นิทานเรื่องหนอนสีเขียวกับดอกบัวสีขาว

หนอนลืมตาขึ้นมา
เห็นตัวเองเป็นสีเขียวใสเหมือนใบไม้อ่อน
ตัวกระจิ๊ดริด
กลิ้งไปกลิ้งมาอยู่ในเกสรดอกบัว
กลิ่นหอมกรุ่นของเกสรดอกบัวอบอวลอยู่ที่ตัวหนอน

หนอนไม่มีเพื่อนเลย
แต่หนอนก็มีความสุขทุกวัน
ในอ้อมกอดของดอกบัวสีขาวที่มีกลีบดอกเพียงห้ากลีบ

หนอนจะไต่เล่นขึ้นไปตามกลีบดอกบัว
กระดื๊บ กระดื๊บ  กระดื๊บ
จนถึงปลายกลีบ
แล้วปล่อยตัวไถลลื่นตกลงมา
บนเกสรดอกบัวอันอ่อนนุ่ม
ละอองเกสรดอกบัวฟุ้งขึ้นมากลบตัวหนอน
ทำให้หนอนจักจี้ไปทั้งตัว
จนต้องหัวเราะ คริ คริ คริ คริ อย่างมีความสุข

มิใช่แค่นั้น
กลีบดอกบัวแต่ละกลีบ
อบรมสั่งสอนหนอนว่า...

กลีบที่หนึ่ง
หนอนอย่าฆ่าสัตว์นะ
แม้แค่คิดจะทำให้เขาได้รับทุกข์
ไม่ว่าทุกข์กายหรือทุกข์ใจ
ก็ไม่ควร

หนอนยิ้มสวย
บอกกลีบดอกบัวกลีบที่หนึ่งว่า
หนอนตัวกระจี๊ดเดียวเอง
คงจะไปทำอันตรายใครไม่ได้

มีแต่สิ่งอื่นซิ
ที่จ้องจะทำลายหนอน

ดอกบัวให้ที่พักอันอบอุ่นและปลอดภัยแก่หนอน
หนอนขอบคุณมากนะคะ

ดอกบัวกลีบที่สองสอนหนอนว่า
อย่าลักทรัพย์แม้ฉกฉวยมาโดยมิได้รับอนุญาต

หนอนยิ้มอีกแหละเพราะหนอนอยู่ตัวเดียว
ไม่มีโอกาสจะฉกฉวยของของใครแน่นอน

มีเพียงอย่างเดียว
ที่หนอนฉกฉวยได้
คือเกสรดอกบัว
ซึ่งดอกบัวก็อนุญาตหนอนไว้แล้ว

ดอกบัวกลีบที่สามสอนหนอนว่า
อย่าประพฤติผิดในกาม
คือการผิดลูกเมีย(ผัว)คนอื่น

ข้อนี้หนอนยิ้มยากแฮะ
หนอนไม่รู้หรอกว่าจะเกิดอะไรขึ้นข้างหน้า
ในชีวิตหนอน

แต่หนอนสัญญากับดอกบัวกลีบที่สามนะ
ว่าหนอนจะรำลึกข้อนี้เป็นสำคัญ

คริ คริ
ก็หนอนเป็นหนอนน้อยที่สวย
สวยมาก ๆ ด้วย
ดอกบัวชมหนอนเช่นนี้ทุกวัน

ดอกบัวกลีบที่สี่สอนหนอนว่า
ห้ามพูดปด

ข้อนี้ ชิว ชิว สำหรับหนอน
เพราะหนอนคุยกับดอกบัวเท่านั้นเอง
ไม่มีใครมาคุยกับหนอนเลย

ดังนั้น
หนอนไม่โกหกดอกบัวแน่นอน

ดอกบัวกลีบที่ห้าสอนหนอนว่า
ห้ามดื่มสุราเมรัยสิ่งเสพติด

หนอนยิ้มกว้าง
เพราะหนอนเสพติดแค่เกสรดอกบัวเอง

หนอนเจริญเติบโตขึ้นเรื่อย ๆ
ตัวหนอนเปลี่ยนเป็นสีเขียวเข้ม
อวบอ้วนขึ้น

หนอนเป็นสาวแย๊วววววววววววววววววววววว
ดอกบัวบอกหนอนอย่างนั้น

ดอกบัวกลีบที่สามสอนย้ำหนอนมากขึ้น
การผิดคู่คนอื่น
จะทำให้หลายคนที่เกี่ยวข้องมีทุกข์
หนอนจำให้ขึ้นใจนะ
เป็นบาปหนักทีเดียว
ชาติหน้า
หนอนอาจจะเกิดเป็นกะเทยก็ได้

