เปิดตู้เสื้อผ้า หยิบเสื้อโค้ช..ผ้าพันคอ ..หมวกไหมพรมทอถัก

ถุงมือ ..ถุงเท้า..โลชั่นประทินผิว..พร้อมคนรู้ใจ..ขับรถขึ้นดอยกันดีกว่าค่ะ.

และที่ลืมไม่ได้..ต้องสะพายกล้องไปด้วยนะคะ

ห้ามพลาด..ไม่งั้นจะพลาดโอกาสกับวิวงามๆที่มีเราโพสท่าถ่ายภาพ

เราจะขึ้นอุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ - ปุย กันค่ะ

ก่อนขึ้นไป เราจะแวะนมัสการพระธาตุดอยสุเทพกันก่อน

หลังจากนั้นก็ขับขึ้นดอยไปอีก 4 ก.ม จากดอยสุเทพ

ฝ่าหมอกสองฟากถนน..

ถ่ายเมื่อ สักอาทิตย์ก่อนเองนะคะ

และถ้าปลายปีนี้จะขนาดไหน

ชนิดที่ว่า ขับฝ่าทะเลหมอกเลยล่ะค่ะ.

ก่อนจะไปถึงดอยปุย..นั้นจะต้องผ่าน พระตำหนักภูพิงค์

แต่เป็นที่น่าเสียดายที่เราจะเข้าไปชมในพระตำหนักภูพิงค์ราชนิเวศไม่ได้

เพราะว่า ทุกๆปลายปี สมเด็จพระราชินี ฯ เสด็จพักพระตำหนัก ประมาณ

3 เดือน

.

เราจะต้องขับผ่านไปกันนะคะ เอาละใกล้ถึงดอยปุยแล้วค่ะ

ฝ่าด่านสายหมอกหลายจุดด้วยกันนะคะ

.

บรรยากาศวิวทิวทัศน์ทั้งสองข้างทาง

สวยงามเย็นตา

ใกล้ถึงที่หมายแล้วนะคะ

.

อุทยานแห่งชาติดอยสุเทพ - ปุย

นี้ บล๊อกเกอร์ ดาวทองได้ลงเอนทรี่ไว้ เพื่อนๆ เข้าไปดูได้ที่ลิ้งค์นี้นะคะ

http://www.oknation.net/blog/goldstar/2008/09/26/entry-1

ดาวทอง .

บนดอยปุยนี้ชาวภูเขาเผ่าม้งจะอาศัยอยู่ ซึ่งแต่ก่อนนี้

จะปลูกไร่ฝิ่นกันซะทั้งหมด..

จึงทำให้ยาเสพติดแพร่หลายไปทั่ว

ต่อมา พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงมีรับสั่งให้หน่วยงานราชการ

เข้ามาดูแลและให้ความรู้แก่ชาวเขาเผ่าม้งในด้านการเกษตร แนะให้ชาว

ภูเขาเผ่าม้ง ปลูกพืชผักสวนครัวขายแทน

และเย็บรองเท้า เสื้อผ้าขายบ้าง.

และเลิกการปลูกฝิ่นขาย หันมาใช้แนวทางเศรษฐกิจพอเพียง

ตาพระราชดำรัสของพ่อหลวงของไทย

ชาวม้งภูเขา ก็จะพัฒนาไปด้านถ่ายภาพให้กับนักท่องเที่ยว

ตัดเย็บชุดชาวเผ่าให้เช่าเพื่อถ่ายภาพ

เสื้อผ้าทั้งหมดจะเย็บด้วยมือ..และจักร

ผู้หญิงเผ่าม้ง..จะพูดกับนักท่องเที่ยวเสมอว่า

ทุกอย่างหล่อนเป็นผู้ เย็บเองทั้งหมด..

(อิอิ..เพื่อนๆต้องไปฟัง หล่อนทั้งหลายพูดเองค่ะ อิชั้นภาคเสียง

ในฟิมล์ไม่ได้...พี่เต็งพ้ง..บอกที ว่าเธอเย็บด้วยมือ..)

และ ไฮไล้ท์ของ ดอยปุยแห่งนี้ก็คือ..

