พิมพ์หน้านี้
|
วันนี้ 29 ตุลา วันเกิด... เหมือนคาดหวัง เหมือนรอคอย ไม่รู้เกิดอะไรกับชีวิตเหมือนกัน เหมือนแต่ละวันผ่านไปเร็ว ไม่ใช่ว่า สุขมาก จนไม่รับรู้ถึงการเปลี่ยนของเวลา อาจเป็นเพราะงานที่รุมเร้าและเร่งรัด สามอาทิตย์เต็มที่แทบจะหลับไม่เต็มตา จนมาถึงวันเกิดตัวเองแบบงง ๆ ยังดีที่ไม่ลืมว่าวันนี้วันเกิดตัวเอง เพียงแต่ลืม ลืมใส่บาตร ลืมเตรียมของขวัญสำหรับตัวเอง ลืมเตรียมของขวัญสำหรับพ่อแม่ ที่ตั้งใจคลอดลูกดื้อ ๆ คนนี้ออกมา ลืมเตรียมของขวัญสำหรับน้อง ๆ ที่ทนกับความเอาแต่ใจของพี่สาวคนนี้ ลืมเตรียมของขวัญสำหรับเพื่อน ๆ ที่ประคับประคองกันมาตลอด ลืมเตรียมของขวัญให้กับสังคม ที่เราอยู่อาศัย ... หลายคนก็คงลืมวันนี้ไปเหมือนกัน เคยแอบน้อยใจอยู่บ่อย ๆ ทำไมใครต่อใครลืมวันเกิดเราไปนะ เฮ้อ แต่เอาเหอะ สำหรับปีนี้ เราเองยังลืมได้ นับประสาอะไรกับคนอื่น ที่ไม่ได้หายใจไปพร้อมกับเราล่ะ ... เอาล่ะ ยังมีเวลาเหลืออีก 45 นาที ก่อนจะถึงเวลาเกิดจริง ๆ (ห้าทุ่มห้าสิบห้า) (ท่าทางคงใกล้แก่เต็มทน ถึงได้มาบ่นน้อยอกน้อยใจอะไรไม่รู้ เฮ้อ แก่ขึ้นอีกปีแล้ว) ปล. แต่สำหรับบางคน เราเคยเฝ้ารอให้เค้าจำวันนี้ได้ และในปีนี้เค้ากลับจำได้ แต่อาจเป็นการจำได้ที่เราไม่ต้องการอีกแล้ว สุดท้าย มันจึงพามาด้วยน้ำตา... |