หนอนจดจำจนขึ้นใจ
หนอนไม่อยากให้คนอื่นทุกข์
หนอนคิดว่า
ถ้าหนอนต้องร้องไห้ต้องทุกข์ใจ
เพราะรักไม่สมหวัง
เนื่องเพราะต้องรักษาคำสอนของดอกบัวกลีบที่สาม
หนอนยอมทุกข์ตัวเดียวดีกว่า
หนอนไม่ปรารถนาจะทำบาป

ชาตินี้หนอนเกิดเป็นหนอน
ก็แย่อยู่แล้ว
ถ้าหนอนทำบาปให้หนักขึ้นมาอีก
หนอนจะไปเกิดไม่ดีแน่นอน

ดอกบัวบอกหนอนว่า
อาจเป็นสัตว์ดิรัจฉานชนิดอื่น(นอกจากหนอน)
อาจเป็นเปรตอสุรกาย
อาจตกนรก
หนอนกลัววววววววววววววววววววววววววววววววววนะ

ดอกบัวบอกหนอนว่า
ต่อไปหนอนจะเป็นดักแด้
จำศีลอยู่ในรังหุ้มตัวหนอน
ระยะหนึ่ง

จากนั้น
หนอนจะกลายเป็นผีเสื้อแสนสวย
บินได้
บินดูความสวยงามของโลกภายนอกดอกบัว

แต่ดอกบัวเตือนว่า
เวลานั้นหนอนต้องระวังนะ
ความสวยของหนอน
จะนำอันตรายมาสู่ตน

หากหนอนพบผีเสื้อหนุ่มรูปงาม
ก็ให้ดูให้ดีว่า
เขามีผีเสื้อสาวตัวอื่นอยู่ก่อนหรือไม่
หากเป็นเช่นนั้น
แม้หนอนเผลอใจรักเขาเข้าไปมากแล้ว
หนอนก็อย่าลืมคำสอนนะ
ว่ามันบาป
มันเป็นทางสู่อบายทุคติ

และแล้ว
วันที่หนอนได้เป็นผีเสื้อแสนสวยก็มาถึง
หนอนดีใจที่จะได้เห็นโลกกว้าง
แต่
หนอนก็เสียใจที่จะต้องเอ่ยคำอำลาดอกบัว

มันเป็นเวลาแห่งชีวิต
ที่จะต้องเป็นไป
ผีเสื้อเอ่ยคำอำลาดอกบัวด้วยน้ำตา

และสัญญากับดอกบัวว่า
วันข้างหน้าที่จะมาถึง
จะเป็นเช่นไร
ผีเสื้อก็จะมั่นคง
ในสิ่งที่ดอกบัวทั้งห้ากลีบ
อบรมสั่งสอนหนอนไว้ค่ะ

ผีเสื้อโบยบินไปบนท้องฟ้าที่ปลอดโปร่ง
เห็นรุ้งสีสวย
ทอดสายผ่านขอบฟ้าด้านหนึ่ง
ไปยังขอบฟ้าอีกด้านหนึ่ง
สะพานรุ้ง

แม้ผีเสื้อ
ปรารถนาจะบินไต่ระดับขึ้นไปให้ถึงสะพานรุ้งสีสวยนั้น
ก็เกินกำลังบินของผีเสื้อ
จึงได้แต่เกาะดอกไม้มองสายรุ้งอย่างเพลิดเพลิน
ในทุกครั้งที่รุ้งปรากฏตัว
ม่วง คราม น้ำเงิน เขียว เหลือง แสด แดง
สีอ่อน ๆ สวยงามทั้งเจ็ดสี
กลมกลืนกันอย่างสวยงามบนท้องฟ้า
ท้องฟ้าที่ฉ่ำด้วยละอองน้ำหลังจากการซะล้างจากฝนจนสะอาดสดใส

วันหนึ่ง
ขณะที่ผีเสื้อบินโฉบไปมาอยู่ในสวนดอกไม้
ผีเสื้อหนุ่มตัวหนึ่งทำท่าโฉบมาใกล้ ๆ ผีเสื้อ

ผีเสื้อชำเลืองมองด้วยหางตา
เพราะดอกบัวสอนผีเสื้อไว้ว่า
โดยมารยาทแล้ว
แม้เราจะสนใจผีเสื้อหนุ่มตัวใดมากมายก็ตาม
ห้ามมองจ้องเต็มตา
ให้เหลือบตานิด ๆ
ชายหางตาแอบมองพอให้เห็นคร่าว ๆ ก่อน

