• ยิ้ม ( srena )
• กระบี่ "เมืองน่าอยู่ ผู้คนน่ารัก" เที่ยวทะเลแหวก ( hotelsthailand )
• 10 สุดยอดโปรแกรม iPhone ( Kitz_SoftengLPRU )
• The Dream ( Blacktiger )
• โมบาย แอนด์ ไวร์เลส กรุ๊ป เปิดตัว Zinc II ( Kitz_SoftengLPRU )
• รายการAm In Thai >>Cast 13 หนีฝนอีกแล้วคร๊าบ ( aumpradya )
• รวมรูปภาพ พระเอกหนุ่ม อู๋จุน จากไต้หวัน ( kimiko )
• &..รวบรวมผลงานของท่านพุทธทาส..& ( รวงข้าวล้อลม )
• รวบรวมรูปภาพ ของพระเอกหนุ่ม อู๋จุน จากไต้หวัน ( kimiko )
• รายการDuocoreตอนที่80 We need Sofa! ( aumpradya )

more

อักษราภรณ์

ชีวิตกับธรรมะ
Permalink : http://www.oknation.net/blog/Aug-saraporn

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 230 , 21:12:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

วันที่ ๒ สิงหาคม  พ.ศ.๒๕๔๓วันนี้มองดูหน้าแม่แล้วเห็นสีหน้าดำคล้ำคล้ายคนตายฉันอธิษฐานจิตทันที...ขอชีวิตแม่ไว้อีกระยะหนึ่งยังยินดีที่จะดูแลแม่อยู่วันที่ ๓๐ กันยายน  พ.ศ.๒๕๔๓ฉันไปโรงพยาบาลที่กรุงเทพฯเพื่อเอายาให้แม่และไปรับหนังสือประวัติครูบาอาจารย์ที่เรียบเรียงและจัดพิมพ์เพื่อถวายครูบาอาจารย์จากสำนักพิมพ์ในกรุงเทพฯกลับถึงบ้านต่างจังหวัดประมาณบ่ายสามโมงเย็นทราบจากข้อความที่น้องชายเขียนบอกไว้ที่บ้านว่า......

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 159 , 22:35:24 น.  
พิมพ์หน้านี้

พอดีกับในช่วงปี พ.ศ.๒๕๔๒มีข่าวให้ข้าราชการออกจากราชการก่อนกำหนดเกษียณได้ฉันเริ่มก้ำกึ่งว่า...ควรจะลาออกเพื่อดูแลแม่ดีไหม ?เพราะเมื่อทุกคนไปทำงานแม่จะอยู่บ้านคนเดียวหากฉันจ้างคนมาดูแลแม่ก็ทำได้แต่จะไว้วางใจได้แค่ไหน ?ประมาณเดือนกรกฎาคมใกล้จะหมดเวลารับสมัครลาออกก่อนเกษียณอายุราชการความดันโลหิตของแม่ขึ้นถึงสองร้อยกว่าขึ้น ๆ ลง ๆ แกว่งอยู่เป็นอาทิตย์ประกอบกับสุขภาพที่ทรุดลงอีกแขนขาอ่อนแรงลงเรื่อย ๆการหกล....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 156 , 18:33:27 น.  
พิมพ์หน้านี้

ในปี พ.ศ.๒๕๓๗ - พ.ศ.๒๕๔๐ (อายุ ๗๕ - ๗๘ ปี)แม่ยังพอเดินได้แต่แขนขาเริ่มอ่อนแรงลงมีอาการปวดเข่าฉันจึงทำราวเกาะเพื่อช่วยการทรงตัวของแม่ราวเกาะนี้ทำทั่วบ้านในบริเวณที่แม่มีความจำเป็นต้องใช้แต่แม่ก็มักจะลืมเกาะบ้างเป็นครั้งคราวทำให้มีการหกล้มบ้างแต่ก็ไม่หนักหนาอะไรนักเพราะมีราวช่วยเป็นหลักพอที่แม่จะคว้าไว้ได้ทันในบางครั้งประมาณปี พ.ศ.๒๕๔๐สุขภาพทรุดลงอีกต้องเริ่มใช้ไม้เท้าช่วยในการทรงตัวแต่แม่ก็พยายามดูแลต....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 162 , 21:01:57 น.  
พิมพ์หน้านี้

