( เปิดกรุ ฯ สาย ค . ของชอบของโปรด )

.

ของ

เหรียญทอง  เงิน ทองแดง

เหรียญของความมีน้ำใจเป็นนักกีฬา

รู้แพ้ รู้ชนะ รู้อภัย

.

ข้าพเจ้า จะมองดูเหรียญรางวัลต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น

เหรียญทอง เหรียญเงิน เหรียญทองแดง

หรือ..แม้แต่กระทั่งไม่ได้เหรียญอะไรเลยก็ตามจากการแข่งขันกีฬา

ของลูกชายข้าพเจ้า

.

ข้าพเจ้าก็ยังยินดีและดีใจกับการที่เขาได้เป็นนักกีฬาและลงแข่งทุก

สนามทุกครั้งไป

.

ลูกชายของข้าพเจ้า เริ่มรักการเป็นนักกีฬาของกีฬาสีที่โรงเรียน

ตั้งแต่ชั้น ป.1. และได้เหรียญทองมาอวดข้าพเจ้า

ทำให้เขาดีใจยิ่งนักที่ ได้ วิ่งชนะเลิศในงานกีฬาสีของโรงเรียน

.

ข้าพเจ้าจะสนับสนุนทุกครั้งที่ลูกข้าพเจ้าจะเล่นกีฬา

.

ขอเรียกชื่อลูกชายว่า อ๊อป นะคะ..ชื่อลูกชายช้าพเจ้าค่ะ

อ๊อป.จะเป็นนักกีฬาสีของห้อง ทุกปี ตั้งแต่ ป.1 ถึง ม.6

และอ๊อปจะได้รับชัยชนะ ได้รับเหรียญรางวัลทุกปีตั้ง แต่

ป.1 ยัน ม.6 เลยค่ะ

.

.เหรียญรางวัล ทั้ง ทอง เงิน ทองแดง

.

อ๊อปได้คัดเลือกให้เป็นนักกีฑา ของโรงเรียน

และ ของการศึกษาของจังหวัด และตัวจังหวัดเชียงใหม่

.

ไปแข่งตามสนามต่างๆทั้งเชียงใหม่และต่างจังหวัด.

.

ทำไมข้าพเจ้าถึงบอกว่า เป็นของชอบของโปรดของข้าพเจ้า

.

เพราะ ข้าพเจ้า ใช้เหรียญรางวัล นี้ช่วยเลี้ยงลูกแทนข้าพเจ้านะสิคะ.

.

ก็คือ อ๊อป ..เป็นเด็กผู้ชาย..ธรรมดาของเด็กผู้ชายย่อมมีการซน

มีเพื่อน มากมายตามประสาเด็กผู้ชายทั่วไป

มีทั้งการเล่นเกม แข่งบอล...และจะ ติดเพื่อน(ในช่วงวัยรุ่น หรือช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ)

.

ข้าพเจ้าเลี้ยงลูกดูแลลูกคนเดียว โดยที่พ่อเขาไม่ได้ดูแลอย่างใกล้ชิด

เหมือนข้าพเจ้า

.

ข้าพเจ้ายอมรับว่าข้าพเจ้าเลี้ยงลูกไม่เป็น...ไม่เป็นเลยในการที่จะสอนสั่ง

ลูกที่เป็นผู้ชาย..ในวัยกำลังจะวัยรุ่นของเขา

.

อ๊อปมีเพื่อนมากมาย ข้าพเจ้าไปรับไปส่งที่โรงเรียน

จะ

เข้ากับเพื่อนๆลูกทุกคน รู้จักไปถึงพ่อแม่ของเพื่อนๆลูกที่อยู่ในกลุ่มลูก

ไปรับส่งไปส่งเพื่อนๆลูกและไปส่งสนามบอลต่างๆที่เพื่อนๆลูกอยากไป

เตะบอล

.และ

เพื่อนๆของอ๊อป มานอนบ้านมากมาย ข้าพเจ้าก็ยินดีให้การดูแล

ต้อนรับเพื่อนๆอ๊อปพร้อมทั้งบริการรับส่งถึงบ้าน

เลี้ยงดูอิ่มหนำสำราญทุกคน..จนพ่อแม่เพื่อนๆของอ๊อปค่อนข้างสนิทกับ

ข้าพเจ้าหลายคน.  รวมทั้งเพื่อนลูกก็สนิทกับข้าพเจ้า

อิอิ..เพื่อนลูกเรียกข้าพเจ้าว่า  แม่โอ๋  กันทั้งห้อง

..ข้าพเจ้าอดภูมิใจเล็กๆว่า ข้าพเจ้าเป็นแม่ที่ สาว(สวย..แถม.)ที่สุดก็ว่าได้

ในบรรดาพ่อแม่เพื่อนๆ ของลูกชาย....(ไปถามดูได้ค่ะ...ฮ่าๆๆ..)

