หลายสัปดาห์ที่ผ่านมา…

ความรู้สึกสุขสงบในใจไม่ค่อยมีเท่าไหร่นัก

เพราะเป็นห่วงสถานการณ์ในประเทศไทยค่ะ

แม้จะมีผู้ใหญ่บางท่านมาเสนอให้บรรดาอดีตนายกมาหารือกัน

แต่ทุกอย่างก็ดูเหมือนมืดมนจริง ๆ …

มันจะดีจริงมั้ยนะ กลัวสถานการณ์ต่าง ๆ ยิ่งเลวร้ายลงอีก...

ไม่รู้จะสร้างกำแพงกันไปถึงไหน

ประเทศไทยจะบอบช้ำอีกนานเท่าไหร่

ใครจะยื่นมือมาช่วยได้…

นอกจากการตัดสินใจของผู้ใหญ่ในบ้านเมืองและคนไทยทุกคน

จะมีใครบ้างนะที่ “เสียสละเพื่อส่วนร่วม”

จะดีกว่ามั้ยถ้าจะลด “อัตตา” ของตนลงกันบ้าง

แม้ตนจะสนับสนุนและเลือกข้างชัดเจนก็ตาม...

แต่ในใจก็ยังหวั่น ๆ เพราะภาวะเศรษฐกิจและปากท้องก็บีบรัด

ไม่รู้จะมีใครบ้าดีเดือดทำอะไรไม่คิดบ้างมั้ย

…รื้อกำแพงในใจลงกันบ้าง...ไม่ดีกว่าเหรอค่ะ

กำแพงที่เต็มไปด้วยทิฐิมานะ

กำแพงที่ต้องการเอาชนะ...ตลอดเวลา

ฝ่ายรัฐบาลทำอะไรสักอย่างได้มั้ย...

...คุณคิดว่าคุณ คือ ปัญหา หรือ คำตอบ ล่ะ

ถ้าคิดว่าเป็นปัญหา...จงหยุดเอาชนะดีกว่า

แต่ถ้าเป็นคำตอบ...ให้ลองมองรอบ ๆ ข้างอีกสักครา

เพราะจะมองดูกี่ครั้งกี่ครา...คุณก็ คือ ปัญหา อยู่ดี

ไม่ใช่...ไม่ชอบ...นะน้าหมักขา

แต่หนูบอกตามตรง...คณะน้าหมัก ‘ขี้เหร่’ ที่สุดตั้งแต่มีรัฐบาลมาค่ะ

ทำอะไรก็ไม่ดีขึ้นหรอกค่ะ...รื้อกำแพงของน้าลงเหอะค่ะ...

เพื่อบ้านเมืองนะ...เพื่อบ้านเมือง

ฝ่ายที่รักของฉัน...บ้านเมืองนี้บาดเจ็บมาเยอะแล้วจริง ๆ

คุณทำอะไรก็อย่าแรงเกินไปนะ...เดี๋ยวสถานการณ์มันจะไปกันใหญ่

ใจเย็นเด้อค่ะ...รักนะ จุ๊บ จุ๊บ

ว้า...พูดไปพูดมา...เราเข้าข้างอีกฝ่ายหนึ่งเต็ม ๆ อ่ะ

ไม่เอาแล้วดีกว่า...จรลี...ไปทำภารกิจยิ่งใหญ่ก่อนล่ะ

นั่นคือ...การบ้าน...แล้วจะมาสำเริงสำราญตามบ้านเพื่อน ๆ นะคะ

(ฝากเพลงให้ฟังค่ะ...ฟังกี่ครั้งก็เพราะและมีความหมายค่ะ)

***

Wall In Your Heart - Shelby Lynne

ขอบคุณเพลงจากอินเตอร์เน็ตค่ะ