โลกแห่งความรู้สำหรับดินแดนอันเป็นเสรีประชาธิปไตยนั้น  ให้ความหมายกับสิ่งนี้สูงมาก  เพราะว่า
# ความรู้ ความคิดและการสร้างความรู้ใหม่ต้องผ่านสื่อกลางในการถ่ายทอดความรู้ให้แพร่กระจายออกไป  และเมื่อมีการถกเถียงหรือเสวนาทางปัญญาก็จะก่อให้เกิดความรู้ที่หลากหลายได้
#  ความรู้ที่มนุษย์ได้เรียนรู้ในบรรณภิภพนี้มีอยู่หลายรูปแบบ  แต่ที่สนใจกันในปัจจุบันจะสนใจกันอยู่ 2 ลักษณะที่เป็นพื้นฐานคือ

- ความรู้แรกเรียกว่า  ความรู้โดยปริยายหรือ “Tacit Knowledge”  เป็นความรู้ที่เกิดขึ้นในตัวมนุษย์โดยกระบวนคิดได้ด้วยตนเอง (Self-Thought Process) หรืออีกนัยหนึ่งคือ มีความคิดเป็นของตนเอง (Self-Concept)  ซึ่งเกิดได้จากการได้รับความรู้บูรณาการเข้ากับประสบการณ์จนกระทั่งตกผลึกขึ้นมาในกระบวนการทางสมอง
 บางครั้งอาจจะมีบางท่านให้นิยามแบบชาวบ้านว่า  เป็นความรู้ที่ติดตัวมา  ซึ่งในความเป็นจริงของโลกคงไม่มีมนุษย์คนใดเกิดขึ้นมาแล้วจะมีความรู้เกิดขึ้นมาได้  เพราะเกิดครั้งแรกสมองจะได้รับความรู้จากไหน  หากท่านผู้อ่านคิดง่ายๆ เหมือน “CPU” ในคอมพิวเตอร์  โดยตอนแรกก็เป็นหน่วยประมวลผลกลางที่ทำอะไรไม่ได้ถ้าไม่มีส่วนของ “ฮาร์ดิสก์” (Hard Disk) พอลงโปรแกรมซอฟท์แวร์ระบบปฏิบัติการจึงจะทำงานหรือใช้งานได้  เมื่อคอมพิวเตอร์ทำงานไประยะหนึ่งจะเกิดการปรับโปรแกรมให้เหมาะสมมากขึ้น (เพียงเล็กน้อย)  ซึ่งมนุษย์พยายามทำให้คอมพิวเตอร์คิดเองแบบที่เรียกว่า “ปัญญาประดิษฐ์” (Artificial Intelligence) แต่สภาพจริงๆ แล้วยังไม่ถึงขั้นที่จะเรียกว่าความรู้โดยปริยายได้เต็มปากนัก

- ความรู้แบบที่สองเรียกว่า ความรู้โดยนิยามแน่ชัดหรือ Explicit Knowledge  อธิบายให้เข้าใจได้อย่างง่ายๆ ว่าเป็น ความรู้ที่มีการนิยาม (Definition) หรือให้ความหมาย (Meaning) ไว้เรียบร้อยแล้วเราก็เข้าไปรับรู้หรือเรียนรู้แล้วเกิดความเข้าใจ  ซึ่งอาจจะไม่ถึงขั้นสร้างความรู้ขึ้นใหม่ได้  แต่เป็นกระบวนการที่ส่งผ่านไปถึงความรู้โดยปริยายได้ในที่สุด

ความเข้าใจในเรื่องนี้ถ้าพูดแบบชาวบ้านก็อาจจะพูดให้ติดตลาดได้ง่ายๆว่า  ความรู้ที่เขียนไว้ในตำรา ในหนังสือหรือที่ไหนๆ ก็ตาม  แต่จะไม่เกิดประโยชน์อะไรเลยถ้าวางอยู่เฉยๆ  ซึ่งความรู้ลักษณะนี้จะเกิดประโยชน์ต้องเชื่อมโยงไปสู่ความรู้โดยปริยาย
ความรู้ที่ลึกซึ้งน่าจะเป็นความรู้ที่มีทั้ง “ความรู้ความคิด (Cognitive)  จิตที่เรียนรู้ (Affective) และความชำนาญรู้ (Psychomotor)” คือ มีครบทั้งองค์ 3 ข้างต้น
ซึ่งความรู้ในลักษณะที่ 2 นั้นเป็นความรู้ในโลกธุรกิจ
ส่วนความรู้ในลักษณะที่ 3  เป็นความรู้ในศักยภาพแห่งความเป็นมนุษย์ เข้าใจว่า มนุษย์เราจะต้องมีความรู้ไปเพื่ออะไร จะใช้ความรู้นั้นสร้างสรรค์ โลกให้มีความสมดุลและดำรงอยู่อย่างสันติโดยเข้าใจซึ่งกันและกัน

ดังนั้นจึงเห็นได้ว่า ความรู้ ความคิดและการสร้างความรู้ใหม่เป็นสิ่งสำคัญมากในสังคมแห่งการเรียนรู้

