กว่าจะตั้งชื่ออะไรขึ้นมาสักชื่อ  โดยเฉพาะชื่อน้องหมาแสนรัก   คนตั้งคงจะปวดเฮดอยู่เหมือนกันว่าจะตั้งแบบไหนดี  เท่าที่พอจะจินตนาการตามไปได้ก็หนีไม่พ้นการตั้งชื่อตามสีขน  เราก็จะได้ยินชื่อเจ้าหมาน้อยว่า  ไอ้ดำ ไอ้นิล  ไอ้ขาว ไอ้ด่าง  ไอ้ดาว  ไอ้จุด  ไอ้สำลี(แต่น้องหมาสีดำเมี่ยมเลย ) ไอ้โกโก้  ไอ้น้ำตาล  เป็นต้น    บางคนก็นิยมตั้งชื่อน้องหมาเป็นพวกตระกูลของกินหรือผลไม้  อาทิ ข้าวปั้น  ซูชิ  ขนมเข่ง  แป้งจี่  น้ำหวาน   ข้าวหลาม   ปังปอนด์  แอปเปิ้ล  ส้มโอ   จะให้กิ๊บเก๋หน่อยต้องเป็นชื่อดาราคนโปรด  เช่น เบิร์ด   พุ่มพวง  ใหม่   หรือแม้แต่ชื่อจากการ์ตูน  เช่น   เคโระ   อิ๊กคิว   กั๊ดจัง  ซามุ   การ์ฟิลด์  ฯลฯ    สารพัดชื่อมากมายจนสุดสรรหามาตั้ง   เพราะการตั้งชื่อน้องหมานับว่าเป็นาสตร์และศิลป์จริง ๆ   เพราะบางคนตั้งชื่อน้องหมาก็ดูให้เข้ากันกับใบหน้าของมันด้วย  แต่บางคนตั้งเพื่อความน่ารักคล้องจองกับเจ้าของ   และบางคนก็ตั้งเพราะความสนุกสนานมีความสุขที่ได้เรียกชื่อน้องหมาที่ตัวเองคัดสรรมาแล้วทั้งสิ้น....... ฮิฮิ

             " พาโตราชู "ก็เช่นเดียวกันฟังดูคุ้นๆไหม   หุหุ     ก็เพราะมันมีที่มาจากชื่อของตัวการ์ตูนในเรื่อง " หมาใหญ่เพื่อนยาก "   การ์ตูนตอนเย็นเรื่องดังของช่อง7สีทีวีเพื่อคุณยังไงล่ะ    ยังจำได้ไหมเอ่ย !!!   ไม่อยากบอกเลยว่ามันเป็นการ์ตูนที่โด่งดังมากประมาณ 20 กว่าปีมาแล้วอ่ะ   ในเรื่องจะเป็นการ์ตูนที่บ่งบอกถึงชีวิตในชนบทของประเทศเนเธอร์แลนด์ ดินแดนแห่งกังหันลม  ซึ่งมีเรื่องราวความรักความผูกพันระหว่างคนกับสุนัขไว้หลายแง่มุม  มีตัวละครหลักในเรื่อง(จินตนาการย้อนอดีตไปด้วยกันนะ )อยู่4ตัว  คือ "เนโร"  เด็กชายน่ารักวัยซนโอบอ้อมอารีอายุประมา 5 ขวบเกิดมากำพร้าในครอบครัวชาวนายากจน   "อาโนอา" เด็กหญิงหน้าตาน่ารักฉลาดจิตใจดีอายุประมาณ 5 ขวบเกิดมาในครอบครัวมีฐานะและเป็นเพื่อนของ"เนโร"      "คุณตา"ชายชราชาวนาอายุประมาณ 60กว่ามีผมและหนวดสีขาวใจดีมีจิตใจโอบอ้อมอารีเป็นคุณตาของ"เนโร"   และตัวละครสำคัญของเรื่องที่ขนาดไม่ได้เลย คือ "พาโตราชู"สุนัขตัวโตขนฟูพันธุ์เซ็นต์เบอร์นาร์ด  เป็นสุนัขอายุประมาณ 3-5ขวบ มีความฉลาดฟังคำสั่งรู้เรื่องทุกอย่างและมันรักซื่อสัตย์ต่อเจ้าของคือ "เนโร"และคุณตามากที่สุด

        การ์ตูนเรื่องนี้นำเสนอเรื่องราวความรักระหว่างเจ้าหมาใหญ่ "พาโตราชูและเจ้าของได้อย่างประทับใจหลายตอน   โดยเด็กชาย"เนโร"มักจะพาหมาใหญ่เพื่อนยาก "พาโตราชู"  ไปท่องเที่ยวในหมู่บ้าน และช่วยคุณตาทำงาน   รวมถึงชอบชวนเด็กหญิง "อาโนอา"เพื่อนรักต่างฐานะไปเก็บราสเบอร์รี่ในป่าใกล้หมู่บ้านเป็นประจำ  แต่ที่ประทับใจที่สุดคงจะเป็นตอนที่วันหนึ่ง  คุณตาต้องไปทำงานท่ามกลางหิมะตกหนัก   แล้วปรากฏว่าคุณตาได้เกิดอุบัติเหตุถูกหิมะถล่มทับร่างอาการสาหัส  แล้ว "เนโร"เด็กชายตัวน้อยกับสุนัขแสนรู้เพื่อนยาก" พาโตชู"ได้ช่วยกันขุดเอาหิมะออกกจากร่างคุณตา  ก่อนจะช่วยกันลากคุณตาไปหาหมอ   ซึ่งตอนนี้ใครที่นั่งดูอยู่หน้าจอคงเสียน้ำตาและลุ้นเอาใจช่วยให้คุณตาปลอดภัยกันทุกคน  สำหรับตอนอวสานจำไม่ได้แล้วว่าเป็นอย่างไร  แต่ความประทับใจในวัยเยาว์นี้  ถ้าใครจำได้ช่วยตอบมาให้ชื่นใจหน่อยนะ  (จะได้รู้ว่าวัยเดียวกัน  5555555 ++++++ )