จะเป็นสวนหย่อมที่ชาวเขาได้จัดขึ้นไว้เพื่อเป็นการบ่งบอก

ถึงความเป็นอยู่ของสมัยก่อน

ช่วงเดือนธันวาคม ดอกฝิ่นที่เขาปลูกเอาไว้

จะบานรับลมหนาวสวยงามมากๆค่ะ ปลูกไว้เพื่อให้นักท่องเที่ยวดู

ต้นฝิ่นและดอกฝิ่นว่าเป็นอย่างไร

และพิพิธภัณฑ์ของชาวเขาเผ่าม้ง ที่เก็บเครื่องไม้เครื่องมือสมัยก่อน

ที่พวกเขาได้ทำมาหากิน

ส่วนมากจะเป็นเครื่องไม้ทั้งหมด

ผู้เฒ่าผู้แก่ ชาวเขาเผ่าม้ง

จะวาดลวดลายเส้นลงบนผืนผ้า กันด้วยมือของเขาเอง

ตัวเดินลายเส้นบนผ้า ทำจาก ทองแดง..

โดยนำ ทองแดง ไปรนไฟ กับขี้ผึ้งดำ และนำมาเขียนเส้นบนลายผ้า

สวยงามมากค่ะ มีลวดลายหลายเส้นด้วยกันค่ะ..ออกมาเป็นผืน

ซึ่งจำนำไปตัดเป็นกางเกง  เสื้อ กระเป๋าได้หลายรูปแบบกันเลยล่ะค่ะ

.

และยังมีอื่นๆอีกมากมายที่ทำด้วยมือ กันทั้งหมด

มีการแสดงโชว์ ของชาวเผ่าม้งด้วยกัน

เอาละค่ะถ้าจะให้ดี เพื่อนๆต้องมาสัมผัสกับบรรยากาศเองแล้วล่ะค่ะ

หนาวนี้ที่เชียงใหม่นะคะ

ตอนเด็กๆจำได้คะ ตอนที่หนังเรื่อง บุญชูฉายนะคะ

ก็มาถ่ายทำที่ดอยปุยอยู่ตอนหนึ่งค่ะ ถ้าจำไม่ผิดนะคะ

จะมีฉากที่ ..ซูโม่ไหนนึกชื่อไม่ออก คะ จะขี่รถที่ทำด้วยไม้ และปล่อย

ให้ลื่นไหลลงมาจากดอยที่สูงค่ะ อิอิ.ตอนเด็ก พ่อเคยพามา ก็ยังแย่ง

เด็กม้งเล่นค่ะ ความจริงมีรถ จักรยาน สองล้ออีกนะคะที่ทำจากไม้นะคะ

น่าสนุกมากค่ะ .

ดอยปุยนี้ จะขับรถไปตามไหล่ดอย ก็จะไปโผล่ที่ กองพันสัตว์ต่างได้ค่ะ

ไปลงตรงแค้มป์ ของค่ายทหารพอดีค่ะ

พี่ชายของอิชั้นเองสิคะ จะขี่รถมอไซค์ไต่เขาอ้อมไปทางด้านหลังเขาไต่

ไปตามไหล่เขาบ่อยคะ อิอิ ไปซื้อลิ้นจี่บ้านม้ง โลละ 3 บาท

จำได้ เคยเอารถเก๋งไต่ไปตามไหล่เขา กลับมาบ้านแม่อิชั้นเอ็ดตะโรไป

สามเดือนยังไม่จบเลยละคร๊า..........อิอิ

เพื่อนๆท่านไหนอยากลองไปไต่ไหล่เขาบ้าง บอกค่ะจะนัดพี่ชายให้ค่ะ....

อิอิ

ระหว่างทางลงดอย นั้นก็จะมีจุดพักชมวิว หลายจุดด้วยกันค่ะ

ชม..วิวทิวทัศน์ของเมืองเชียงใหม่ค่ะ

แฮ่ะ ๆ ฝีมือถ่ายภาพ ยังไม่เป็นสักเท่าไรนะคะ

รอไปเรียนถ่ายภาพ กับ อ.เลิฟ ฯ วันที่ 19 ตค .นี้ค่ะ

งานนี้ต้องลงทุนไป กทม.จะไปเรียนถ่ายภาพกะเค้าล่ะ.