ข้อมูลเรื่องจาก...หนังสือทิพย์  เล่ม ๔๗

.

.

เมื่อวันที่  ๑๓  มิถุนายน  ๒๕๑๗

ก่อนเข้าพรรษา

คณะศิษยานุศิษย์ได้ไปกราบถวายความเคารพ

และถวายเครื่องสักการะเพื่อขอคารวะต่อท่าน

ท่านก็ยังแข็งแรงดี

ลุกขึ้นนั่ง

และก็แสดงธรรมให้ฟังตามสมควร

นับว่าเป็นการฟังเทศน์ของท่านเป็นกัณฑ์สุดท้าย

กัณฑ์นี้ดูเหมือนท่านจะจงใจแสดงให้ฟังโดยเฉพาะ

เมื่อจบท่านบอกว่า

กัณฑ์เทศน์กัณฑ์นี้เป็นกัณฑ์สุดท้าย

และเป็นหัวใจกรรมฐานของนักบวช

ท่านได้กล่าวทำนองว่า

"วันนี้จงฟังเทศน์ให้ดี ๆ และจำเอาไว้

เพราะต่อไปจะหาฟังได้ยาก

ในโลกนี้ไม่มีใครจะแสดงธรรม

ได้เหมือนหลวงตาหรอก"

ท่านแสดงธรรมแต่ละครั้งนั้นนานมาก

ท่านได้สงเคราะห์ทั้งวัตถุธรรมและนามธรรม

ท่านได้ให้อะไรสารพัดอย่าง

บางครั้งท่านได้หยุดในระหว่างเทศน์

เมื่อเทศน์จบลงแล้วท่านบอกว่า

"ขันธ์  ๕  จะดับแล้ว

ธาตุลมวิบัติแล้ว"

จึงได้กราบเรียนถามท่านว่า

"หลวงตาไม่เหนื่อยหรือ ?"

ท่านบอกว่า

"ขันธ์  ๕  จะได้หยุดการแสดงธรรมเหมือนกัน

แต่ถ้าจิตไม่หยุดมันก็หยุดไม่ได้

การแสดงธรรมเป็นหน้าที่ของเรา

เกิดมาก็เพื่อทำประโยชน์ทั้งนั้น

ได้ทำความดีแล้ว

ก็ต้องทำความดีเพื่อความดีอีก

คนเกิดมา

รู้จัก  พุทโธ  ธัมโม  สังโฆ

จึงจะเป็นคน  ไม่ใช่สัตว์

เราต้องรู้จักพระธรรมให้ดีที่สุด

จึงจะเรียกได้ว่า

พระมหาเปรียญ  พระนักธรรม  พระกรรมฐาน"

.

.

.

วันนี้

วันอาทิตย์ที่  ๒๗  เมษายน   พ.ศ.๒๕๕๑

วันโกน   แรม  ๗  ค่ำ   เดือน  ๕  ปีชวด