ส่วนหนึ่งของคำสอนของครูบาอาจารย์

ที่ฉันบ้างเพื่อนบ้าง

จดบันทึกเอาไว้

นำมาแสดงวันนี้

เพื่อขอกุศลจากคำสอนนี้

และบารมีของครูบาอาจารย์

เตือนรำลึกตัวฉันเอง

ในวันเกิดทางจันทรคติ

แรม ๘ ค่ำ  เดือน ๗

***

หลวงพ่อไม่อยากเห็นลูกศิษย์นั่งคุกเข่าขอทาน

เพราะว่ามันเจ็บ

เคยเห็นไหม ?

ที่เขานั่งคุกเข่าขอทานน่ะ

***

โบราณว่า

ตกทุกข์ได้ยากเจ็ดทีมั่งมีเจ็ดหน

ยากเจ็ดทีมีเจ็ดหน

ตกยากเจ็ดครั้งอดทนเจ็ดครั้ง

ตกยากเจ็ดทีมั่งมีเจ็ดหน

สู้ไม่ถอยสู้ให้ตลอด

เอาภาษิตนี่มาแก้ปัญหาทุกสิ่งในตัวเรา

พยายามคิดหาว่า

อะไรเป็นสิ่งที่ดีมีประโยชน์

ก็ทำสิ่งนั้น ๆ ให้ดียิ่ง ๆ ขึ้นไป

***

พระพุทธเจ้าทรงสอนให้ใช้ปัญญา

ถ้าเรายังเชื่ออิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์

ก็แปลว่าเรายังต้องอาศัยสิ่งอื่นคนอื่นอยู่

ทำอย่างไรที่เราจะใช้ปัญญาเข้าใจสิ่งต่าง ๆ ได้ ?

ทุกอย่างในโลกนี้

ล้วนเป็นธรรมชาติที่พระพุทธเจ้าพิสูจน์แล้ว

ทำอย่างไรที่ปัญญาของเราจะเข้าถึง ?

