ที่มาเขียนวันนี้ แค่อยากมาเตือนความจำตัวเอง ว่าได้มีวัยวุฒิที่เพิ่มขึ้นมาอีก 1 ปี แต่ในบางที บางเรื่อง ความคิดความอ่านก็ยังไม่โต ไปตามอายุเลย...ว๊า  แย่จัง ต้องพัฒนาตัวเองซะหน่อยแล้ว

วันนี้ไม่ได้ไปฉลองวันเกิดที่ไหน เพราะไม่ได้วางแผนว่าจะทำอะไร และด้วยภารกิจหน้าที่ ต้องทำงานจนดึกดื่น แต่ก็ไม่เป็นไร แค่ปาร์ตี้ข้าวเย็น ที่ออฟฟิซก็สนุกดี ......

ปีนี้ครบรอบ 2... ไม่บอกดีกว่า 

สำหรับวันเกิดปีนี้ และทุกๆปีที่ผ่านมา  จะได้รับ SMS หรือ โทรเสียง จากคนที่รักมากที่สุด เป็นคนแรกๆเสมอ

คนสำคัญที่ว่า ก็คือ พ่อกับแม่ ที่จำวันเกิดของลูกได้ขึ้นใจ และไม่เคยลืม (ก็ต้องเป็นแบบนั้นอยู่แล้วนิ) และก็เป็นคนแรกๆ ที่มอบคำพูดต่างๆนาๆ ที่ล้วนแล้วแต่เป็นมงคลกับชีวิต ไม่ด่าว่าสิ่งไม่ดีที่ผ่านมา ที่ลูกได้ทำไป

วันเกิดทีไร จะนึกถึงแม่เป็นคนแรก ตามด้วยพ่อ ไม่โกหกเลย พูดจากใจจริง (แต่รัก 2 คนเท่ากันนะ..อิอิ)

ด้วยพ่อ แม่ และลูก อยู่ไกลกัน แต่ความผูกพัน ความคิดถึงกันทำให้เราใกล้กันเสมอ จะต้องพยายามโทรคุยกันให้มากขึ้น บ่อยขึ้น พูดยาวขึ้น หัวเราะกันยาวขึ้น เขียน sms ให้ยาวขึ้น

ปีนี้ไม่อยากได้อะไรเป็นของขวัญวันเกิด เพราะความรู้สึกใน(หัว)ใจ ได้มีทุกอย่างพร้อมหมดแล้ว  คำพูดดีๆจากคนรอบข้าง ทั้งคนที่เรารัก คนที่รักเรา ความรู้สึกดีๆจากเพื่อนร่วมงานที่น่ารักทุกคน เพื่อนๆที่รัก และคนรู้จักทั้งหลาย  ขอบคุณจริงๆค่ะ

แต่..........

ก็ยังมีคน น่ารัก  มอบของขวัญที่เหมาะกับเจ้าของวันเกิดเหลือเกิน มากำนัลในวันนี้  ขอบคุณผู้มอบให้ จากใจจริงค่ะ....จุ๊บๆๆ

ขี่เครื่องบินโชว์เลยดีกว่า

บรึ๊นนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน

ของขวัญวันเกิด  เข้ากันกะเจ้าของเลยเนอะ

มาดูกันใกล้ๆ

ขอบคุณมาก...ฮับ