พิมพ์หน้านี้
|
ในระหว่างเวลานี้ ฉันปฏิบัติธรรมก้าวหน้าไปเรื่อย ๆ มีจุดตั้งมั่นอยู่ที่... การเดินทางครั้งสุดท้ายของแม่ เพื่อจะสามารถดูแลแม่ได้เต็มที่ในตอนนั้น เพราะฉันได้ครูบาอาจารย์ที่งามพร้อม นำทางในการปฏิบัติธรรม นำให้เรื่องที่รับรู้จากกรรมฐานนั้น ล้วนเป็นเรื่องสำคัญ อันเป็นแนวทางเพื่อเดินไปสู่ความหลุดพ้น และมีเรื่องที่เป็นเรื่องสำหรับแม่โดยเฉพาะส่งมาให้ฉันได้รับรู้ คือเรื่องของธาตุอย่างละเอียดพอสมควร การรวมตัวของธาตุเพื่อก่อเกิดชีวิต การแตกสลายตัวของธาตุเมื่อจบชีวิต เส้นทางอนุโลม-ปฏิโลมของการเกิดและการดับของธาตุ ทุกครั้งที่นั่งกรรมฐาน นอกจากกราบเท้าถวายอานิสงส์แด่บูรพาจารย์แล้ว ก็จะส่งผลอานิสงส์ให้แก่แม่มาโดยตลอดไม่ขาดสาย ในส่วนของแม่... ในปี พ.ศ.๒๕๓๔-พ.ศ.๒๕๓๖ (อายุ ๗๒-๗๔ปี) สุขภาพแม่ทรงตัว มีเพียงโรคความดันโลหิตสูง แม่ยังเดินและทำกิจวัตรประจำวันได้ทุกอย่าง ฉันมักจะบ่นแม่และขัดใจกับแม่เรื่องความขยันของแม่ เพราะแม่ทุ่มเททำงานบ้านจนไม่ดูแลสุขภาพ แม่จะกะเวลาที่ฉันไปโรงเรียน ออกมาถางหญ้าดูแลบริเวณรอบ ๆ บ้าน เมื่อใกล้เวลาที่ฉันจะกลับบ้าน แม่ก็จะเข้าบ้านทำไม่รู้ไม่ชี้ ฉันพยายามชวนแม่ฝึกกรรมฐาน แต่ครั้งแล้วครั้งเล่าแม่ไม่เคยยอม และแล้ววันที่ฉันดีใจที่สุดก็มาถึง วันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ พ.ศ.๒๕๓๖ เราไปทำบุญถวายสังฆทานครบวันตายให้พ่อ แม่บอกกับครูบาอาจารย์ของฉันว่า "ขอปฏิบัติธรรม" หลวงพ่อสั่งว่า... "ประคองแม่ฝึกกรรมฐานไป" นับแต่วันนั้นแม่ใช้คำภาวนาตามที่หลวงพ่อสั่ง แม้ยามนอนแม่ก็จะสวดมนต์และภาวนา ฉันดีใจที่แม่จะมีธรรมะเป็นเสาเกาะในการเดินทางครั้งสุดท้ายของชีวิต เพราะจุดสุดท้ายของลมหายใจ เป็นจุดสำคัญสำหรับภพชาติ ครั้งหนึ่งฉันฝันว่า... ถูกรถชนแล้วล้มลงหัวฟาดพื้น ในความรู้สึกว่าหัวถูกพื้นเบา ๆ ไม่เป็นอะไร แต่คิดว่าในความเป็นจริงฟาดลงไปแรงมาก แล้วหมดความรู้สึก(ตาย)ทันที ไม่เจ็บปวด ไม่ทรมาน แต่เสี้ยววินาทีที่จะดับนั้น ในสมองมีเสียงฉันเรียกแม่อยู่สองสามครั้ง รวมกับความรู้สึกห่วงแม่ว่า... ถ้าฉันตายแม่จะได้ใครดูแล ? หลังจากนั้นพิจารณาความฝันได้ว่า... เสียงเรียกแม่ที่ดังอยู่ในสมองนั้น ก็คือตัวยึดตัวสุดท้ายที่ปรากฏตอนจะดับจิต ซึ่งจะเป็นตัวก่อภพก่อชาติ ถ้าฉันตายตอนนั้นคงจะไม่พ้นทุคติแน่นอน เพราะจุดนี้เป็นส่วนลึกที่สุดที่จะปรากฏในวาระสุดท้าย ที่ไม่มีใครสามารถกำหนดได้ หากแม่ปฏิบัติธรรม ก็อาจจะมีอะไรบางอย่างช่วยดึงจิตของแม่ได้ นี่คือเหตุที่ฉันดีใจมากที่สุดในชีวิตที่แม่ตัดสินใจเช่นนั้น. |
| << | สิงหาคม 2007 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | |||
| 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 |
| 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 |
| 19 | 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 |
| 26 | 27 | 28 | 29 | 30 | 31 | |