ผีเสื้อหนุ่มตัวนี้รูปงาม
ปีกสวยเป็นสีรุ้ง
เหมือนสะพานรุ้งที่ผีเสื้อชอบมอง

ผีเสื้อหนุ่มบินตามผีเสื้อ
ชวนผีเสื้อคุย

เขาบอกผีเสื้อว่า...
เธอเห็นดอกไม้นี้ไหม ?
จ้ะ-ผีเสื้อตอบ
ดอกนี้กำลังตูม
จ้ะ-ผีเสื้อตอบ
ดอกนี้กำลังบาน
จ้ะ-ผีเสื้อตอบ
ดอกนี้กำลังโรย
จ้ะ-ผีเสื้อตอบ
ดอกนี้โรยหมดแล้ว
จ้ะ-ผีเสื้อตอบ

เธอได้คำตอบจากดอกไม้ไหมจ้ะ ?-ผีเสื้อหนุ่มถาม

ผีเสื้อครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
แล้วตอบผีเสื้อหนุ่มไปว่า

ผีเสื้อเกิดมาเป็นหนอนตัวกระจิ๊ดริ๊ด
ผีเสื้อเป็นตัวแก้ว
ผีเสื้อเป็นดักแด้
ผีเสื้อเป็นผีเสื้อสาวแสนสวย
แต่วันต่อ ๆ ไป....
ผีเสื้อก็คงจะหายไปจากโลกนี้
เหมือนดอกไม้ที่เหี่ยวแห้งร่วงโรยไป

จ้ะ-เป็นคำตอบของผีเสื้อหนุ่มก่อนที่จะบินจากไป

ผีเสื้อบินไปคิดไป
ทันใดนั้น...
ผีเสื้อมองเห็นพระพุทธรูปทรงเครื่องสีทองสวยงามมาก
ผีเสื้อจึงบินเข้าไปในโบสถ์
เกาะอยุ่ที่พระหัตถ์ของพระพุทธรูป

ผีเสื้อยกปีกขึ้นกราบพระพุทธรูป
พร้อมทั้งเพ่งมองพระพักตร์ที่เปี่ยมไปด้วยเมตตาต่อสรรพสัตว์
ความนิ่งสงบ
ทำให้ผีเสื้อมองเห็นว่า
ไม่ว่าผีเสื้อจะบินท่องไปทั่วโลก
หรือบินได้สูงขนาดบินไต่ไปตามสะพานรุ้งได้
ใจของผีเสื้อ
ก็คงจะไม่สงบเท่าในขณะนี้

ผีเสื้อ !
เสียงร้องทักจากดอกบัวสีขาว
ที่วางพาดอยู่บนพระหัตถ์ของพระพุทธรูปดังขึ้น
ผีเสื้อจำเสียงของดอกบัวได้

ดอกบัวจ๋า
ผีเสื้อจำดอกบัวได้
ผีเสื้อดีใจที่ได้พบดอกบัวตรงนี้
ดอกบัวก็ดีใจจ้ะ-เป็นคำตอบของดอกบัว

ดอกบัวกำลังจะจากไปหรือ ?-ผีเสื้อถาม
จ้ะ  ดอกบัวกำลังจะจากไป
แต่ดอกบัวก็ดีใจ
ที่ได้อยู่ในอุ้งพระหัตถ์ของพระพุทธรูป
ในเวลาแห่งการจากลาเช่นนี้

ชีวิตก็แค่นี้นะผีเสื้อ
เกิดขึ้น   ตั้งอยู่   ดับไป
ดอกบัวผ่านสถานะทั้งหมดมาแล้ว
ระหว่างนี้กำลังอยู่ตรงช่วงเวลาของการดับไป
ดอกบัวกำลังทำจิตให้เป็นสมาธิ
เพื่อการจากไปที่สมบูรณ์จ้ะ

ผีเสื้อครุ่นคิดถึง...
เรื่องที่ผีเสื้อหนุ่มคุยให้ฟัง
เรื่องของดอกบัว
ตลอดถึงเรื่องวงจรชีวิตของผีเสื้อเอง

อีกไม่กี่วัน...
ผีเสื้อก็คงจะถึงช่วงเวลาของการจากลา
เช่นเดียวกับดอกไม้อื่น ๆ และดอกบัว

ผีเสื้อจะใฝ่หาอะไรอีก ?
ความสุขที่แท้จริงของชีวิตอยู่ตรงไหน ?

ดอกบัวจ๋า
ผีเสื้อขอถามหน่อยนะ
ผีเสื้อยังหาความหมายของชีวิตไม่ได้
ดอกบัวสอนผีเสื้อหน่อยได้ไหมจ้ะ ?