# ก้าวย่างที่สำคัญสู่สังคมแห่งการเรียนรู้
 ประเทศไทยมีจุดเด่นที่สนใจในความเปลี่ยนแปลงหรือตามการเปลี่ยนแปลงของโลก  โดยจะไม่ยอมยืนอยู่สุดขอบของความไม่ทันสมัย  ซึ่งจะเห็นได้จาก
       - ไม่ว่าจะมีอะไรเกิดใหม่ในโลกนี้  เราคนไทยจะได้เรียนรู้และเท่าทันในสิ่งเหล่านี้ทั้งสิ้น
       - คนของเราไม่ว่าจะอยู่ที่ใดก็ตาม  ทั้งสังคมเกษตรกรรม สังคมอุตสาหกรรม สังคมเทคโนโลยี และสังคมใหม่ที่เรียกว่า สังคมแห่งการเรียนรู้  เราจะเข้ากับกระแสโลกหรือ      อินเทรนด์ได้โดยไม่รู้สึกตะขิดตะขวงใจอะไรเลย
      - ความน่าสงสัยอย่างหนึ่งคือ  ทำไมเราจึงดูดซับหรือชื่นชมวัฒนธรรมของชาติพัฒนาได้อย่างรวดเร็ว  แต่ตรงกันข้ามกับการพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของไทยเรากลับไม่เป็นเช่นนั้น
 เราดีใจที่ภาครัฐบาลมุ่งมั่นที่จะนำพาให้สังคมไทยไปสู่สังคมแห่งความรู้  มีเศรษฐ-กิจที่พัฒนาแบบเศรษฐกิจแห่งความรู้ (Knowledge Based Economy)  ซึ่งคงจะมีวันทำให้คนไทยทุกคนมีความรู้เท่าทันโลก  เท่าทันกลไกจากบริษัทยักษ์ใหญ่ที่บริจาคเพื่อสังคมแต่ขายสินค้าราคาแพง  ขายสินค้าที่ทำลายสุขภาพประชาชน  หรือสินค้าที่ทำให้คนหลงติดกับโลกสุขนิยม  หรือบ้าบอไปกับความทันสมัยของเทคโนโลยีที่ปิดบังไว้ด้วยค่าบริการอันมหาโหด 

#Flash Mob คืออะไร
 เทคโนโลยีในปัจจุบันและคลื่นเทคโนโลยีใหม่ที่กำลังถาโถมเข้าสู่โลกเก่าใบนี้ได้เปลี่ยนแปลงหลายๆ สิ่งและหลายๆ อย่าง
 -> ปรากฏการณ์ในต่างประเทศ  มีการรวมกลุ่มความสนใจบนเครือข่ายออนไลน์  ไม่ว่าจะเป็นกลุ่มคนที่มีความสนใจที่เหมือนกัน  กลุ่มคนที่อาชีพเหมือนกัน  กลุ่มคนที่ใช้ชีวิตเหมือนกัน  หรือกลุ่มคนที่มีปัญหาคล้ายๆ กัน  หรือกลุ่มคนที่คิดไม่เหมือนใครชอบทำลายล้างคนอื่นให้เสียหายในทุกๆ ด้านแล้วพร้อมจะยื่นหน้าออกมาว่าเป็นผลงานของกลุ่มแฮกเกอร์ของข้าพเจ้าเอง
 -> ขณะเดียวกันในโลกออนไลน์ก็ยังมีอีกลักษณะหนึ่งคือ การบอยคอต หรือการประท้วงโดยเรียกกิจกรรมดังกล่าวนี้ว่า  “Flash Mob” หรือม็อบออนไลน์
 -> จุดประสงค์หลักของ Flash Mob  ซึ่งก็คงเป็นไปตามคำว่า ม็อบ อยู่แล้วคือ ก่อความเห็นหรือก่อกลุ่มคนที่อยู่ในออนไลน์เพื่อไปประท้วงหรือทำกิจกรรมตามที่ชุมชนออนไลน์นัดหมาย
 -> การนัดหมายจะกำหนดเวลา กิจกรรม และกลุ่มเป้าหมายโดยแต่ละคนต่างก็มาทำหน้าที่ของตนเองโดยที่ไม่มีใครเคยรู้จักตัวตนแต่ละคนมาก่อน
 -> จุดที่สำคัญที่สุดคือ  กิจกรรมที่ทำถ้าเป็นสิ่งที่ดีต่อสังคมก็จะเป็นประโยชน์  แต่ถ้าเป็นกิจกรรมทำลายคนอื่นเพราะเหตุเป็นการขัดแย้งส่วนบุคคล หรือกิจการของบุคคลก็อันตรายอย่างยิ่ง  เพราะในต่างประเทศมีการฆ่าคนตายโดย Flash Mob มาแล้วซึ่งเกิดมาจากการขัดแย้งระหว่างบุคคล

 สภาพสังคมความคิดของคนไทย  ได้คืบคลานเข้าสู่ลักษณะคล้ายๆ นี้ในหลายกรณีที่บุคคลขัดแย้งกันแล้วใช้สื่อทุกทาง  ทั้งออนไลน์และไม่ออนไลน์ปลุกกระแส  ซึ่งคนไทยต้องมีสติแล้วใช้ความคิดให้มากกว่าที่เป็นอยู่

 มิฉะนั้นจะหลงเข้าไปอยู่ในกระแสม็อบโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ หรือ ตกเป็นเครื่องมือของบุคคลที่ต้องการทำลายชาติอย่างถอนตัวไม่ออก

ดร.ดนัย เทียนพุฒ
Dr.Danai Thieanphut
DNT Consultants