ความเดิมจาก Entry ที่แล้ว...

           ก่อนวันครบรอบ 1 ปีที่จะมาถึงนี้ ภิริสาจึงอยากมอบสิ่งที่ตนชอบสะสมให้กับเพื่อน ๆ บางคนที่เข้ามาร่วมตอบคำถามและร่วมสนุกใน Anniversary Entry นี้กันค่ะ...

ต้องขอโทษที่ไม่สามารถมอบให้ทุกท่านได้ก็บอกแล้วไงว่า“จนอ่ะ”  555       

งานนี้ไม่ร่วมตอบคำถามไม่ว่ากัน...แค่ฝากรอยยิ้มไว้ให้กันก็เพียงพอค่ะ 

คำถามเพื่อตอบแทนความรักความผูกพันในการมี “กันและกัน”...คือ 

          ตลอดหนึ่งปีที่ผ่านมา “คุณว่าฉันชอบ Entry ไหนเป็นที่สุดค่ะ” ลองอ่านรายละเอียด...แล้วลองเดา ๆ ตอบ ๆ กัน...ภิริสา...มีของกำนัลสำหรับทุกท่านที่ตอบถูกเลยนะ... 

ผ่านมาแล้ว 1 ปีเต็ม ๆ กับการมาประจำอยู่ในบางโอเคนี้...เป็นสิ่งที่ตนเองยินดีมาก ๆ เพราะเคยคาดฝันว่าจะขีด ๆ เขียน ๆ อะไรให้ใครได้อ่านยาวนานขนาดนี้มาก่อน

หลายคนคงกำลังอยากทราบ “คำเฉลย” กันอยู่ใช่มั้ยค่ะ...อีกนิดนะคะ 

ก่อนอื่นต้องขอบคุณเพื่อนบ้านทุกท่านที่ให้ความสนใจผลงานของ “ภิริสา” ในตลอด 1 ปีที่ผ่านมา อยากบอกว่าทุก Comment ได้รับกำลังใจเป็นอย่างมาก ๆ เพราะตัวเองไม่ใช่คนที่เขียนเก่งกาจอะไรมากมาย....แค่ชอบเขียนและอยากเขียนเท่านั้น...

...ขอบคุณสำหรับคำติและคำชมจากทุก ๆ บ้านจริง ๆ ค่ะ... 

          ก่อนที่จะเขียนเรื่อง “52 Entry ที่เรามีกันและกัน” ตัวเองก็ถามในใจว่า “อยากทำอะไรให้กับเพื่อน ๆ เพื่อเป็นการตอบแทนในมิตรภาพที่ทุกท่านมอบให้เรามามากมายขนาดนี้ดีนะ "จึงนึกในใจอีกเช่นกันว่า “ของขวัญที่เป็นรูปธรรมสิ” ทำให้นึกถึงสิ่งที่จะมอบให้เพื่อนบางท่านเป็นตัวแทน ‘มิตรภาพ’ ที่มีให้กันและกันมาตลอด

          แน่นอนค่ะ...Entry ที่หลายคนชอบและได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี อีกทั้งเป็น Entry ที่ทำให้หลายคนรู้จัก ‘ภิริสา’ คนนี้ คงไม่พ้นเรื่อง ‘สมบัติของพ่อ’ ซึ่งตนเองถอดวิญญาณและหัวใจเขียนไปด้วยความรักที่มีต่อท่านจริง ๆ ค่ะ แต่กลับไม่ใช่ที่ตนเองประทับใจที่สุดค่ะ...เพราะก่อนที่จะมี Blogger ภิริสา มาจนทุกวันนี้ ยังมีอีก Entry หนึ่งที่ทำให้ ‘ภิริสา’ เกิดแรงบันดาลใจในการถ่ายทอดเรื่องราว ๆ ในชีวิตให้เพือน ๆ ได้อ่านกัน แต่ก็รัก "เรื่อง...สมบัติของพ่อ" มาก ๆ นะคะเพราะตนเองไม่เคยบอกรัก ‘พ่อ’ ให้ใครต่อใครได้ฟังมาก่อนน่ะ  

            คุณเชื่อเรื่อง ‘ความหวังและกำลังใจ’ มั้ยค่ะ...

