ผุ้เขียนเพิ่งให้สัมภาษณ์กับ นักศึกษาปริญญาเอกท่านหนึ่ง ที่ทำวิจัย หรือ Dissertation เกี่ยวกับ
"การกำหนดมาตรการการวางยุทธศาสตร์ การใช้สื่อพิเศษในธุรกิจโฆษณายุคใหม่"
มีหลายประเด็นที่พูดคุยกันเกี่ยวกับ พรบ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ 

-ธุรกิจในบ้านเราเป็นธุรกิจเสรี (รัฐบาลชอบอ้างหรือ บอกให้ทุกคนรู้)ซึ่งผู้เขียนเห็นว่าน่าจะหมายถึงสิ่งต่อไปนี้
1.การแข่งขันที่เปิดโอกาสให้กับทุกคน
2.มีความเท่าเทียมกันในการแข่งขัน
3.เป็นการสนับสนุนให้ผู้ประกอบการไทย สามารถแข่งขันกับธุรกิจข้ามชาติได้
4.รัฐสามารถจัดเก็บภาษีได้เต็มเม็ดเต็มหน่วยโดยไม่เลือกปฏิบัติ

-ขณะเดียวกันเครื่องดื่ม แอลกอฮอล์ เป็นสินค้าควบคุมทั้งการจำหน่าย และการโฆษณาอยู่ในขณะนี้
เพราะ เราต่างเชื่อว่าเป็นการทำลายเยาวชนของชาติก่อนวัยอันสมควร และเป็นสาเหตุสำคัญของการเกิด
อุบัติเหตูและอาชญากรรม
คำถามที่ไม่มีคำตอบ หรือ เข้าใจยากมากในบ้านเราคือ
1.การห้ามขายสุรา หรือ เครื่องงดื่อมแอลกอฮอล์ในปั๊มน้ำมัน ด้วยเหตุผลที่ซื้อได้ง่าย
  แต่สิ่งที่เป็นข้อกังกา เช่นจอดรถเดินออกจากปั๊ม ไปไม่ถึง 10 เมตร เจอร้าน 7-11 ก็สามารถซื้อได้
เพราะเป็นร้านที่เปิดขายเนื่องจากไม่อยู่ในปั๊ม
2.เป็นการปฏิบัติที่ไม่เป็นธรรมในการแข่งขัน เพราะในช่วงเวลาที่ห้ามการโฆษณา ถ้าไปเป็นสปอน์เซอร์สโมสรทีมฟุตบอล
ในต่างประเทสให้ใส่ยี่ห้อสุรา หรือ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ แล้วถ่ายทอดมาเมืองไทยในช่วงเวลาดังกล่าวสามารถทำได้
ถึงแม้จะทำเบอร์ๆ ก็รู้ว่ายีห้ออะไร เพราะสามารถประชาสัมพันธืเรื่องการเป็นสปอน์เซอร์ไว้ก่อนหน้านี้แล้ว

สรุปทำให้ตอบยากมากว่า พรบ.ดังกว่าเหมาะสมกับธุรกิจเสรีหรือไม่

คำถามที่น่าสนใจคือ
1.เมื่อ สรุา บุหรี่ หรือ สถานเริงรมย์เหล่านี้ไม่ดี ต่อเยาวชนของชาติ แล้วอนุญาต หรือ ทำไมจึงยอมให้มีการผลิต และจำหน่าย
อยู่ได้
2.ทำไมหน่วยงาน ที่ทำหน้าที่ด้านนี้ จึงยินดีอยากทำทั้ง ๆที่เงินซึ่งนำมาใช้นั้น เป็นเงินบาป หรือ ภาษีบาป ( Sin Tax)
ตั้ง3-4,000 ล้านบาท และก็อยากได้เพิ่มทุก ๆ ปี
สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่ขัดแย้งกันอย่างมากในเชิงนโยบาย และ สิ่งที่ องค์กรของรัฐต้องการออก พรบ.ควบคุมเครื่องดื่มแอลกอฮอล์

ผมไม่ได้บอกว่า สุราหรือ เครื่องดื่มแอลกอฮอล์ดีนะครับ แต่สงสัย และ สับสน ในสิ่งที่รัฐบาลทำ หรือ หน่วยงานที่ต้องการออกกฎหมาย
เพราะหน่วยงานที่ทำงานด้านนี้ก็อยู่กินอย่างมีความสุขจากภาษีบาป
(ยังมีต่อ)