ใช้สมาธิให้เกิดปัญญา

ปัญญามีไว้แก้ไขตัว

***

อะไรก็ไม่ดีเท่าการปฏิบัติธรรม

ปฏิบัติธรรมคลุมได้หลายอย่าง

พยายามปฏิบัติกรรมฐานให้ดียิ่ง ๆ ขึ้น

ต่อไปจะได้ใกล้พระพุทธเจ้า

จะเกิดปัญญาเอง

ไม่ต้องถามหลวงพ่อแล้ว

รู้เรื่องต่าง ๆ ที่เราอยากรู้ได้เอง

กรรมฐานเป็นสิ่งที่ให้คุณ

ปัญญานี้มีคุณค่าหาซื้อไม่ได้

***

ได้สุดยอดจริง ๆ สองอย่างก็พอแล้ว

คือรู้อะไรดี  รู้อะไรชั่ว

ของบางอย่างให้คุณอนันต์ก็ให้โทษมหันต์

บุญกุศลสำคัญที่สุด

คืองดสิ่งที่ควรงด  ทำสิ่งที่ควรทำ

***

อะไรเป็นสิ่งที่ดี  ความดี

หลวงพ่อกระโจนใส่เลย

ขอให้เรายึดมั่นในการทำความดี

ใครจะพูดอะไรไปทางไหนก็ไม่หันเห

ทำความดีให้ยิ่ง ๆ ขึ้นไป

***

ชอบก็ยินดีอดกลั้นอดทน

ไม่ชอบก็ยินดีอดกลั้นอดทน

ไม่ต้องทำในสิ่งที่ชอบก็ยินดีอดกลั้นอดทน

ต้องทำในสิ่งที่ไม่ชอบก็ยินดีอดกลั้นอดทน

สามัคคี  ตะโป  สุขโข

ร่วมกันทำเป็นตบะอย่างยิ่ง

คือมีความอดทนที่จะทำหรือจะไม่ทำ

จะทำให้อยู่ร่วมกันในสังคมได้อย่างเป็นสุข

***

เป็นธรรมดาของโลก

สรุปว่าเป็นธรรมดาก็ยุติ

ความดีก็มี

ความริษยาก็มี

กลั่นแกล้งก็มี

มีกระทบกระทั่งกันเป็นธรรมดา

***

พระพุทธเจ้ายังมีพระเทวทัตเลย

นับประสาอะไรกับคนธรรมดาสามัญ

สิ่งที่ประทุษร้ายต่อเรา

ถ้าเราไม่โกรธตอบก็ดีทั้งเราและเขา

ทำจิตใจให้เข้มแข็งมีประโยชน์

พระพุทธเจ้าก็แสวงหาประโยชน์สุขแก่คน

มิฉะนั้นก็จะมีแต่คนประทุษร้าย

พระพุทธเจ้ามีแต่ความอดทนอดกลั้น

ความอดทนอดกลั้นทำให้มีความเจริญ 

แก้ไขตนเอง

***

น้ำท่วมได้ประโยชน์อะไรบ้าง ?

แล้วคนอื่นได้ประโยชน์อะไรบ้าง ?

โทษ...ไม่ต้องไปคิด

ที่วัดคิดได้แล้ว

น้ำท่วมทำให้ต้นไม้งาม

ต้นที่ตายก็ไม่มาแย่งอาหาร

ต้นที่ตายเปรียบเหมือนคนใจเสาะ

ต้นขนุนที่วัดต้นหนึ่งยอมตาย

อีกต้นที่ไม่ตายก็ถีบตัวสูงขึ้นรับอากาศ

ต้นที่ต่ำกว่าก็ตาย  เหี่ยว

ต้นไม้ที่ไม่ตายพอน้ำลดยิ่งงามใหญ่

เพราะได้น้ำ-ปุ๋ยเยอะ

***

พระพุทธเจ้าให้พิจารณาต้นเหตุ

จับต้นเหตุให้ได้

ปลายเหตุจะดับเอง

เหมือนราชสีห์

พอได้ยินเสียงลูกศรที่นายพรานยิง

ก็หาคนยิงธนูเลย

พยายามมองว่า

อะไร ?

อยู่ทิศไหน ?

แล้วคว้าไว้ได้  จับลูกศรไว้ได้

***

พระพุทธเจ้าสอนเสมอ

ให้รู้จักประมาณในการบริโภคอาหาร

พิจารณาว่าเท่าไรจึงจะพอประมาณ

เมื่อมีมากก็กินแต่น้อย ๆ

กินเพียงเพื่อเลี้ยงกายสังขาร

ไม่กินเพื่อความอ้วนพี

ฉันเพียงครึ่งอิ่ม

ความโลภแก้ยาก

เท่าไรก็ไม่พอ

ผู้ที่รู้เท่าทันก็ตัดความโลภไปได้

ความอยากได้

มันอยากได้กันทุกผู้ทุกนาม

ผู้ที่จะตัดได้คือผู้ที่มักน้อยสันโดษ

***

ไม่จำเป็นต้องเปลี่ยนชื่อ-นามสกุล

ที่ว่าเปลี่ยนแล้วจะดีก็ไม่จริง

จะดีหรือไม่ดี

อยู่ที่การกระทำของเรา

ชื่อเป็นเพียงให้รู้ว่า

คนนี้เรียกชื่ออย่างนี้เท่านั้น

ใครทำบาปเองย่อมเศร้าหมองเอง

ไม่ทำบาปเองย่อมหมดจดเอง

***

แม้นใครรักรักมั่งชังชังตอบ

ให้รอบรอบคิดอ่านนะหลานหนา

ถ้ายังคิดอย่างนี้

ยังเป็นโลกียะอยู่

โลกุตตระคือไม่มีเยื่อใย

ไม่มีเยื่อใยกับความรู้สึกที่มากระทบ

ถ้ายังทำไม่ได้ก็ยังเป็นโลกียะอยู่

ก็ทำไป

ถ้าหันเหมาได้

ก็เป็นโลกุตตระ.

.

.

.