.

ตัวข้าพเจ้านะ ถ้าเทียบกับพ่อแม่บางคนของเพื่อนลูกชาย  ข้าพเจ้าเป็น

เป็นรุ่นลูกของเค้าได้เลยล่ะค่ะ..หุ.หุ.....นอกเรื่องแล้ว ขอเข้าเรื่องต่อนะคะ

.

.

มีช่วง หนึ่งที่ ตอนนั้น อ๊อปอยู่ชั้น ป.6 จะขึ้น ม.1

เป็นอะไรที่ ค่อนข้าง จะหนักใจสำหรับข้าพเจ้า

ติดเกมค่ะ ...โอเคอยู่หรอกนะคะ ถ้าเพือ่นๆลูกมาเล่นเกมกัน

ที่บ้านข้าพเจ้า  อยู่ในสายตาข้าพเจ้า นี่ก็โอเค  ค่ะ

.

แต่ไม่ใช่สิคะ คือเพื่อนเค้า ชวนกันและแอบ เอา มอไซค์ กันออกไป

เล่นเกม..ตามร้าน เกมทั่วไปนี่สิคะ ..

.

ไม่ได้....ไม่ได้เด็ดขาดเลย...สำหรับคนเป็นแม่อย่างข้าพเจ้า  ไม่ยอมให้

ลูกไปเล่นเกมตามร้านทั่วไป อยากเล่น จะหาซื้อมาให้เล่นที่บ้านเอง

.

ไม่ให้ไป ก็แอบไปค่ะ ..ข้าพเจ้าหนักใจมาก การเรียนก็แย่ลงด้วยค่ะ

.

จะทำๆไงดีน๊อ จะให้ข้าพเจ้า ชวนลูกข้าพเจ้าไป เตะบอล

ก็ใช่ที จะชวนเล่นอะไรที่เป็นแบบผู้ชายเค้าเล่นกันก็ไม่ถนัด..

.

ก็ นึกขึ้นมาในสมองคนเป็นแม่อย่างข้าพเจ้าเลยว่า

ลูกเราชอบกีฬานี่นา..

.

กีฬาอะไรดีล่ะ..วิ่งกีฑา เค้าก็เป็นอยู่ กีฬาอะไรดีน๊า...

ก็แวบคิดมาได้ว่า 

ว่ายน้ำ.

.

.

หาโค้ชมาฝึกท่าว่ายน้ำให้ทุกท่า

จนเป็นค่ะ สละเวลาไปเฝ้าที่สระน้ำ สนามกีฬา 700ปี

ไปเฝ้าทุกเย็นและเสาร์อาทิตย์ และยัง  ออกเงินให้เพื่อนเขาอีก นะคะ

เพื่อ

ให้ไปว่ายน้ำด้วยกัน (ตอนนี้เพื่อนอ๊อป เป็น นายร้อย ทอ.ไปแล้วค่ะ.)

.

ไปส่งแข่งทุกที่ทุกจังหวัดที่มีการแข่งว่ายน้ำค่ะ.

.

เห็นผล ทันตาทันใจค่ะ เลิกเล่นเกมตามร้าน

เพราะเอาเวลาให้กับการซ้อมว่ายน้ำ...และการอยู่ทำกิจกรรมกับกลุ่ม

นักกีฬาด้วยกันค่ะ

ปล่อยให้โค้ชดูแลเลยค่ะ   ข้าพเจ้าก็ได้แต่นั่งมองดูลูก ซ้อม และไปแข่ง

ตามที่ต่างๆ..

ข้าพเจ้าสบายใจเป็นอย่างมาก..ภูมิใจทั้งตัวเราเองที่เราเลี้ยงลูก

แบบให้เป็นนักกีฬาได้ และภูมิใจในตัวลูกชายที่ เป็นนักกีฬากับเขาได้

ด้วย.

.

.

การเป็นนักกีฬา และการมีนิสัยน้ำใจนักกีฬาติดตัวเขา

ทำให้ข้าพเจ้าเบาใจไปมาก เพราะ การที่อยู่ในสังคมนักกีฬา และ

โค้ชผู้ฝึกสอน ..ทำให้เขาได้เรียนรู้สิ่งต่างๆมากมาย

จากการเป็นนักกีฬา ...

ข้าพเจ้าก็ได้ผู้ช่วยสอนลูกชายข้าพเจ้า...ก็คือกีฬา ส่งเสริมการให้เขา

เป็นนักกีฬา  และ การที่เขาได้เป็นนักกีฬานี้แล้ว

ก็จะทำให้เขามุมานะกับการซ้อม เพื่อรับชัยชนะในการแข่งขัน

คนทุกคน ก็ต้องการที่จะชนะการแข่งขันกีฬากันอยู่แล้ว

.

