แด่หนุ่มสาวผู้ร้าวราน หลายคนอาจจะไม่รู้จัก แต่พอได้ฟังเนื้อหาสาระของเพลงแล้ว ช่างเข้ากับสภาวะบ้านเมืองตอนนี้ซะเสียนี่กระไร ไม่ยุ่งก็ไม่ได้ เฮ้อ............ 

ความเป็นจริงที่เผชิญหน้าอยู่ ออกจะดูอึมครึมและหนักแรง โตกันมาก็ไม่ทันจะแกร่ง ยังแจกแจงตัวเองไม่เสร็จเลย เป็นไปเองอย่างที่พอจะเป็น อย่างทีเห็นที่อ้างเอย ใจชินชากับดวงตาเฉยเมย กับชีวิตที่เปราะบาง ในเวลาที่ดวงใขหดหู่ จะได้ใครมาดูมาบอกทาง คนจน คนรวย ย่อมจะมีช่องห่าง ที่เคลือบคลางแคลงใจและด่างดำ ** คือทำนองล่องลอยในสายลม บอกความขมและต้อยต่ำ ความเป็นจริงกลิ้งอยู่บนถ้อยคำ ที่ตอบคือช้ำและตีบตัน มีปัญญาหาอะไรมาใหม่ใหม่ มาแต่งเติมดวงใจให้ใฝ่ฝัน ทางยังไกลก็ต้องทนบากบั่น ถ้าสั่นกลัว มีเกรง ไม่เก่งจริง ความรวนเร แห่งทะเลสังคม ง่ายจะล้มจะจมดิ่ง ความเป็นคน อยู่บนการช่วงชิง เบื่อจะทิ้งก็อดตาย..... (ซ้ำ **)

จรัล มโนเพ็ชร  แม้จะเสียชีวิตไปแล้ว แต่บทเพลงของเขานับร้อยเพลงนั้นยังคงเป็นอมตะ ผู้คนยังคงฟังเพลงของเขาอยู่ไม่เสื่อมคลาย           จรัล มโนเพ็ชร เกิดที่จังหวัดเชียงใหม่ ในย่านที่เรียกว่าประตูเชียงใหม่ พ่อของเขาเป็นข้าราชการอยู่ที่แขวงการทางจังหวัดเชียงใหม่ ชื่อ สิงห์แก้ว มโนเพ็ชร ส่วนแม่ชื่อ เจ้าต่อมคำ มโนเพ็ชร สืบเชื้อสายมาจากราชตระกูล ณ เชียงใหม่           จรัลเกิดเมื่อวันที่ 1 มกราคม พ.ศ. 2494 เป็นลูกคนที่สอง มีพี่น้องชายหญิงรวมทั้งหมด 7 คน ครอบครัวเป็นชนชั้นกลาง มีชีวิตเรียบง่ายสมถะตามแบบวิถีชีวิตชาวเหนือทั่วไป ใฝ่ใจใน พุทธศาสนา (ข้อมูลจาก : จากวิกิพีเดีย สารานุกรมเสรี)

ฟังกันแล้ว ก็อย่าลืม เมนต์ เมนต์ กันบ้างน๊ะค๊ะ (อย่าฟังเพลิน... กันหล่ะ)