ในระหว่างเวลานี้ฉันปฏิบัติธรรมก้าวหน้าไปเรื่อย ๆมีจุดตั้งมั่นอยู่ที่...การเดินทางครั้งสุดท้ายของแม่เพื่อจะสามารถดูแลแม่ได้เต็มที่ในตอนนั้นเพราะฉันได้ครูบาอาจารย์ที่งามพร้อมนำทางในการปฏิบัติธรรมนำให้เรื่องที่รับรู้จากกรรมฐานนั้นล้วนเป็นเรื่องสำคัญอันเป็นแนวทางเพื่อเดินไปสู่ความหลุดพ้นและมีเรื่องที่เป็นเรื่องสำหรับแม่โดยเฉพาะส่งมาให้ฉันได้รับรู้คือเรื่องของธาตุอย่างละเอียดพอสมควรการรวมตัวของธาตุเพื่อก่....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 167 , 11:20:15 น.  
พิมพ์หน้านี้

พ่อถึงแก่กรรมวันที่ ๑๘ กุมภาพันธ์ ๒๕๓๓ฉันยกห้องนอนให้หลานสาวสองคนส่วนฉันย้ายลงมานอนหน้าเตียงแม่ตั้งแต่วันพ่อตาย...จนถึงวันเดินทางครั้งสุดท้ายของแม่ ๓ มกราคม ๒๕๕๐วันที่ ๑๓ เมษายน ๒๕๓๔แม่หน้ามืดหมดสติตกจากเก้าอี้ลงมาขณะนั้นแม่ไปพักอยู่กับพี่สาวที่กรุงเทพฯเขารีบพาแม่ส่งโรงพยาบาลแล้วส่งข่าวให้พวกเราที่อยู่ต่างจังหวัดทราบฉันตั้งจิตธิษฐานทันทีที่รู้ข่าว...ขอให้แม่ปลอดภัย"ฉันจะบวชชีพราหมณ์ให้แก่เจ้ากรร....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 188 , 14:20:06 น.  
พิมพ์หน้านี้

การได้เห็นสภาวะ...การเดินทางครั้งสุดท้ายในชีวิตของพ่อระหว่างความเป็นกับความตายและความตายเป็นทางที่พ่อเลือกเดินทางไปทำให้ฉันเริ่มมองเห็นอะไรบางอย่างราง ๆนั่นคือสภาวะที่อยู่ระหว่างความเป็นกับความตายตรงจุดนั้น...หากจิตนิ่งและมั่นคงไม่เพียงพอการเดินทางจะพลิกผันระหว่างสุคติกับทุคติทันทีทั้ง ๆ ที่สั่งสมคุณความดีและบุญมามากแต่ถ้าจิตสุดท้าย...เขารับสภาวะนั้นด้วยความทุรนทุรายด้วยความหลงยึดจุดเล็ก ๆ วิบเดียวนี....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 179 , 20:14:56 น.  
พิมพ์หน้านี้

นั่นคือการสำแดงพลังที่เหลืออยู่ของพ่อเป็นครั้งแรกหยอกล้อกับอาเพราะเหตุที่อาเย้าหลานชายว่าพ่อเป็นพ่อของเขาโดยที่มีเหตุให้ผ้าแพรเปิดให้เห็นหน้าพ่อเท่ากับตอนที่อามาเปิดให้หลานชายดูทั้ง ๆ ที่ทิศทางของลมมาจากปลายเท้าของพ่อแท้ ๆไม่มีทางพัดให้ผ้าแพรเปิดออกได้เด็ดขาดและเจาะจงต้องเป็นเวลาที่อารดน้ำต้องมือพ่อพอดีเป๊ะเพื่อให้อามองดูให้เห็นชัด ๆ อีกทีว่าเป็นพ่อนะ...ไม่ใช่ลุงเล็กอย่างที่อาพูดล้อหลานเล่น ๆพลังที่เ....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 148 , 14:10:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