เหรียญทอง และเหรียญต่างๆ จึงเป็นกำลังใจให้กับอ๊อปมากมาย

.

ได้เหรียญมาแต่ละครั้งในการที่ไปแข่งขัน ก็จะนำความภูมิใจมาสู่พ่อแม่

และทางโรงเรียนที่เขาเรียนอีกด้วย..ค่ะ

.

และโค้ชก็มีกำลังใจในการฝึกสอนในครั้งต่อๆไปเช่นกัน..

เหรียญรางวัลต่างๆที่อ๊อปได้มา...จะเป็นเกราะ..กำบังที่แข็งแรง

ต่อการที่เขาจะไปนอกลู่นอกทาง.

เนี่ยล่ะค่ะที่ข้าพเจ้าใช้เหรียญทอง และเหรียญรางวัล

ในการช่วยเลี้ยงลูกข้าพเจ้าอีกทางหนึ่งล่ะค่ะ.

.

เพราะข้าพเจ้าก็อยากเห็นเหรียญทองที่ลูกได้มาทุกครั้ง

.

และเขาก็อยากนำมาให้แม่ดูทุกครั้งเหมือนกันที่เขาได้ไปแข่งขันตาม

สนามต่างๆ

.

การเป็นนักกีฬาของเขานี้จะติดตัวเขาไป ถึง มหาลัย..ฯ ที่เขาเรียน

เช่นกัน  พอเขาเข้า มหาลัย ฯ เขาก็ลงสมัครเป็นนักกีฬาของ มหาลัย ฯ

ก็จะได้เหรียญมาทุกครั้งเหมือนกัน

.

ข้าพเจ้าจะเก็บเหรียญรางวัลต่างๆ ของลูกไว้เป็นอย่างดี..

อ๊อปเอง ก็ชื่นชมกับผลงานของตัวเองเช่นกัน

เป็นเหรียญรางวัลแห่งชัยที่เขาคว้ามาได้ด้วยความสามารถ

ของตนเอง.

.

เราแม่ลูกต่างมองเหรียญรางวัลที่ได้มาด้วยความภูมิใจ ค่ะ

.

เหรียญรางวัลของลูกชาย จึงเป็นของชอบของโปรดของข้าพเจ้าค่ะ

ที่เก็บไว้ดู  ดูทุกครั้งก็โปรดปรานซะทุกครั้งที่ทำให้ลูกเราได้ดี เรียนดี

นิสัยดี  และเป็นผู้ใหญ่ที่ดีในวันข้างหน้า

เป็นคนดีของสังคมไทยเรา

สังคมดี  ก็สำนึกก็ดีด้วย

.

เลยมาขอเปิด กรุ ฯ ของชอบของโปรดด้วยคนค่ะ

.

ขอช่วยเป็นแรงใจ และ เสียงโหวตให้ข้าพเจ้าด้วยนะคะ

..สาย ค . ของรักของโปรดค่ะ

KUNNAIEJAMPEN

มีอีกเรื่องหนึ่ง (เปิดกรุ สาย ข . ของรักของหวงค่ะ)

เชิญอ่านและ ช่วยโหวตให้ตามลิ้งค์ข้างล่างนี้เลยนะคะ

http://www.oknation.net/blog/ClubOffit/2008/09/08/entry-1

 " ส.ค.ส.จากพ่อส่งถึงข้าพุเจ้า

เมื่อ ปี พ.ศ.2515 "

ขอบคุณเสียงโหวตทุกท่านค่ะ

.

คุณนายจำเป็น

.

ปัจจุบัน อู๊อปเรียนจบ มหาลัย ฯ ได้เกียรตินิยมอันดับสองด้วยค่ะ

เ

เป็นรองประธานสโมสรนักศึกษา

เป็นประธานค่ายอาสาของคณะ นิติศาสตร ฯ

ร่วมทำกิจกรรมมากมายของทางมหาลัย ฯ และคณะที่เรียน

และขณะนี้กำลังศึกษา ต่อ เน ฯ ค่ะ

รอรับปริญญามหาลับพายัพ เดือน   พฤศิกายน  2551  นี้ค่ะ

 โอมเพี้ยง.!@!%$&^ ขอให้เข้าตากรรมการทีเถ๊อะ...เพี้ยงงงงงงงงง....

โอม   มะรึกกึ๊กกี๋ยยยย...กี๋ยยย....หยึ๋ยยยย...เพี้ยงงงงง 10  โหวตเต็ม...  !