เมื่อไม่นานมานี้ ญาติ ๆ เดินทางมาจาก อำเภอบ้านนาสาร  สุราษฎร์ธานี

เลยเป็นโอกาสได้ตระเวน เที่ยวรอบเกาะไปด้วย

หลังจากที่ชีวิตมีแต่บ้านที่ทำงาน และที่ทำงานกับบ้าน
แล้วก็พบว่าเราก็มีญาติที่ตลิ่งงามเยอะมากและสมุยก็ยังมีมุมสงบๆ พวก

เราหา

ซื้อส้มตำ ไปนั่งกินริมทะเลตลิ่งงามหลังจากเบื่อ

ๆ ความวุ่นวายของหาดเฉวง ที่พลุกพล่านและรู้สึกด้วยว่ามันเริ่มไม่สวย

เหมือนในอดีตแล้ว

หลังจากจัดแจงซื้อของขบเคี้ยว ในร้านสะดวกซื้อ และแวะซื้อ

ไก่ย่าง  ส้มตำแล้ว เราก็ไปเดินหาทำเล บริเวณทะเลตลิ่งงาม

วันนั้นไม่มีเงาของนักท่องเที่ยว เนื่องจากละแวกนี้ไม่เป็นที่นิยมหรือ

อาจมีนักท่องเที่ยวชาวต่างชาติที่ไม่ชอบความพลุกพล่านอยู่บ้าง

แต่ก็ไม่มากนัก ไปถึงก็โทรศัพท์หา ยายอุไร หรือยายไร อดีตข้าราชการครู 

ที่เป็นญาติฝ่ายตา อยู่ที่ตลิ่งงาม

โดยยายไรยังเป็นญาติกับมโนราห์จงดี ซึ่งเป็นศิลปินพื้นบ้านเกาะสมุยด้วย
ยายไร พาเราไปหาที่นั่งสงบๆ แล้วก็คุยกันตามประสา จริงๆ แล้วยายไร

จะต้องไปงานศพที่วัดคีรีวงการาม แต่คุยกันเพลินจน

ลืมไปว่าต้องไปงานศพ

                  
 คุยกันไปจนเย็น ขณะที่น้องๆ หลาน ๆ พากันเพลิดเพลินกับการเล่นน้ำทะเล

                                  น้าสาวและยายไร

ยายไรเล่าว่าเมื่อก่อนที่นี่อุดมสมบูรณ์มากกว่านี้

เยอะ แต่ไม่นานมีโรงแรมผุดขึ้นใกล้ๆ กันทำให้สิ่งแวดล้อมเสียไป

สัตว์น้ำอย่างเช่นหอยเสียบ จากที่เคยเก็บหาได้ตัวโต ๆ

กลับมีแต่ตัวเล็ก ๆ หรือแทบไม่มีเลย อาหารการกินที่เคยเก็บได้เยอะจาก

ทะเลเมื่อก่อนกลับเก็บหาได้น้อยลงในปัจจุบัน

เพราะมีประชากรเพิ่มขึ้น ประชากรแฝงเยอะขึ้น สัตว์เล็กสัตว์น้อยก็แทบไม่เหลือ

เจ้าหอยเสียบ จะผัดหรือว่าดองน้ำปลาก็อร่อย แต่หากินได้ยากแล้วในสมุย

 แต่โดยส่วนตัวฉัตรเห็นว่าที่นี่ยังมีความสมบูรณ์กว่าแถบเฉวง ยังมีปลิงทะเลให้เห็น

 ได้เห็นคูคลองที่เป็นน้ำกร่อยไหลลงสู่ทะเล ไม่มีผู้คนพลุกพล่าน

ระบบนิเวศน์ที่มีน้ำกร่อย ไหลลงสู่ทะเล

มุมนี้ทำให้เรา

มองเห็นเกาะสี่ เกาะห้า ถ้าใครนั่งเรือเฟอร์รี่โดยเฉพาะของบริษัทราชาเฟอร์รี

 เหตุที่เรียกเกาะสี่เกาะห้าก็เพราะว่ามีเกาะเรียงรายอยู่ 5 เกาะที่นี่

หลายคนมักชอบถ่ายภาพเมื่อผ่าน เกาะสี่เกาะห้า

ฉัตร พยายามเดินลัดเลาะลองหาหอยเสียบ แล้วเดินไปหลังโขดหิน
น่ากลัวว่าที่ที่อาจเป็นมุมสงบได้ไม่นานเสียแล้ว เพราะยอดเขาริมทะเล

มีการปรับพื้นที่เพื่อรีสอร์ทหรือเพื่ออะไร..สักอย่าง
เฮ่ออออ....!!!

เรือประมง และเรือเฟอรร์รี่มองเห็นไกลๆ

ได้เวลากลับ ยายไรก็พาเราไปพบกับญาติอีกคนเป็นคุณยายที่เปิดประตูแบบบานพับออกมาทักทาย ก่อนเราจะกลับ

                       
บริเวณนี้ยังไม่ค่อยวุ่นวาย มีความเป็นท้องถิ่น มีมิตรไมตรีแก่กันไม่เหมือนย่านเฉวง ละไมที่แลดูวุ่นวาย แก่งแย่งพื้นที่ ถมคูคลอง น่ากลัวจริงๆ ขนาดฝนตกไม่กี่แป๊บ น้ำท่วมขังซะงั้น

บริเวณตลาดดาว ทางไปหาดเฉวง

ตลิ่งงามยังมีการขยายตัวของโรงแรมไม่มาก สงบ

                
ร้านอาหารในโรงแรม แห่งหนึ่งที่แฝงตัวกลมกลืนกับบ้านเรือนของประชาชน

ยังครับ ยังพอมีมุมสงบ ณ สมุย

ขอบคุณภาพหอยเสียบจากอินเทอร์เน็ต

ขอบคุณภาพน้ำท่วมตลาดดาวจากเว็ปไซต์ หน้าทอนซิตี้ดอทคอม