พิมพ์หน้านี้
|
ดอกไม้บานในสวนอักษรนึกสนุก เห็นในบ้านเนชั่น มีนักกลอน ทั้งขาจรขาประจำอยู่มากมาย มาเล่นกันมั้ย บรรเลงไปอย่างใจคิด เพื่อก่อเกิด "บทกวีแห่งเรา" (คนละบท คนละบท เราก็เป็นเพื่อนกัน) ความสามารถทางกวีข้าพเจ้าน้อยนัก แต่ ตามหลัก โอ น้อย ออก (หลักอะไรของมันฟะ) ขอเริ่มก่อนแล้วกัน ............................................
กลางผืนน้ำสีครามยามสิ้นแสง คนสิ้นแรงลอยคว้างหลงทางฝัน คืนคลื่นลมถาโถมโหมรุกรัน ไร้ตะวัน ไร้แสงจันทร์ ไร้แสงดาว ................................................................................. |
| บุษบาบัณ | ||
จะวสันต์ เหมันต์ หรือ คิมหันต์ บุษบาบัณ ยังบานเบ่งท้าแดดแสง แม้ถูกเด็ดดอกไปไม่สิ้นแรง ยังกำแหงเกิดใหม่เมื่อฝนริน |
||
|
View All |
||
| เขียนให้เธอ | ||
ด้วยความเคารพ และชื่นชมในตัวพี่จิก ประภาส ชลศรานนท์ |
||
|
View All |
||
| << | เมษายน 2008 | >> | ||||
| อา | จ | อ | พ | พฤ | ศ | ส |
| 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | ||
| 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 |
| 13 | 14 | 15 | 16 | 17 | 18 | 19 |
| 20 | 21 | 22 | 23 | 24 | 25 | 26 |
| 27 | 28 | 29 | 30 | |||