มีเสียงบรรยายจากวิทยุแว่ว ๆ มาว่า...

"เมื่อรดน้ำต้นไม้

วัชพืชก็ได้น้ำนั้นหล่อเลี้ยงเช่นกัน"

ได้ความเข้าใจว่า

ในขณะที่เรารดน้ำต้นไม้

มีต้นไม้ที่เราเจาะจงตั้งใจให้เขาเจริญเติบโต

และในขณะเดียวกัน

ใกล้เคียงกับต้นไม้นั้นก็มีวัชพืช

ต้นไม้ที่เราไม่ประสงค์ที่จะให้เจริญเติบโต

ก็จะมีโอกาสพลอยได้รับน้ำเจริญเติบโตตามไปด้วย

เผลอ ๆ ไปไม่นานนัก

วัชพืชเสียดแทงต้นโตเอา ๆ

จนทำให้ต้นไม้ที่เราประสงค์ให้เจริญเติบโตนั้น...

เฉาตาย

เหมือนกับการปฏิบัติธรรม

ส่วนที่เป็นเป้าหมายพึงประสงค์

ก็ได้รับการอบรมบ่มให้เจริญ

ส่วนที่มิใช่เป้าหมายพึงประสงค์

ก็พลอยแอบเจริญตามไปด้วย

เช่น

ธรรมะที่ถูกต้อง...งอกงาม

ส่งผลให้ตัวผู้ปฏิบัติกรรมฐานเป็นผู้ที่น่าเลื่อมใสศรัทธา

ชื่อเสียงลาภสักการะสรรเสริญก็จะเจริญงอกงามตามมาด้วย

หากผู้ปฏิบัติธรรม

ควบคุมความยินดีพอใจในสิ่งเหล่านี้ไม่ได้

ก็จะถูกลาภสักการะสรรเสริญครอบงำ

ส่งผลให้ผู้ปฏิบัติธรรมนั้นหลงทาง

และเสื่อมโทรมในธรรมะที่ถูกต้องไปเรื่อย ๆ

จนที่สุดต้องล้มละลายในธรรมะที่ถูกต้องนั้น

เหมือนวัชพืชที่งอกงามมาก ๆ

เป็นต้นเหตุให้ต้นไม้เป้าประสงค์ถูกเบียดเบียน

และต้องตายไปในที่สุด

ดังนั้นผู้ปฏิบัติธรรม

ต้องละเอียดในสิ่งที่เจริญงอกงามขึ้นมา

ถ้าเป็นธรรมที่ถูกต้อง

ก็เร่งส่งเสริมให้ยิ่ง ๆ ขึ้น

แต่ถ้าเป็นกิเลส

ก็ต้องคอยกำกับอย่าให้ใจฟูและยินดีตามไป

ในระหว่างนั้น

ก็ต้องคอยริดรอนให้มันหมดสิ้นไป

เพื่อให้โอกาสแก่ธรรมที่ถูกต้อง

เจริญอย่างถึงที่สุดของธรรมนั้น.