้พร้อมกับการกลับเข้ามาอีกครั้งของฮอนแลนด์และได้รับแต่งตั้งเป็นพันตรีและผู้นำกองพัน

เมื่อฝ่ายสัมพันธ์มิตรได้รับชัยชนะก็พยายามเข้าควบคุมพื้นที่ของตนไว้  ฮอนแลนด์เองก็ได้กลับเข้ามาอีกครั้งเพื่อจะครอบครองอินโดนีเซียเหมือนเดิมแต่ต้องเผชิญหน้ากับกองทหารแห่งชาติของอินโดนีเซีย  การศึกในครั้งนี้ซูฮาร์โตได้นำกองพลของเขาเข้าต่อสู้กับทหารของฮอนแลนด์หลายต่อหลายครั้งจนเขาได้รับการยอมรับจากหลายฝ่าย  หลังจากนั้นความขัดแย้งของทั้งสองฝ่ายได้เบาบางลง  จนเมื่อปี  1947 ฮอนแลนด์ได้เริ่มเปิดฉากยุทธการยึดคืนอินโดนีเซียอีกครั้ง  แต่ต่อมาได้ถูกเข้าแซกแทรงโดยสหประชาชาติทำให้เรื่องราวต้องยุติลงชั่วคราว

หลังจากนั้นไม่นานนักฮอนแลนด์ได้เปิดฉากยึดอินโดนีเซียครั้งที่สองในปลายปี 1948  โดยการโจมตีในครั้งนี้มีชื่อว่ายุทธการอีกา(พญายม) ผลจากการเข้าจู่โจมในครั้งนี้ทำให้ฝ่ายปฏิวัติแห่งชาติอินโดนีเซียเสียหายหนักผู้นำอย่าง ซูการ์โนและฮัตตาโดนจับ  ส่วนซูร์ฮาร์โตหนีรอดไปได้  หลังจากนั้นก็ได้มีการโต้กลับด้วยวิธีกองโจรและประสบผลสำเร็จเป็นอย่างมาก  จนในที่สุดสหประชาชาติโดยสภาความมั่นคงกดดันฮอนแลนด์ให้ยอมเข้าเจรจากับอินโดนีเซียอีครั้ง ซูฮาร์โตได้รับการยอมรับอย่างกว้างขวางในเรื่องของการวางแผนทางทหารอย่างมาก

หลังจากนั้นซูฮาร์โตก็กลับเข้าทำงานในฐานะของทหารเช่นเดิม และได้รับตำแน่งหน้าที่สำคัญสำคัญในการปราปรามฝ่ายตรงกันข้าม  จนช่วงหลังได้รับตำแน่งเป็นหัวหน้ากองกำลังต่อต้านฮอนแลนด์ในนิวกีนีจนทำให้ฮอนแลนด์ต้องยอมแพ้ในที่สุด เขาจึงได้รับการแต่งตั้งเป็นผู้บัญชาการกองกำลังป้องกันที่ตั้งอยู่ในกรุงจาร์กาตา และกองทัพได้แบ่งออกเป็นสองฝ่าย  ซูฮาร์โตอยู่ฝ่ายขวา

ต่อมาได้มีปัญหาภายในเกิดขึ้นโดยนายพลฝ่ายขวาที่มีแนวคิดต่อต้านคอมมิวนิสต์โดนลอบสังหารโดยองค์รักษ์ของซูการ์โนด้วยเหตุที่ว่าคนเหล่านั้นได้รับการสนับสนุนจากซีไอเอจะกระทำการยึดอำนาจจากซูการ์โน  คำกล่าวหาต่างๆก็ตกไปอยู่กับพวกนิยมซูการ์โนและพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดนีเซีย และต่อมาพรรคคอมมิวนิสต์แห่งอินโดนีเซียก็ถูกห้าม และออกจากการเมืองอินโดนีเซีย และในเดือนต่อๆมาผู้ให้การสนับสนุนคอมมิวนิสต์และผู้ภักดีต่อซูการ์โนถูกฆ่าและจับกุมเป็นจำนวนมาก อำนสจทางการเมืองของประธานาธิบดีเหลือน้อยมาก แต่ของซูฮาร์โตและนายพลนาซูตันเพิ่มมากขึ้น

ต่อมาประธานาธิบดีซูการ์โนได้ประกาศภาวะฉุกเฉินและมอบอำนาจเกือบทั้งหมดให้กับซูการ์โนในวันที่ 11 มีนาคม 1966 และด้วยอำนาจนี้เขาได้สร้างรูบแบบประเทศใหม่ขึ้นมา  เขาได้ห้ามพรรคคอมมิวนิสต์เข้าร่วมทางการเมืองอย่างเป็นทางการ  เขาได้ล้างบางรัฐสภาของซูการ์โนเสียใหม่ ยุบสหภาพแรงงาน และสร้างสถาบันตรวจสอบสื่อ  ในระหว่างประเทศเขาได้สร้างความสัมพันธ์กับชาติตะวันตก และตัดความสัมพันธืกับประเทศจีน  และยังจบการเผชิญหน้ากับสหรัฐอเมริกา สหประชาชาติ และมาเลเซียด้วย  ส่วนชาวจีนในอินโดก้ได้รับผลพวงของระบอบใหม่นี้ด้วย  โดยรัฐออกกฏหมายต่อต้านชาวจีนขึ้นมาหลายฉบับ และถูกจำกัดสิทธิต่างๆมากมาย ทั้งก่อนหน้านี้ยังถูกฆ่าตายในช่วงกวาดล้างคอมมิวนิสต์ด้วย