พวกเราเข้าไปกราบเท้าพ่อฉันอยากได้ผมของพ่อเก็บไว้แต่พอจะดึงจากศีรษะพ่อก็กลัวพ่อเจ็บจด ๆ จ้อง ๆ อยู่หลายครั้งจนพี่เขยต้องไปขอกรรไกรจากพยาบาลมาตัดผมพ่อให้ฉันเอาผ้าเช็ดหน้าผืนที่ซับเหงื่อพ่อห่อผมของพ่อไว้จากนั้นก็ส่งข่าวให้น้องชายทราบและให้บอกแม่แค่ว่าพ่อป่วยหนักให้แม่มาช่วยดูแลพ่อเพื่อให้แม่ค่อย ๆ ทำใจไปทีละขั้นตอนเมื่อเดินทางมาถึงที่บ้านพี่สาวแล้วแม่กำลังใจดีมากบอกสงสัยตั้งแต่จะแวะไปดูพ่อที่โรงพยาบาลก่....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 172 , 09:38:13 น.  
พิมพ์หน้านี้

พ่อถอดสร้อยหลวงพ่อทวดที่คล้องคอส่งมาให้ฉันก่อนที่บุรุษพยาบาลจะเข็นเตียงออกจากห้องพักคนไข้เพื่อไปห้อง ICUระหว่างทางเราปรับหัวเตียงให้สูงขึ้นเอาหมอนซ้อนรองด้านหน้าของพ่อไว้เพราะพ่อกระสับกระส่ายเดี๋ยวนอนเดี๋ยวลุกซึ่งลำบากต่อการทรงตัวสภาพต่อมาจึงเป็นเงยบ้างฟุบบ้างลงกับหมอนตลอดเวลาเห็นสภาพของพ่อแล้วฉันไม่รู้จะทำอย่างไรดี ?สับสนไปหมดเพียงแต่คอยเอาผ้าเช็ดหน้าของพ่อซับเหงื่อให้พ่อไปตลอดทางปากก็พร่ำบอกพ่อเป็น....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

Posted by อักษราภรณ์ , ผู้อ่าน : 163 , 11:17:53 น.  
พิมพ์หน้านี้

ฉันเคยมีวันเช่นนั้น...พ่อเป็นโรคภูมิแพ้และเส้นเลือดหัวใจตีบวันที่ ๑๗ ก.พ.๓๓ อาการกำเริบแม่เรียกให้ฉันพาพ่อส่งโรงพยาบาลคืนนั้นที่โรงพยาบาลมีหลานชายมาช่วยดูแลอยู่ด้วยพ่อห่วงใยอยากให้ฉันได้พักผ่อนเฝ้าแต่บอกให้ฉันกลับบ้านจนฉันต้องไปแอบนั่งตรงที่พ่อมองไม่เห็นฉันรับรู้ว่า...พ่อนอนไม่หลับทั้งคืนและฉันก็นอนไม่หลับทั้งคืนเช่นกันรุ่งขึ้นเช้าดูอาการพ่อดีขึ้นพอสมควรเราปรึกษากันในครอบครัวจะพาพ่อไปรักษาที่โรงพยาบา....

เรื่องวันนี้ปิดแสดงความคิดเห็น

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 /14

<<	กรกฎาคม 2008					>>
อา	จ	อ	พ	พฤ	ศ	ส
		1	2	3	4	5
6	7	8	9	10	11	12
13	14	15	16	17	18	19
20	21	22	23	24	25	26
27	28	29	30	31