ภาพการ์ตูน " หมาใหญ่เพื่อนยาก " ( ภาคภาษาญี่ปุ่น )  อาโนอา / เนโร / พาโตราชู       

แต่ พาโตราชู ในการ์ตูนที่มีความเคลื่อนไหวได้ หน้าตาน่ารักกว่านี้

                และความประทับใจที่มีต่อโลกการ์ตูน เจ้าหมาใหญ่เพื่อนยาก " พาโตราชู" นี้แหละ  เมื่อประมาณปี 2546  ได้นำน้องหมามาเลี้ยง 1 ตัวเป็นหมาน้อยชิสุห์เพศผู้อายุ4เดือนหน้าตาหล่อขนยาวสวยฉลาดขี้ประจบ  จึงได้ตั้งชื่อให้มันว่า "พาโตราชู "  แม้ว่ามันจะไม่ตัวโตเท่า "หมาใหญ่เพื่อนยาก" ตัวจริงในโลกการ์ตูนแต่ก็มีความน่ารักไม่แพ้กัน    เสียดายว่า "พาโตราชู"ในโลกความเป็นจริงอายุสั้นนัก  มาสร้างความรักและความสุขให้กับครอบครัวของเราได้เพียง 4เดือนก็ตายจากพวกเราไป  ด้วยความรู้เท่าไม่ถึงการของนักเลี้ยงมือใหม่    เพราะเรากลัวว่ามันจะเหงา   และชอบมีคนทักบ่อย ๆว่าเลี้ยงตัวเดียวมันจะเหงาดูแววตามันสิ  เวลาที่มีคนเอาน้องหมามาเที่ยวแล้วเจอกัน  เราจึงชอบให้ "พาโตราชู"ไปเล่นกับน้องหมาตัวอื่น    ปรากฏว่าน้องหมาตัวสุดท้ายที่เล่นด้วยกันเป็นน้องหมาที่เจ้าของเพิ่งซื้อมาไม่กี่วันจาก JJ อายุ2เดือน   น้องหมา2ตัวคือ "พาโตราชู"และน้องหมานิรนามเล่นกันวันนั้นทั้งเล่นทั้งเลียจนหน้าตาขนเปียกกันทั่วตัวทั้งคู่  จากนั้นอีก2วัน "พาโตราชู"เริ่มมีอาการอาเจียน  พาไปหาหมอที่โรงพยาบาลสัตว์มหาวิทยาลัยเกตรศาสตร์  หมอบอกว่าลำไส้อักเสบฉีดยาให้   และช่วงหัวค่ำ"พาโตราชู" เริ่มถ่ายเหลวแล้วพัฒนามาถ่ายเป็นเลือด  จึงพาไปหาหมออีกรอบแบบฉุกเฉินหมอจึงฉีดยาและให้น้ำเกลือ  คืนนั้นมันนอนไม่หลับทั้งคืน  แล้วเริ่มอ่อนเพลียมากอาการเริ่มหนักและเสียไปในตอนบ่ายวันที่ 16 สิงหาคม 2546  ในอ้อมกอดของป้า  ที่ลงทุนลางานมาดูแลหมาน้อยเป็นพิเศษ  เพราะมันป่วยมากหากไม่มีคนดูแลมันคงตายโดยที่ไม่มีใครเห็น    การสูญเสียครั้งนี้นับเป็นเรื่องที่ทำให้ครอบครัวเราเศร้าใจมากอีกเรื่องหนึ่งในชีวิต    หลังจากนั้นจึงทราบภายหลังว่าน้องหมานิรนามก็ตายไปก่อนหน้า"พาโตราชู" ด้วยอาการเดียวกัน 2 วัน

                  เคยได้ยินแต่คนเขาว่ากัน "แค่หมาตายทำไมต้องร้องไห้"   ประโยคนี้ใครไม่เจอกับตัวเองไม่รู้หรอกว่า  ทำไมเจ้าของน้องหมาถึงได้ร้องไห้  เมื่อสุนัขที่พวกเขารักจากไป   เพราะแม้ครอบครัวเราจะเลี้ยงดู "พาโตราชู"หมาน้อยมาเพียง 4 เดือน  แต่เป็น4เดือนแห่งความสุขที่มีทั้งเพื่อนและทาสของความซื่อสัตย์อยู่ในนี้ทั้งหมดในตัวเดียว   โดยที่มันไม่ต้องพูดอะไรแต่เราสามารถเข้าใจได้ว่ามันรักเราแค่ไหน  เราได้เอาร่างไร้วิญญาณของ "พาโตราชู" ไปฝังที่หน้าบ้าน "น้าแหม่ม"(ของหมาน้อย)ย่านสายไหม  ข้างบนโลเกชั่นจะเป็นแปลงดอกไม้สวยงาม   ส่วน"พาโตราชู"  ก็อยู่เบื้องล่างทำหน้าที่ดูแลแปลงดอกไม้ให้สวยงามต่อไป    ถึงวันนี้เวลาไปเยี่ยม"น้าแหม่ม"ที่บ้าน  พวกเราก็จะตะโกนเรียก "พาโตราชู"ตลอดเลย  ด้วยความระลึกถึงหมาน้อยน่ารักและยังคงเป็น " พาโตราชู...หลานรักของป้าอยู่ตลอดกาล "  !!