"ชาติปิ  ทุกฺขา

แม้ชาติความเกิดด้วยขันธ์ ๕ ขันธ์ ๑ ขันธ์ ๔

ในสัตตนิกายนั้น ๆ

โดยชลัมพุชะ อัณฑชะ สังเสทชะ อุปาติกะ 

๔ กำเนิด

ชื่อว่าชาติความเกิดก็เป็นทุกข์"

โดยความเกิดด้วยขันธ์ ๕ ในภพนี้

ฉันได้มีโอกาสเห็น

ความเกิดของตนเอง

ความเกิดของคนใกล้ชิด

ทั้งน้องและหลาน ๆ

ตลอดไปจนถึง

ความเกิดมากมายของเพื่อนร่วมโลก

ไม่เคยเข้าใจว่า

"ชาติปิ  ทุกฺขา"

เห็นแต่ความสุขความเพลิดเพลิน

ที่ได้รับหลังจากการเกิดนั้น ๆ

แม้ทุกข์จะมีผ่านเข้ามาบ้าง

แต่ก็สามารถบำบัดบรรเทาลงได้

ในเวลาไม่นานนัก

พร้อมไปด้วยการไขว่คว้า...เพื่อสุข

ช่วงชีวิตที่ยาวนานกว่าสี่สิบปีที่ผ่านมา

หลงอยู่ว่า

เกิดมาเพื่อสุข  สุข  สุข  และสุข

จนได้มีโอกาส

เข้าสู่กระแสแห่งพระพุทธศาสนาอย่างจริงจัง

มีครูบาอาจารย์ที่งามพร้อม

ให้คำแนะนำอบรมสั่งสอน

จึงค่อย ๆ ซึมซับและมองเห็นว่า

ชีวิตที่เกิดมาล้วนเพื่อทุกข์ทั้งสิ้น

รับรู้ว่า...

ร้อนหนาวที่ยากเกินกว่าการทนทานนั้นเป็นทุกข์

การได้ในสิ่งที่ไม่ชอบใจนั้นเป็นทุกข์

การไม่ได้ในสิ่งที่ชอบใจนั้นเป็นทุกข์

ความมุ่งหมายที่ไม่ได้ดังปรารถนานั้นเป็นทุกข์

ความโศก ความแห้งใจ ปริเทวะ ความเจ็บกาย ความไม่สบายจิต

ความคับแค้นใจ

นั้นเป็นทุกข์ละอย่าง ๆ

ความชำรุดแห่งขันธ์ที่เกิดแล้วนั้นเป็นทุกข์

แม้

ความแตกแห่งขันท์ที่เกิดและชำรุดแล้วนั้นก็เป็นทุกข์

ทุกอย่างในชีวิตนี้

ที่ผ่านมาและผ่านไป

ล้วนกระทบให้ก่อทุกข์ทั้งสิ้น

ทุกอย่างที่ผ่านมาและผ่านไปในชีวิตนี้

ล้วนเข้ามากระทบ

เพื่อให้ประจักษ์ชัดว่า

"ชาติปิ  ทุกฺขา"

วัฏฏะแห่งการเกิด

เป็นที่มาที่ไปแห่งวัฏฏะทุกข์

ที่ไม่มีวันจบสิ้น

ชีวิตนี้

น่าเบื่อจริงหนอ !

การเกิดนี้

น่าเบื่อจริงหนอ !

น่าเบื่อจริงหนอ !

น่าเบื่อจริงหนอ !

น่าเบื่อจริงหนอ !

น่าเบื่อจริงหนอ !