ดอกบัวตอบว่า...
ได้ซิผีเสื้อน้อยแสนสวย
ดอกบัวยังมีกำลังพอที่จะคุยได้

ชีวิตที่เกิดมาทุกชีวิต
มุ่งเพียงเพื่อเสาะแสวงหาในเรื่องของ
กิน   กาม   เกียรติ
ทะยานอยากในสามเรื่องนี้ไม่รู้จักจบจักสิ้น

แต่ก็มีชีวิตอีกกลุ่มหนึ่งนะ
กลุ่มเล็กนี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดเดียวนะผีเสื้อ
ที่กำลังเสาะแสวงหาสัจจะของชีวิต
ทุกข์  เหตุแห่งทุกข์  ความดับทุกข์  หนทางดับทุกข์

ชีวิตที่กำลังเสาะแสวงหาสัจจะทั้งสี่นี้
เป็นชีวิตที่อุดม
เขาเหล่านั้น
กำลังเตรียมตัวของตัวเอง
เพื่อการไม่เกิดอีก

ไม่ต้องมี  เกิดขึ้น  ตั้งอยู่  ดับไป  อีก
มีเพียงบรมสุขอันเป็นอมตะ
ที่เรียกว่า...นิพพาน

แล้วดอกบัวค้นพบสัจจะธรรมทั้งสี่นี้แล้วหรือยังจ้ะ ?
สอนผีเสื้อด้วยนะ
ผีเสื้อน้อยขอร้องดอกบัว

ดอกบัวตอบว่า...
ยังหรอกผีเสื้อ
ดอกบัวคงจะสอนอะไรผีเสื้อไม่ได้
ดอกบัวยังต้องเดินทางอีกยาวววววววววววววววววววนานนนนนนนนนนนนนัก

ถ้าผีเสื้อสนใจ
ทุกวันตอนเย็น ๆ
จะมีพระมาสวดมนต์ในโบสถ์นี้
ผีเสื้อจงตั้งใจฟังด้วยใจที่สงบนิ่ง
เพ่งอยู่แต่เสียงสวดมนต์ของพระ
ทำความเข้าใจตามไปเรื่อย ๆ
วันหนึ่ง
ผีเสื้ออาจจะพอมองเห็นความหมายของชีวิตของผีเสื้อก็ได้นะ

ผีเสื้อบอกดอกบัวว่า...
ดอกบัวจ๋า
ผีเสื้อจะทำตามที่ดอกบัวบอก
ผีเสื้อจะเข้ามาเกาะที่พระหัตถ์ของพระพุทธรูป
อยู่ใกล้ ๆ ดอกบัว
ฟังเสียงพระสวดมนต์ไปพร้อม ๆ กับดอกบัว
ทุกวันเลยจ้ะ

ดีจ้ะผีเสื้อ
ชีวิตจะได้ไม่สูญเปล่า
เพียงแค่
เกิดขึ้น  ตั้งอยู่  ดับไป
โดยปราศจากการเรียนรู้
เพื่อถ่ายถอนตนให้หลุดพ้นออกมาจากทุกข์
ทุกข์ที่กลืนกินชีวิตทุกชีวิต
อย่างโหดร้ายทารุณ

ในวันที่แจ่มใส
ภาพ ๆ หนึ่งปรากฏที่หน้าปกนิตยสาร
วางอยู่ตามแผงหนังสือทั่วประเทศ

ภาพดอกบัวดอกงามสีขาวกระจ่าง
วางพาดอยู่อย่างเหมาะเจาะบนพระหัตถ์ของพระพุทธรูป
มีผีเสื้อตัวน้อยสีและลวดลายปีกสวยงาม
เกาะอยู่ตรงปลายดอกของดอกบัว

เป็นภาพที่ได้รับรางวัลชนะเลิศประจำปี

พระพุทธรูป
ดอกบัว
ผีเสื้อน้อยแสนสวย
คงอยู่ในภาพนั้น

แต่บัดนี้
ดอกบัวและผีเสื้อน้อยแสนสวย
จากลาไปแล้วตามกาลเวลา
ทั้งสอง
คงจะกำลังเสาะแสวงหาความแจ่มแจ้งในสัจจะทั้งสี่
ทุกข์  เหตุแห่งทุกข์  ความดับทุกข์  หนทางแห่งความดับทุกข์

ขอให้เจตจำนงของดอกบัวและผีเสื้อ
ประสบความสำเร็จ
สมบูรณ์
ในกาลเวลาอันควร
เบื้องหน้าโน้นเทอญ
สาธุ  สาธุ  สาธุ
อนุโมทามิ.

.

.

.

. 

วันนี้

 วันอังคารที่  ๑  กรกฎาคม   พ.ศ.๒๕๕๑

วันโกน   แรม  ๑๓  ค่ำ   เดือน  ๗  ปีชวด