จากหนังสือแก้วมณีอีสาน

รวบรวมและเรียบเรียงโดย...คุณประสิทธิ์   คุณุรัตน์

.

.

ถึงแม้ว่าหลวงปู่จะเจริญวัยอันสูงยิ่ง

และมีสภาพสังขารดังที่หลวงปู่บันทึกไว้ว่า

"...คำนวณชีวิตเห็นจะไม่ยั่งยืน

ร่างกายบอกมาเช่นนั้น

ทำให้เวียนศีรษะเรื่อย ๆ

แต่มีสติระวังอย่าให้ล้ม

มีคนอื่นพยุงเสมอ..."

และ

"...ธาตุขันธ์ทำให้วิงเวียนอยู่เรื่อย ๆ

คอยแต่จะล้ม

ต้องระวังหน้าระวังหลัง..."

ท่านก็ยังมีเมตตาไปโปรดเยี่ยมลูกศิษย์ตามที่ต่าง ๆ บ่อยครั้ง

โดยทุกครั้งจะไปวันละหลาย ๆ บ้าน

และทุก ๆ ท่าน

ท่านมักจะอบรมเทศน์เป็นเวลาครึ่งชั่วโมงเป็นอย่างน้อย

นึกถึงวัย นึกถึงสังขาร

ผู้ที่มีอายุปานนั้นแล้ว

ควรจะพักผ่อนได้แล้ว

แต่กลับมาเหน็ดเหนื่อยอย่างยิ่ง

ท่านไม่น่าจะปฏิบัติภารกิจเช่นนี้ได้ไหว

แต่หลวงปู่ก็ยังคงมีเมตตาอยู่เช่นนั้นเสมอมา

บำเพ็ญตนดุจเหล็กไหล

ไปมาคล่องแคล่วว่องไว

แทนที่ลูกศิษย์จะเป็นฝ่ายมากราบนมัสการเยี่ยมท่าน

ท่านกลับไปเยี่ยมลูกศิษย์เสียเอง...!

เมื่อดูจากภายนอกท่านเป็นเสมือนบุรุษเหล็ก

แต่จากบันทึกที่ค้นพบ

ปรากฏว่าองค์ท่านเองกลับเหน็ดเหนื่อยยิ่งนัก

ดังที่ว่า

"...เราสละชีวิตให้ญาติโยมมาดูดกินเนื้อเลือดของเรา..."

มีอยู่หลายครั้งที่ท่านสารภาพว่า

การเทศน์ก็ดี การอบรมก็ดี

ดูดกินกำลังของท่านไปหมด

จนแน่นหน้าอกแทบหายใจไม่ออก

แต่ท่านก็อดทนทำ

ด้วยว่าเป็นกิจของศาสนา...ตามที่ท่านว่า

ในวันที่ ๗ ตุลาคม  ๒๕๓๒

ท่านรำพึงไว้ระหว่างที่พักอยู่ ณ ที่พักสงฆ์ ก.ม. ๒๗ ดอนเมือง

ความว่า

"แก่ ชรา มานานเท่าไร

พึงภาวนาให้คุ้นเคยกับความตาย

เพราะจะต้องตายอยู่แล้ว

เตรียมตัวไว้ก่อนตาย

รอรถ  รอเรือ

ที่จะต้องขึ้นไปสวรรค์พระนิพพาน

หูยิ่งหนักหนวกเข้าทุกวัน

ตายิ่งไม่เห็นหน

ตีนเท้าอ่อนเพลีย

หันไปหาความตายเสมอไป

ถือภาวนาในไตรลักษณ์

ทุกข อนิจจ อนตตา

มีเกิดแล้วย่อมมีตาย

เพราะโลกไม่เที่ยงอยู่แล้ว

แปรปรวนไปต่าง ๆ

สังขารเราบอกเช่นนั้น

เที่ยงแต่พระนิพพานอย่างเดียว"

..................................

"สมถะกับวิปัสสนา

เป็นธรรมมีอุปการะแก่พระเพระและพระขีณาสวเจ้า

แต่ต้นจนวาระสุดท้ายแห่งขันธ์

ต้องอาศัยสมถะและวิปัสสนา

เป็นวิหารธรรมเครื่องอยู่

ระหว่างขันธ์และจิตที่อาศัยกันอยู่

จนกว่าขันธ์อันเป็นสมมติ

และจิตอันวิสุทธิและวิมุตติ

จะเลิกลาจากกัน..."

ซึ่ง"ขันธ์" และ "จิต" ของหลวงปู่

ก็ใกล้จะเลิกลาจากกันไปจริง ๆ ...!

วันโกน  ขึ้น  ๗  ค่ำ  เดือน  ๔  ปีกุน