ซูการ์โนได้หมดอำนาจทั้งหมดไปในวันที่  12 มีนาคมปี 1967 และสภาแห่งอินโดนีเซียที่นำโดยนายพลนาซูตันได้ตั้งซูฮาร์โตเข้ารักษาการ  เขาได้รับตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการในวันที่ 21 มีนาคม  1968

ในช่วงต้นของการบริหารประเทศเขาใช้นโยบายต่อต้านคอมมิวนิสต์ทำให้ได้รับการสนับสนุนอย่างดีจากชาติตะวันตก  ส่วนเรื่องเศรษฐกิจนั้นเขาให้ผู้เชี่ยวชาญที่จบจากอเมริกาเป็นคนดูแล และเปิดประเทศให้ต่างชาติเข้ามาลงทุน  ในที่นี้รวมถึงการแปรรูปธุรกิจด้านพลังงานรวมถึงออกกฎหมายที่เปิดช่องให้กับประเทศอุตสากรรมเข้ามาลงทุนจนทำให้ประเทศก้าวหน้าเป็นอันมาก  แต่ทำให้บังเกิดการคอรัปชันในวงกว้างขึ้นในหมู่ผู้กุมอำนาจในอินโดนีเซีย

หลังยุคสงครมเย็นตะวันตกเริ่มมองเห็นการละเมิดสิทธิมนุษยชนที่เกิดขึ้นในช่วงสมัยที่ซูฮาร์โตปกครองประเทศ  จนต้องเข้ามาแทรกแซงอาธิเช่นในกรณีย์ของติมอร์เป็นต้น (ก่อนหน้านี่ไม่รู้อะไรบังตาทำให้มองไม่เห็น) 

และในปี 1996 ก็เริ่มจะปรากฎนามผู้ที่จะมาสั่นคลอนเก้าอี้ของซูฮาร์โตเมื่อได้มีการเปลี่ยนแปลงตัวผู้นำพรรคประชาธิปไตยแห่งอินโดนีเซีย  โดยผู้ที่มาใหม่มีนามว่าเมกาวาตี ซูการ์โนบุตรี ผู้ซึ่งเป็นบุตรสาวของอดีตประธานาธิบดีคนที่ถูกซูฮาร์โตกดดันให้ออกไปนั้นเอง  เธอได้เริ่มวิจารณ์การบริหารของซูฮาร์โตจนทำให้เขาไม่พอใจจนมีแผนจะปลดเธอออก  จนในที่สุดมีผู้คนออกมาประท้วงการกระทำในครั้งนี้ทั่งทั้งอินโดนีเซียจนรัฐต้องออกมาปราบปรามด้วยวิธีรุนแรง  นี่จึงเป็นกระแสประชาธิปไตยที่ประชาชนออกมาต่อต้านเผด็จการ

จนกระทั่งฟองสบู่แตกในช่วงปี 1997 เศรษกิจของประเทศล้มไม่เป็นท่า  รวมถึงค่าเงินรูเปียของอินโดนีเซียที่ร่วงเอาๆจนไม่สามารถควบคุมสถานการณ์นั้นได้(บ้านเราก็เกิดบางคนเรียกวิกฤตการณ์ต้มยำกุ้ง) จนต้องหันไปพึ่งองค์กรต่างๆ อาทิเช่น ไอเอ็มเอฟ (บ้านเรารู้จักกันดี) เป็นต้น

ในปี 1988 เขาลงแข่งขันเพื่อลงเลือกตั้งอีกครั้งเป็นสมัยที่เจ็ดซึ่งก่อนหน้านี้ไม่มีใครที่จะมาค้านการเป็นผู้นำของเขาเลย  มีการประท้วงเกิดขึ้นทุกหนทุกแห่งในอินโดนีเซียเพื่อต่อต้านการเป็นประธานาธิบดีของเขาและได้เรียกกันว่าการปฏิวัติอินโดนีเซียปี  1998  เมื่อไม่สามารถทนต่อกระแสต่ต้านและการขาดการสนับสนุนจากคนในพรรคและกลุ่มทหารทำให้ซูฮาร์โตต้องยอมลงจากอำนาจในวันที่ 21 มีนาคมปีเดียวกันโดยให้ฮาบีบีเป็นผู้รับช่วงอำนาจต่อจากเขา

หลังจากลงจากอำนาจเขาก็กลับมาอาศัยอยู่กับครอบครัวในกรุงจาร์กาตาร์โดยมีอาการเจ็บออดๆแอดๆ  และเมื่อลงจากหลังเสือเรื่องราวต่างๆที่เขาได้กระทำไว้ก็ได้รับการเปิดเผยขึ้นมาจนทำให้เขามีข้อหามากมายที่รอเขาเข้ารับการไต่สวนและพิพากษา  แต่ด้วยร่างกายที่ทรุดโทรมด้วยโรคร้ายทำให้ทุกวันนี้เขาต้องอยู่ในโรงพยาบาลเพื่อทำการรักษา  แต่ทว่าเจ้าหน้าที่บ้านเมืองและประชาชนชาวอินโดนีเซียยังต้องการให้เขาเข้ารับการตัดสินคดีความในสิ่งที่เขาได้ทำไว้กับประเทศชาติและประชาชน

จากประเวัติของเขาจะเห็นว่าเขามีความดีอยู่มากต่อประเทศนี้  แต่ความผิดของเขานั้นก็มีมากเช่นกัน  ทั้งสองไม่สามารถหักลบกันได้ต้องคิดคำนวนคนละครั้ง และไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นก็ตามเขาย่อมมิสามารถหลีกหนีจากผลแห่งการกระทำของเขาไปได้

สนต้นที่เก้า

ภาพประกอบจาก http://www.photius.com/images/id04_03b.jpg