มีเพลง ๆ หนึ่งที่มักจะร้องเป็นกำลังใจให้เพื่อนฟังค่ะ...เนื้อร้องมีอยู่ว่า 

“กำลังใจ เป็นสิ่งสำคัญ กำลังใจ เป็นสิ่งสำคัญ มาเถิดมา มาให้กำลังใจกัน ทุก ๆ วัน ด้วยความรักและผูกพัน จากใจภายใน ฮูฮู้ ฮู้ฮู...” ไว้มีโอกาสจะร้องให้ฟังนะคะ 

เนื้อหาของ Entry ที่ตัวเองประทับใจแทบไม่มีอะไรในนั้นเลยก็ว่าได้...

แต่สิ่งที่ประทับใจ คือ Comment เล็ก ๆ ของเพื่อน ๆ ทีฝากไว้ให้ที่บ้านและ MSGที่ส่งมาให้กัน..ทั้งที่แต่ละท่านก็ไม่รู้หรอกว่าเราไปเจอะเจอเรื่องอะไรมามากมาย

แต่ช่วงเวลานั้นกลับมีกำลังใจฝากไว้ให้ แม้เราไม่เคยได้แวะไปทักทายกันเลยเพราะตนเองหายไปจากบางโอเค 20 กว่าวันเลยทีเดียว...

เพียงแค่อยากระบายสิ่งที่อะไรไว้เท่านั้น...แต่กลับมี ‘กำลังใจ’ จากที่ไหนไม่รู้ส่งมาให้มากมาย (มากมายเพราะไม่เคยมีใครมาเมนท์ที่บ้านเกิน 5 เมนท์ในวันเดียวน่ะค่ะ...555) มันน้อยมากในสายตาของใครบางคนใช่มั้ยล่ะ...แต่สำหรับ Blogger มือใหม่น่ะ...มันมากเลยนะ

และใน Entry ที่ตนชอบก็มีถึง...8 เมนท์ในวันเดียวเลยนะ...ยังมีคนเขาดูกว่า 100 คนเลยล่ะ...555 เป็นคุณจะประทับใจมั้ยล่ะค่ะ…มันจึงเป็นจุดเริ่มต้นที่ทำให้ตั้งใจเขียนเรื่องต่าง ๆ ในวันต่อ ๆ มาน่ะค่ะ

ทำให้  Entry ที่ตัวเองชอบที่สุดจึงเป็น “กลับมาพร้อมกับหัวใจช้ำ ๆ” น่ะ

            ต้องขอบคุณทุกท่านที่เข้ามาทายใจกันกว่า 30 ท่าน...ขอบคุณที่ชอบผลงานของ ‘ภิริสา’ โดยเฉพาะ ‘สมบัติของพ่อ’ ค่ะ...ที่มีคนทายกว่า 20 ท่าน...ในใจก็อยากเปลี่ยนใจเลือกเรื่องนี้เลยอ่ะ...เพราะอยากให้ทุกท่านได้รับของกำนัลจากเจ้าของบ้านจริง ๆ ค่ะ...

แต่ก็ต้องซื่อสัตย์กับตัวเองจริงมั้ยค่ะ... 

            งั้นขอแสดงความยินดีกับ คุณพี่ Supawan, พี่สงราษฎร์, คุณ Tatuk และพี่คนช่างเล่า...ที่เดาใจเจ้าของบ้านถูกนะคะ...แล้วจะติดต่อกลับไปนะคะ

          ขอบคุณสำหรับมิตรภาพที่มีให้กันเสมอ...แม้เราไม่เคยเจอหน้ากัน

          ด้วยรักและผูกพันเสมอ 

          ภิริสา

Canon FullMix -

ชอบเพลงนี้จังค่ะ...น่าจะเหมาะกับมิตรภาพของพวกเรานะคะ

ขอบคุณสำหรับเพลงบนอินเตอร์เนต www.imeem.com

ฝากอุดหนุนศิลปินด้วยนะคะ